III SA/Kr 1823/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.), Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski, WSA Hanna Knysiak-Sudyka, , po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] .z o.o z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Decyzją z dnia [...] 2016 r. ([...]), doręczoną w dniu 14 września 2016 r., Starosta odmówił firmie A Sp. z o.o. w S, gm. Ż zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie przetwarzania (odzysku) odpadów w m. Ł gm. W. Decyzja ta zawierała pouczenie o uprawnieniu do wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty jej otrzymania. Decyzja została doręczona skarżącej w dniu 14 września 2016 r. W dniu 3 października 2016 r. pełnomocnik skarżącej adwokat K. K. złożył za pośrednictwem Starosty do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wskazał, że w dniu 21 września 2016 r., Zarząd A Sp. z o.o. ze względu na plany wyjazdowe udzielił mu pełnomocnictwa w celu sporządzenia i złożenia odwołania. W dniach od 23 września 2016 r. do 3 października 2016 r. pełnomocnik K. K. był chory (zapalenie ucha środkowego) i przebywał na zwolnieniu lekarskim. Choroba uniemożliwiła mu sporządzenie przedmiotowego odwołania i dochowanie terminu do jego wniesienia. Objawy chorobowe pojawiły się w dniu 23 września tj. 5 dni przed upływem terminu na wniesienie odwołania, stąd też skarżąca założyła, iż stan zdrowia pełnomocnika do tego czasu ulegnie poprawie, co jednak nie nastąpiło. Dodatkowo w dniach 26-28 września 2016 r., obaj członkowie Zarządu A Sp. z o.o. przebywali na delegacji służbowej poza granicami kraju (Węgry, Słowacja), w związku z czym nie mogli ani samodzielnie, ani za pośrednictwem innego pełnomocnika, złożyć odwołania w terminie. Na dowód złego stanu zdrowia pełnomocnika przedłożono zaświadczenie lekarskie z dnia 26 września 2016 r. wystawione przez lekarza M. M., zwolnienie chorobowe z dnia 29 września 2016 r. oraz skierowanie w trybie pilnym do poradni specjalistycznej z dnia 29 września 2016 r. Natomiast celem wykazania nieobecności członków zarządu Spółki Skarżącej przedłożono polecenie wyjazdu służbowego dla Wiceprezesa Zarządu P. P., 2 rachunki z miejscowości P oraz wiadomość e-mail. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniami z dnia 3 listopada 2016 r.: [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji a postanowieniem nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Kolegium podniosło, iż kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu jest szczególna staranność strony przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że zwolnienie lekarskie nie stanowi potwierdzenia braku winy zainteresowanej osoby w uchybieniu terminu, jeśli osoba mogła skorzystać z pomocy osób trzecich. Choroba zapalenia ucha środkowego bez dodatkowego stwierdzenia niezdolności do pracy, nie przesądza by złożenie odwołania w terminie stało się niemożliwe. W sytuacji, w której choroba nie jest samoistną okolicznością wystarczającą do uznania, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony, uprawdopodobnienie braku winy zwolnione jest od ścisłych formalności dowodowych. A Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W ocenie skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując niniejszą sprawę naruszyło przepisy postępowania poprzez niezebranie materiału dowodowego mającego być podstawą rozstrzygnięcia sprawy, oparło rozstrzygnięcie w sprawie na materiale niekompletnym oraz nie rozpatrzyło materiału dowodowego w sposób wnikliwy, prawidłowy i wyczerpujący. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a Sąd rozstrzyga granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną postawą prawną. W ramach tak określonej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Sąd oddalił skargę "A" Sp. z o.o. z siedzibą w S, jako bezzasadną. Zgodnie z art. 58 §1 i §2 Kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Artykuł 58 Kpa określa cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą zostać spełnione kumulatywnie. Po pierwsze zainteresowany musi złożyć prośbę o przywrócenie terminu, po drugie wykazać, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie przez niego uprawdopodobniony. Ponadto prośba o przywrócenie terminu musi zostać złożona w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi i zainteresowany musi dopełnić jednocześnie czynności, dla której określony był termin. W niniejszej sprawie brak jest wątpliwości co do uchybienia przez skarżącą terminowi do wniesienia odwołania. Wniosła odwołanie w dniu 3 października 2016 r., podczas gdy w związku z doręczeniem jej decyzji Starosty w dniu 14 września 2016 r., termin do złożenia odwołania upłynął 28 września 2016 r. Skarżąca zachowała termin do wniesienia prośby o przywróceniu terminu – złożyła wniosek w dniu 3 października 2016 roku, tj. w okresie, w którym pełnomocnik przebywał jeszcze na zwolnieniu chorobowym. Wraz w wnioskiem złożone zostało odwołanie od decyzji Starosty. Zasadniczym warunkiem z przepisu art. 58 Kpa, jest jednakże uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku winy w uchybieniu terminowi. Ustawodawca nie wymaga od osoby zainteresowanej udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia braku swojej winy w niedochowaniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Powyższe rozwiązanie prawne świadczy o odformalizowaniu i uproszczeniu postępowania oraz ułatwieniu osobie zainteresowanej przedstawienia swoich racji (wyrok NSA z dnia 14 maja 1998 r., IV SA 1153/96, LEX nr 45637). Uprawdopodobnienie jest bowiem "środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, niedającym pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Jest to środek zwolniony od ścisłych formalności dowodowych, pozwalający na przyspieszenie postępowania. Zainteresowany przywróceniem terminu powinien więc wykazać, że mimo należytej staranności (przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku) nie udało mu się zachować terminu, tak by umożliwić organowi administracji publicznej powzięcie przekonania o prawdopodobieństwie braku winy w uchybieniu terminowi po stronie zainteresowanego (por. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., I SA/Gd 794/99, LEX nr 40381; wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2013 r., I SA/Wa 673/12, LEX nr 1325414). Przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają "wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. Do takich okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się między innymi przerwę w komunikacji, chorobę wymagającą hospitalizacji, czy inną nagłą – obłożną chorobę, która nie pozwoliła na dokonanie czynności procesowej" (wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2010 r., II OSK 22/09, LEX nr 597496). Nie jest więc dopuszczalne przywrócenie terminu w sytuacji, gdy osoba zainteresowana dopuściła się nawet w najlżejszym stopniu niedbalstwa w uchybieniu terminowi. Dla uniknięcia negatywnych skutków dokonania czynności procesowej po upływie ustawowego terminu, konieczne jest nie tylko uprawdopodobnienie "braku winy umyślnej (przy rozpoznaniu umyślności jako zamierzonego działania sprzecznego z regułą lub regułami postępowania, bądź na powstrzymywaniu się od działania mimo obowiązku czynnego zachowania), ale także lżejszej jej postaci – niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy)" (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 25 czerwca 2014 r., II SA/Rz 459/14, CBOSA). W niniejszej sprawie należy wskazać na niewystarczające uprawdopodobnienie przez skarżącą braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Przyczyną uchybienia terminowi miała być choroba pełnomocnika, która uniemożliwiła sporządzenie i wniesienie w terminie odwołania. Skarżąca wskazała przy tym, że objawy chorobowe ujawniły się 5 dni przed upływem terminu na wniesienie odwołania i "założono, że stan zdrowia pełnomocnika ulegnie poprawie i będzie on w stanie przygotować odwołanie". Z powyższej argumentacji wynika brak należytej staranności po stronie skarżącej, skoro wiedząc o chorobie pełnomocnika, która mogłaby mu uniemożliwić sporządzenie odwołania, nie przedsięwzięła próby udzielenia pełnomocnictwa innej osobie, lecz "założyła", że stan zdrowia pełnomocnika się poprawi. Co więcej, obaj członkowie Zarządu A Sp. z o.o. przebywali na delegacji za granicą dopiero w dniach 26-28 września 2016 r., zatem nie było przeszkód w udzieleniu pełnomocnictwa innej osobie w dniach 23-25 września 2016 r. Następnie wskazać należy na brak wykazania przez skarżącą, że choroba pełnomocnika uniemożliwiła mu sporządzenie uzasadnienia. W zaświadczeniu lekarskim pełnomocnik skarżącej miał zapalenie ucha środkowego oraz został skierowany do poradni specjalistycznej. Nie wykazano, aby choroba ta mogła zostać oceniona jako zdarzenie nagłe uniemożliwiające sporządzenie odwołania lub też by niemożliwe było w tej sytuacji wyręczenie się inną osobą. W szczególności choroba ta nie wymagała hospitalizacji, a w zaświadczeniu lekarskim nie wykazano, aby stan pełnomocnika strony skarżącej był wyjątkowo ciężki i poważny. Niewątpliwe jest, iż pełnomocnik skarżącego mógł w mniejszym lub większym stopniu odczuwać dolegliwości chorobowe, które z pewnością utrudniały mu w pewnym stopniu swobodną pracę, jednakże nie wykazano, aby dolegliwości te stanowiły w istocie swej zupełną, niemożliwą do przezwyciężenia przeszkodę do sporządzenia odwołania od decyzji. Należy ponadto wskazać, iż ze stanu faktycznego sprawy nie wynika, by organ nieprawidłowo zebrał materiał dowodowy stanowiący podstawę rozstrzygnięcia, i naruszył przez to przepisy art. 7, 77§ 1 oraz art. 80 Kpa. Zarzut strony skarżącej, że rozstrzygnięcie nastąpiło w oparciu o materiał niekompletny, a analiza materiału dowodowego była nie dość wnikliwa jest gołosłowny, gdyż nie wskazuje na żadne okoliczności pominięte przez organ, a jedynie kwestionuje ich ocenę. Organ prawidłowo zinterpretował przedstawiony mu materiał dowodowy, kierując się zasadą, iż przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania uzasadniają "wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie" (wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2010 r., II OSK 22/09, LEX nr 597496). Z przedstawionego materiału dowodowego wynikało bezpośrednio, co zostało już wyżej wskazane, iż skarżąca nie uprawdopodobniła takich obiektywnie występujących okoliczności, a także nie przedsięwzięła możliwych działań, które pozwoliłyby na wniesienie odwołania w terminie. Wobec powyższego, ze względu na niespełnienie przez stronę skarżącą przesłanki uprawdopodobnienia braku winy w niezachowaniu terminu do wniesienia odwołania, skarga jest bezzasadna i w konsekwencji podlega oddaleniu przez Sąd na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.