III SA/Kr 1788/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi J. G. na odmowę Wójta Gminy zawartą w piśmie z dnia 28 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu pieniędzy za prace wykonane i odszkodowania za zniszczone plony postanawia odrzucić skargę J. G. w piśmie z dnia 19 listopada 2012 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o "pomoc w odzyskaniu pieniędzy od Gminy jakie musiał włożyć w drogę gminną aby nie przewróciło się ogrodzenie." Wskazał, że zakupił i ułożył za własne pieniądze korytka, oraz zebrał ziemię wysypaną przez pracowników gminy. Podniósł, że domaga się zwrotu pieniędzy z odsetkami za korytka i prace które wykonał oraz odszkodowania za zniszczone plony. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy stwierdził, że w sprawie brak jest drogi postępowania sądowo administracyjnego. Zdaniem Wójta roszczenie z tytułu nakładów poczynionych na drogę gminną powinno być dochodzone przed Sądem Rejonowym w sprawie cywilnej. Wskazał, że stanowisko Gminy odnośnie zasadności zwrotu kosztów zostało przedstawione skarżącemu w piśmie z dnia 28 października 2011 r. nr [...]. Z dokumentów, dołączonych do skargi a także przedstawionych przez Wójta wynika, że źródłem roszczeń skarżącego był remont drogi, z którą sąsiaduje jego działka, przeprowadzony wiosną 2010 r. Pierwszym pismem skarżącego adresowanym do Wójta Gminy jest pismo datowane na 4 maja 2010 r., w którym zwrócił się on z prośbą o pomoc w ułożeniu korytek wzdłuż drogi, co stało się konieczne w związku z pogłębieniem przydrożnego rowu. W kolejnych pismach skarżący domagał się od Wójta zwrotu poniesionych wydatków na ww. prace i odszkodowania za zniszczone w trakcie remontu plony. Z pisma Wójta z dnia 28 października 2011 r. wynika, że wyjaśnił w nim skarżącemu, iż decyzję ułożenia korytek wzdłuż jego ogrodzenia skarżący podjął samodzielnie, bez uzgodnień z zarządcą drogi – urzędem gminy, a więc bez wymaganych zezwoleń, w związku z czym nie ma możliwości zwrotu poniesionych kosztów. Z akt wynika również, że skarżący formułował szereg pism dotyczący między innymi przedmiotowego zagadnienia, które były załatwiane trzykrotnie przez Radę Gminy w formie podejmowanych uchwał, jako skargi złożone w trybie art. 227 K.p.a. Z uzasadnienia uchwały Rady Gminy Nr [...] z dnia 28 września 2012 roku wynika, że przedmiotem złożonej do Rady skargi była m.in. odmowa zwrotu poniesionych przez skarżącego kosztów na remont drogi gminnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd potraktował pismo J. G. z dnia 19 listopada 2012 r. jako skargę na działanie Wójta Gminy. Skarżący upatrywał niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia sprawy w piśmie Wójta z dnia 28 października 2011 r. nr [...], w którym Wójt poinformował go o odmowie zwrotu poniesionych kosztów. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "P.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Taka sytuacja zachodzi w odniesieniu do przedmiotu sprawy, w której wniesiono skargę. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a - sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach( art. 3 § 3) Przedmiotowa sprawa dotyczy żądania zwrotu wydatków poniesionych na roboty wykonane w pasie drogowym oraz odszkodowania za zniszczone plony. Sprawa nie ma charakteru sprawy administracyjnej. Brak jest przepisów prawa materialnego, mogących stanowić podstawę wydania przez organ jakiejkolwiek decyzji czy postanowienia w tej sprawie. Gmina jako zarządca drogi gminnej winna utrzymywać ją w należytym stanie (art. 19 ust. 2 pkt 4 i art. 20 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz U. z 2004 r. nr 204, poz. 2086 ze zm.). Jednakże żaden z przepisów ww. ustawy nie nakłada na zarządcę drogi obowiązku zwrotu poniesionych przez osoby trzecie nakładów na drogę czy rozstrzygania o odszkodowaniu w związku z pracami remontowymi drogi w formie decyzji administracyjnej, ani też w formie innego aktu lub czynności. Pismo Wójta Gminy z dnia 28 października 2011 r. nr [...] nie ma również charakteru innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zatem właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. Sprawa ma charakter cywilnoprawny i nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z poglądami doktryny odrzucenie skargi następuje, gdy skarga została wniesiona w sprawie objętej właściwością sądów powszechnych (tak np J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi..., 2004, s. 115). Należy również wskazać, że art. 227, na podstawie którego Rada Gminy rozpatrywała pisma skarżącego skierowane do Gminy, mieści się w Dziale VIII K.p.a.: Skargi i wnioski. Jak wskazywały wielokrotnie sądy administracyjne "Do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII k.p.a. nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu." (np. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1785/06 LEX nr 320599). Mając na uwadze powyższe, sąd uznał, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.