III SA/Kr 1782/14

PostanowienieWSA w Krakowie2015-06-17

Skład orzekający: Janusz Kasprzycki, Halina Jakubiec, Tadeusz Wołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie skargi na decyzję Dyrektora NFZ, gdy toczy się inne postępowanie dotyczące sprostowania tej decyzji, a jego wynik może mieć wpływ na rozstrzygnięcie głównej sprawy?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, gdy rozstrzygnięcie innego toczącego się postępowania (w tym przypadku dotyczącego sprostowania decyzji) może mieć bezpośredni wpływ na wynik sprawy głównej. W sytuacji, gdy wyrok dotyczący sprostowania decyzji nie jest prawomocny, a jego wynik może wpłynąć na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji, zawieszenie postępowania jest uzasadnione ze względu na zasady ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości orzecznictwa.
Stan faktyczny
K. D. "A" złożyła skargę na decyzję Dyrektora OW NFZ, która utrzymała w mocy decyzję oddalającą jej odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert na świadczenia opieki zdrowotnej. W trakcie postępowania sądowego, organ NFZ wydał postanowienie o sprostowaniu oczywistych omyłek w swojej decyzji. Skarżąca zarzuciła, że sprostowanie to ma charakter merytoryczny, a nie techniczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28 maja 2015 r. uchylił postanowienie o sprostowaniu i poprzedzające je postanowienie. Następnie Dyrektor OW NFZ wniósł o zawieszenie postępowania w głównej sprawie, powołując się na wpływ wyroku dotyczącego sprostowania na rozstrzygnięcie tej sprawy.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Tadeusz Wołek (spr.) Protokolant starszy referent Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi K. D. "A" na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 sierpnia 2014r. nr [ ] w przedmiocie odwołania w sprawie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia prowadził postępowanie nr [...] w trybie konkursu ofert poprzedzające zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne, na okres od 1 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2018 r. na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz. U. z 2008 r., nr 164, poz. 1027 ze zm., obecnie Dz. U. z 2015 r., poz. 581), zwanej dalej "ustawą o świadczeniach". W postępowaniu ofertę złożyła m. in. K. D., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą "A". Do zawarcia umowy zostały wybrane oferty niektórych podmiotów. Nie wybrano oferty K. D. W myśl art. 151 ust. 1 ustawy o świadczeniach - rozstrzygnięcie postępowania nastąpiło w dniu 9 maja 2014 r., a informacja o wynikach postępowania została opublikowana na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej OW NFZ (zgodnie z dyspozycją art. 151 ust. 2 ustawy). Od rozstrzygnięcia postępowania K. D. złożyła odwołanie . Decyzją nr [...] z dnia [...] 2014r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie. K. D. na podstawie art. 154 ust. 4 ustawy o świadczeniach, złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr [...]. Po rozpatrzeniu wniosku Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ decyzją z dnia 14 sierpnia 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] 2014 r. K. D. wniosła skargę na powyższą decyzję. Podniosła zarzuty naruszenia prawa materialnego : - art. 134 ustawy o świadczeniach, w postaci niezachowania równości wszystkich podmiotów biorących udział w postępowaniu o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i gwarantujących zachowanie uczciwej konkurencji; - przepisów działu VI ustawy o świadczeniach przez zawarcie dwóch umów z tym samym podmiotem, mimo że podmiot ten nie wystąpił z dwoma ofertami i złożył tylko jedną ofertę, a zatem zawarcie umowy z tym podmiotem, który w odniesieniu do niej nie przystąpił do konkursu, - art. 135 ustawy o świadczeniach, przez utajnienie istotnych elementów ofert złożonych w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w zakresie jakiego nie wymagają przepisy prawa oraz w jakim nie dokonali tego sami oferenci, - art. 148 ustawy o świadczeniach, przez przeprowadzenie postępowania z pominięciem kryterium kompleksowości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ wniósł o jej oddalenie. W trakcie rozprawy w dniu 18 lutego 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że została wniesiona skarga na postanowienie Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] 2015 r. nr [...]: utrzymujące w mocy poprzedzające je postanowienie tego samego organu z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia 14 sierpnia 2014 r. nr [...]. Jak wynika z treści przedłożonej kopii skargi postanowieniem z dnia [...] 2014 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, działając na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a.", w związku z art. 154 ust. 6 i ust. 4 ustawy o świadczeniach, sprostował oczywiste omyłki rachunkowe w jednej z tabel zawartych w decyzji z dnia 14 sierpnia 2014 r. nr [...] w ten sposób, że: "1. w podsumowaniu tabeli ww. decyzji nr [...] zatytułowanej -szczegółowa analiza i porównanie oceny ofert w zakresie pytań ankietowych w tym oferty A - w kolumnie dotyczącej Oferenta B - Niepubliczny Zakład Opieki zdrowotnej Sp. z o.o. cześć VII kodu resortowego 005 ul. D w pozycji "cena" zastąpił wartości "10" wartością "15,607" oraz w pozycji "łączna liczba punktów oceny oferty - kryteria niecenowe + cena" dla ww. Oferenta wartość -70,3572" zastępuję łączną wartością 75,964" (stanowiącą sumę wartości punktowej "15,607" i "60,3572", - w kolumnie dotyczącej Oferenta A. O. – K. w pozycji "łączna liczba punktów oceny oferty - kryteria cenowe + cena" prostuje się oczywistą omyłkę poprzez zastąpienie wartości "55,3572" wartością "70,964" (stanowiącą sumę wartości "15,607" i "55,3572", - w kolumnie dotyczącej Oferenta A. G. "łączna liczba punktów oceny oferty - kryteria niecenowe + cena" sprostował oczywistą omyłkę poprzez zastąpienie wartości "48,5715" wartością "66,982" (stanowiącą sumę wartości "18,411" i "48,5715"). 2. na stronie 2 ww. decyzji nr [...] sprostował oczywistą omyłkę pisarską poprzez zastąpienie zdania "W wyniku przeprowadzonego postępowania do zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w wyżej wskazanym zakresie zostało wybranych 10 oferentów zgodnie z rankingiem końcowym ofert" zdaniem o treści "W wyniku przeprowadzonego postępowania do zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w wyżej wskazanym zakresie zostało wybranych 9 oferentów zgodnie z rankingiem końcowym ofert". W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że treść sprostowanych punktem pierwszym postanowienia informacji zawartych w przedmiotowej decyzji, nie stanowi sprostowania błędu rachunkowego, lecz ma charakter merytorycznej zmiany, w szczególności wobec okoliczności, iż skarżąca nie miała możliwości weryfikacji, jakie w rzeczywistości informacje znajdują się w dokumentacji ofertowej dotyczącej poszczególnych świadczeniobiorców biorących udział w postępowaniu konkursowym, gdyż część materiałów postępowania konkursowego jest tajna i nie sposób zweryfikować czy treść decyzji po jej sprostowaniu zgodna jest z treścią informacji zawartych w dokumentacji konkursowej. Ponadto skarżąca zarzuciła, że skoro organ w jednej decyzji popełnił, tak wiele omyłek rachunkowych, nie ma pewności, że i obliczenia dokonane w toku postępowania konkursowego są prawidłowe. Skarżąca zarzuciła ponadto, że pomimo sprostowania w punkcie drugim postanowienia, iż ostatecznie wybrano 9 nie 10 oferentów, tabela na stronach 17 i 18 decyzji, stanowiąca integralną część decyzji, nadal nadaje dwukrotnie B miano oferenta, a nie podaje go jako jednego oferenta udzielającego świadczeń w dwóch lokalizacjach, lecz nadaje mu dwa numery porządkowe. Z tabeli tej jednoznacznie wynika, że do zawarcia umowy wybrano oferentów z pozycji od 1-10 (nie zaś od 1-9). Zatem treść decyzji w tym miejscu wskazuje na 10 nie zaś 9 oferentów wybranych do zawarcia umowy. Nawet gdyby uznać, że decyzja jest wewnętrznie koherentna, to jej treść pozostaje w sprzeczności z treścią dokumentacji postępowania konkursowego, które stanowią akta niniejszego postępowania administracyjnego. Akta te zarówno w "rankingu otwarcia z propozycjami Funduszu", jak również w "rankingu końcowym" nadają dwukrotnie B miano oferenta. Wszystkie te okoliczności wskazują, że w istocie nie mamy do czynienia ze sprostowaniem w punkcie drugim postanowienia oczywistej omyłki, lecz z istotną zmianą ustaleń faktycznych poczynionych przez organ zarówno na etapie postępowania administracyjnego jak i konkursowego. Zatem postanowienie w przedmiocie sprostowania w rzeczywistości nie zmierza do sprostowania oczywistych omyłek decyzji, ale do sprostowania treści rozstrzygnięcia konkursowego oraz w szerokim zakresie dokumentów wytworzonych w ramach postępowania konkursowego. W związku z tym sprostowanie takie należy uznać za niedopuszczalne. I o ile znane byłyby skarżącej wszelkie informacje dotyczące oferentów - można byłoby przyjąć, iż w istocie mamy do czynienia jedynie z omyłkami rachunkowymi w zakresie sprostowania punktu pierwszego, to jej zdaniem nie jest dopuszczalna taka zmiana dokonana w punkcie 2 postanowienia gdzie organ w istocie dokonuje przekształcenia strony podmiotowej postępowania. Skarżąca zarzuciła ponadto, że organ w postanowieniu o sprostowaniu błędnie powołał jako podstawę postawa rozstrzygnięcia powołał art. 154 ust. 6 w zw. z ust. 4 ustawy o świadczeniach, jak również błędnie pouczył ją o środkach zaskarżenia postanowienia. Jej zdaniem właściwym trybem dla sprostowania decyzji był art. 113 § 1 K.p.a., a na postanowienie o sprostowaniu decyzji przysługiwało zażalenie, a nie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 304/15 po rozpoznaniu sprawy ze skargi K. D. "A" na postanowienie Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji: uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie tego samego organu z dnia [...] 2014 r. nr [...]. Wyrok nie jest prawomocny. W piśmie procesowym z dnia 15 czerwca 2015 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ powołując się na powyższy wyrok wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. podnosząc, że wynik postępowania sądowego prowadzonego pod sygnaturą III SA/Kr 304/15 może mieć bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, bowiem decyduje o treści zaskarżonej decyzji, co ma bezpośredni wpływ na ocenę prawidłowości podjęcia zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik strony skarżącej pozostawił wniosek do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Stwierdzić należy, że uprzednie rozstrzygnięcie zagadnienia, które występuje w sprawie w przedmiocie treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, sprostowanej postanowieniem Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] 2014 r. nr [...] utrzymanego w mocy postanowieniem tego samego organu z dnia 29 stycznia 2015 r. nr [...], może wpływać bezpośrednio na wynik toczącego się postępowania w sprawie do sygn. akt III SA/Kr 1782/14, z uwagi na nieprawomocność wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 304/15, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do sygn. akt III SA/Kr 1782/14 do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Za potrzebą zawieszenia postępowania przemawiają także względy ekonomii procesowej, sprawiedliwości, spójności systemu prawnego oraz jednolitości i stabilności orzecznictwa sądowego. Jak wynika, bowiem z treści art. 113 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Jest oczywiste, że sprostowanie na podstawie art. 113 § 1 K.p.a. nie może prowadzić do merytorycznej zmiany orzeczenia i to nawet wówczas, gdy zaistniały rozbieżności pomiędzy treścią rozstrzygnięcia a uzasadnieniem, wyrażającym wolę organu. Sprostowaniu nie podlegają wady (błędy i omyłki) istotne m.in. w zakresie konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. W tej formie nie jest zatem możliwe takie ingerowanie w treść decyzji administracyjnej, które - co do zasady - mogłoby przyczynić się do zmiany jej rozstrzygnięcia merytorycznego. Sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji czy ponownego rozstrzygnięcia w sposób odmienny od pierwotnego. W konsekwencji powyższego na podstawie wskazanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło