III SA/Kr 1729/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: ASR WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 18 stycznia 2023 r., nr 7/EU-O/2023 w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe za lata 2008-2011 postanawia: odrzucić skargę. P. G., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika adwokat M. K. pismem z dnia 30 września 2024 r. (nadanym w UP w dniu 1 października 2024 r.) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 18 stycznia 2023 r., nr 7/EU-O/2023 w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe za lata 2008-2011. W aktach administracyjnych znajduje nr się koperta, w której nadano do skarżącego - w przesyłce nr (00)159007734323025041 - decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 18 stycznia 2023 r., nr 7/EU-O/2023 (k.58) oraz dokument EPO (k. 59). Z koperty oraz EPO wynika, iż przedmiotowa przesyłka była awizowana pod adresem zamieszkania skarżącego w dniu 24 stycznia 2023 r. a następnie powtórnie w dniu 1 lutego 2023 r. Ostatecznie wobec nieodebrania przesyłki do dnia 7 lutego 2023 r. została zwrócona nadawcy. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2025 r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zaś Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 13 czerwca 2025 r. (sygn. akt III OZ 317/25) oddalił zażalenie wniesione od wskazanego powyżej postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była awizowana pod adresem zamieszkania skarżącego w dniu 24 stycznia 2023 r. (I awizo), a następnie powtórnie w dniu 1 lutego 2023 r.(II awizo) k. 58 i 59 a.admin. W świetle powyższego należy stwierdzić, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu – w trybie art. 44 k.p.a. – w dniu 7 lutego 2023 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 9 marca 2023 r. Tymczasem skargę wniesiono dopiero w dniu 1 października 2024 r. (data stempla pocztowego na kopercie – k. 8). Należy zaznaczyć, że pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednak postanowieniem z dnia 13 stycznia 2025 r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 13 czerwca 2025 r. (sygn. akt III OZ 317/25) oddalił zażalenie wniesione od powyższego postanowienia. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.