III SA/Kr 183/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Barbara Pasternak Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania przed organem I instancji skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia 30 grudnia 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2009 r., znak: [...], orzekającą o nadaniu z urzędu numeru porządkowego 5b dla istniejącego budynku mieszkalnego położonego na działce nr 284/1 w K i umorzyło postępowanie przed organem I instancji. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 105 § 1 i 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.). Decyzja ta zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego i prawnego. Na działce oznaczonej w ewidencji gruntów pod nr 284 w K znajdował się budynek mieszkalny oznaczony numerem porządkowym K 5. W roku 1970 zostało wydane pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego w ramach wymiany substancji nr [...]. Budynek został zrealizowany w zachodniej części działki nr 284, a stary budynek oznaczony numerem K nr 5 nie został wyburzony. W czasie realizacji ustawy z dnia 4 listopada 1971 r. o uregulowaniu gospodarstw rolnych, w roku 1978, działka o nr 284 została podzielona na działki nr: 284/1, 284/2 i 284/3. Po podziale budynek oznaczony nr 5 znajdował się na działce nr 284/2 a budynek zrealizowany na podstawie w/w pozwolenia na budowę znajdował się na działce nr 284/1 i 284/3. Na podstawie AWZ nr [...] z dnia 21 listopada 1978 r. właścicielem działki nr 284/1 stała się W. P. Na mocy postanowienia Sądu z 29 września 1986 r., sygn. akt [...], własność nieruchomości oznaczonej nr 284/2 (ze starym budynkiem o nr 5) nabył J. B. W roku 1987 J. B. uzyskał decyzję znak [...] z dnia 21 kwietnia 1987 r. o pozwoleniu na wymianę substancji na działce nr 284/2 w K. J. B. po wybudowaniu nowego budynku na działce nr 284/2 wystąpił w dniu 3 lipca 2006 r. o przeniesienie numeru porządkowego K nr 5 na nowy budynek. Numer został przeniesiony zgodnie z wnioskiem, o czym zawiadomiono pismem, znak: [...]. Z kolei T. B., po uzyskaniu własności działki o nr 284/3 i połowy budynku mieszkalnego, zrealizowanego na podstawie pozwolenia z 16 marca 1970 r. wystąpiła w roku 1988 o nadanie numeru porządkowego dla budynku będącego jej własnością. Na podstawie zawiadomienia z dnia 25 stycznia 1988 r. budynkowi znajdującemu się na działce nr 284/3 nadano numer porządkowy K 5a. Wobec budynku znajdującego się na działce 284/1 właścicielka W. P. nie występowała o nadanie lub przeniesienie numeru porządkowego. Działający z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy Kierownik Wydziału Geodezji i Urbanistyki zawiadomił W. P. pismem z dnia 28 marca 2008 r. o nadaniu z urzędu na podstawie art. 47 a pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 z późn. zm., zwanym dalej Prawem geodezyjnym i kartograficznym) i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 października 2004 r. w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości (Dz. U. z 2004 r., Nr 243, poz. 2432, zwanym dalej rozporządzeniem w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości) numeru porządkowego dla budynku mieszkalnego na działce nr 284/1 K Nr 5b. Pismem z dnia 22 września 2008 r. W. P. zwróciła się do Burmistrza Miasta i Gminy o wydanie decyzji administracyjnej w sprawie nadania numeru 5b dla nieruchomości stanowiącej jej własność, znajdującej się na działce nr 284/1 w K, podnosząc, że od 30 lat posługuje się nr 5 dla tej nieruchomości a zmiana, o której została zawiadomiona jest w jej ocenie nieuzasadniona. Pismem z dnia 8 października 2008 r. Burmistrz Miasta i Gminy zawiadomił strony (W. P. i jej brata J. B.) o wszczęciu postępowania w sprawie nadania numerów administracyjnych dla budynków znajdujących się na działkach o nr 284/1 i 284/2 w K. Wydana w sprawie decyzja Burmistrza Miasta i Gminy [...] 2009 r., znak [...], o nadaniu z urzędu dla istniejącego budynku mieszkalnego położonego na działce nr 284/1 w K numeru 5b, została w toku postępowania odwoławczego uchylona w całości a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia na mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] 2009 r. nr [...] ze względu na nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie, tj. do J. B. Wydana w następstwie ponownego rozpoznania sprawy decyzja organu I instancji - Burmistrza Miasta i Gminy w dniu [...] 2009 r., znak [...], na podstawie art. 47a pkt 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego i § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości nadała ponownie z urzędu numer porządkowy 5b dla nieruchomości na działce 284/1 w K. Uzasadniając tak podjęte rozstrzygnięcie organ I instancji wyjaśnił, że nadanie numeru dla nieruchomości W. P. nastąpiło w ramach ciążącego na gminie obowiązku prowadzenia i aktualizacji ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości, zwłaszcza, że z ustalonego przez organ stanu faktycznego wynika, że numeracja na działkach 284/1. 284/2 i 284/3 nie jest wyjaśniona. W. P. jest zameldowana na pobyt stały pod adresem K 5 od 3 listopada 1950 r. Oznacza to, że skarżąca jest zameldowana w starym budynku, obecnie wyburzonym ponieważ w 1950 r. znajdował się tylko ten jeden budynek mieszkalny. Znajdował się na parceli oznaczonej na mapie katastralnej l. kat. pb. 5 , która weszła w skład działki ewidencyjnej nr 284/2, na której znajduje się obecnie nieruchomość J. B. Z wypisu ewidencji gruntów z roku 1993 tylko przy działce nr 284/2 jest zapis K 5. Z dokumentów typu: plan sytuacyjny instalacji gazowej, warunki techniczne dostawy gazu, protokół sprawdzenia instalacji gazowej, zaświadczenie kominiarskie z roku 1989, dotyczących nowych budynków na działkach 284/1 i 284/3 używane jest oznaczenie K 5. Skarżąca nie przedłożyła pomimo zobowiązania jej przez organ zawiadomienia o odbiorze budynku położonego na działce o nr 284/1, który w ocenie organu byłby pomocny w ustaleniu kwestii nadania numeru porządkowego. W odwołaniu od powyższej decyzji organu I instancji W. P. podniosła, że zasadnie posługuje się dla zamieszkiwanej przez siebie nieruchomości nr 5 co wynika z tej okoliczności, że dom, w którym wraz z rodzicami zamieszkała w roku 1975 był wybudowany w ramach wymiany substancji na działce nr 284, na której pozostał przez kilka lat stary budynek. W wyniku podziału działki 284 otrzymała jej część 284/1 wraz z połową w/w domu . Druga połowa domu przypadła jej siostrze T. B. i obie aż do roku 1988 posługiwały się dla swych nieruchomości nr 5. Dopiero w dniu 25 stycznia 1988 r. T. B. uzyskała nr K 5a. W ocenie skarżącej jej pozostał nr 5. Pod tym numerem figuruje w ewidencji ludności i pod tym numerem prowadzi działalność gospodarczą. Pod nr 5 kierowane są do niej nakazy płatnicze i korespondencja urzędowa. Zarzuciła organowi, że nadanie numeru 5b, które stanowić ma w jej ocenie jedynie czynność materialno – techniczną, nastąpiło przy zupełnym oderwaniu tej czynności od rzeczywistego stanu faktycznego sprawy oraz stanu prawnego. Zauważyła, że organ popełnił błąd w postaci wydania dwukrotnego pozwolenia na wymianę substancji tego samego budynku, w konsekwencji czego jej brat J. B. otrzymał w roku 2006 błędnie oznaczenie nowego budynku numerem K 5. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działające jako organ odwoławczy, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniosło, że decyzja organu I instancji została wydana bez podstawy prawnej, w błędnym ujęciu, że w kwestii nadania numerów porządkowych wydaje się decyzję administracyjną, gdy tymczasem w ocenie Kolegium nadanie nieruchomości numeru porządkowego jest czynnością materialno – techniczną. Wymóg wydania decyzji nie wynika z powołanych w decyzji aktów prawnych, co więcej, z treści rozporządzenia w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości jednoznacznie wynika, że nadawanie numerów porządkowych jest czynnością techniczną. Z przepisu § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości wynika bowiem, że o fakcie nadania numeru porządkowego nieruchomości jedynie zawiadamia się osobę zainteresowaną, tzn. właściciela nieruchomości lub osobę będącą samoistnym posiadaczem nieruchomości, co oznacza w ocenie organu, że nie wydaje się decyzji administracyjnej. W podobny sposób dokonuje się zmian w zakresie numeracji porządkowej nieruchomości. Brak podstawy prawnej do wydania decyzji powoduje, że postępowanie jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stała się przedmiotem skargi W. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której wniosła o przywrócenie znajdującemu się na działce nr 284/1 budynkowi numeru 5, ponownie przytaczając stan faktyczny sprawy związany z podziałem działki 284 w miejscowości K. Skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu, że w wyniku decyzji uchylającej rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji sprawa nadania numeru porządkowego jej nieruchomości pozostaje nadal nierozstrzygnięta. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, że brak jest normy, która umożliwiałaby załatwianie spraw dotyczących nadawanie numerów porządkowych nieruchomościom w drodze decyzji administracyjnej. Wyrokiem z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 201/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu skargi W. P., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] 2008 r. nr [...]. Uwzględniając skargę W. P., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że z § 9 rozporządzenia w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości wynika, iż nadanie numeru porządkowego budynkowi jest istotnie czynnością materialno - techniczną, która podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jednak gdy strona nie zgadza się z nadanym jej numerem, a taka sytuacja miała miejsce w sprawie, bowiem skarżąca, pismem z dnia 22 września 2008 r., wniosła o wydanie decyzji w sprawie numeru po fakcie zawiadomienia o nadaniu numeru z urzędu, konieczne jest rozstrzygnięcie sytuacji prawnej przez wydanie decyzji, na podstawie art. 104 § 1 K.p.a. Zdaniem sądu zasadnie zatem organ pierwszej instancji wypowiedział się w formie decyzji, otwierając drogę do jej zaskarżenia, gdyż jeśli idzie o czynność materialno-techniczną nie ma zasady dwuinstancyjności, co oznacza brak możliwości zaskarżenia w administracyjnym toku postępowania - wywodził sąd, dodając, że w sprawie istotne było nie tylko samo ustalenie numeru porządkowego, ale rozstrzygnięcie czy został on ustalony w zgodzie ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny, w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 30/11, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 6 października 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 201/10, i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania podzielając argumentację zawartą w skardze kasacyjnej. W związku z powyższym ponownej ocenie podlegała decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 30 grudnia 2009 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga, więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zdaniem Sądu nie mogły zostać uznane za trafne zarzuty skarżącej, że w wyniku wydania kwestionowanej przez nią decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uchylającej decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z [...] 2009 r., znak [...] i umarzającej postępowanie przed organem I instancji, sprawa nadania numeru porządkowego jej nieruchomości pozostaje nierozstrzygnięta. W uzasadnieniu orzeczenia z 7 grudnia 2011 r., Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie wskazał, że zgodzić się należy ze skargą kasacyjną, iż sam art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), uprawnień do wydania decyzji nie daje, bowiem załatwienie sprawy w takiej formie musi wynikać z przepisów prawa materialnego, stanowiącego podstawę do prowadzenia postępowania przez właściwy organ. Przepisy materialne, normujące kwestię oznaczania nieruchomości numerami porządkowymi, podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej w tym przedmiocie nie dają. Podniósł dalej, że nie można zgodzić się z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, iż załatwienie sprawy w formie czynności materialno - technicznej nie daje możliwości zaskarżenia takiej czynności. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., czynności takie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Skargę na taką czynność można zaś wnieść, stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi środek quasi - odwoławczy, w ramach którego organ rozpatruje kwestie naruszenia prawa, przedstawione w wezwaniu. W przypadku ustalenia z urzędu numeru porządkowego nieruchomości, zgodność tego ustalenia ze stanem faktycznym i prawnym. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jej brak otwiera drogę do sądu administracyjnego na czynność materialno - techniczną. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy o nadaniu z urzędu numeru porządkowego nieruchomości W. P. i umorzyło w sprawie postępowanie organu l instancji. Zasadność takiego rozstrzygnięcia w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika nie tylko z faktu, iż nie było podstawy prawnej do wydania decyzji, jak stwierdziło Kolegium, ale również i z faktu, że sprawa numeru porządkowego nieruchomości W. P. została już załatwiona uprzednio zawiadomieniem Burmistrza z dnia 28 marca 2008 r. nr [...], od którego złożyła prośbę o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja Burmistrza wydana została zatem w sprawie już załatwionej. Wobec tego uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 6 października 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 201/10, decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego było niezgodne z prawem. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie nadania z urzędu nieruchomości W. P. numeru porządkowego postępowanie powinno być następujące: zawiadomienie o nadaniu numeru powinno zawierać pouczenie o możliwości jego zaskarżenia, przez podanie formy tego zaskarżenia i terminu jego wniesienia, a także dalszego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył także, że z akt sprawy wynika, że W. P., po otrzymaniu zawiadomienia o nadaniu numeru porządkowego, wniosła prośbę o ponowne rozpoznanie sprawy, przedstawiając swoje argumenty. Prośba ta powinna była przed organem wszcząć stosowne postępowanie, tj. ocenę czy jest to wezwanie do usunięcia naruszania prawa i czy złożone zostało w terminie, w przypadku gdyby okazało się, że zostało wniesione po terminie, pouczenie W. P. o przysługujących jej prawach, wobec braku pouczenia o nich w zawiadomieniu o nadaniu numeru. W postępowaniu z tej prośby - wniosku organ powinien ocenić, czy nadanie nowego numeru porządkowego nieruchomości W. P. w sytuacji, gdy od lat posługuje się znajdującym się na niej numerem, który obecnie został nadany innej nieruchomości, jest zasadne, czy też właściwe było pozostawienie nieruchomości W. P. starego numeru, a nadanie nowego innej nieruchomości. Rozpoznając skargę W. P., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie powinien był te wszystkie okoliczności wziąć pod uwagę z urzędu, a brak takiego działania doprowadził do sytuacji, w której uchylona została zgodna z prawem decyzja organu odwoławczego. Powyższe wskazania są wiążące dla Sądu ponownie rozpoznającego skargę W. P. Zgodnie bowiem z postanowieniami art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jak trafnie podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych możliwość odstąpienia od zawartej w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni prawa może nastąpić tylko w sytuacjach wyjątkowych w szczególności, jeżeli stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego należy stosować przepisy prawa odmienne od wyjaśnionych przez Naczelny Sąd Administracyjny (tak m.in. WSA w Gdańsku w wyroku z 12 września 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 791/11; LEX nr 898931). W rozpatrywanej sprawie z taką sytuacją nie mamy w ogóle do czynienia. Uznać zatem należało, wobec stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonego we wskazanym wyroku, że zgodnie z przepisami orzekło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z 30 grudnia 2009 r. nr [...] uchylając decyzję organu I instancji i umarzając postępowanie przed tym organem w przedmiocie nadania z urzędu numeru porządkowego nieruchomości W. P. Za trafnością tego rozstrzygnięcia przemawia również to, że zgodnie z postanowieniami art. 47b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 z późn. zm., zwanym dalej Prawem geodezyjnym i kartograficznym), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, właściciele nieruchomości zabudowanych oraz nieruchomości przeznaczonych pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego są obowiązani umieścić na nieruchomości, w widocznym miejscu, tabliczkę z numerem porządkowym nieruchomości oraz utrzymywać ją w należytym stanie. W wydanym na podstawie delegacji ustawowej (art. 47b ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego) rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 28 października 2004 r. w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości (Dz. U. z 2004 r., Nr 243, poz. 2432, zwanym dalej rozporządzeniem w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości) ustawodawca zdecydował, że z zastrzeżeniem § 4 i 5 każda nieruchomość powinna mieć jeden numer porządkowy (§ 3 rozporządzenia w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości). § 4 tego rozporządzenia określa przypadki oznaczania numerami porządkowymi nieruchomości, gdy na niej znajdują się więcej niż jeden budynek położony frontem do ulicy, gdy budynek został wybudowany na gruntach wchodzących w skład dwóch lub więcej nieruchomości. § 5 tego rozporządzenia natomiast normuje sytuacje oznaczania numerami porządkowymi, gdy na nieruchomości oprócz budynku przylegającego do ulicy znajduje się jeden lub więcej budynków położonych w głębi nieruchomości, a także w przypadku podziału nieruchomości. W tym ostatnim przypadku ustawodawca zdecydował, że w przypadku podziału nieruchomości na dwie albo więcej nieruchomości przylegających do ulicy, można wprowadzić do istniejącej już numeracji dodatkowe oznaczenie dla poszczególnych nowo utworzonych nieruchomości poprzez dodanie do istniejących numerów małych liter alfabetu łacińskiego, z wyłączeniem liter właściwych wyłącznie językowi polskiemu. § 6 stanowi, ze w przypadku podziału nieruchomości albo scalenia i podziału nieruchomości, a także w przypadku, gdy podział albo scalenie i podział nieruchomości sąsiedniej uzasadniają potrzebę nowej numeracji, ustala się nową numerację porządkową nieruchomości. Analiza powyższych uregulowań, oraz niezmienionego, ustalonego stanu faktycznego, prowadzi do wniosku, że skarżąca po podziale działki o nr 284 na działki o nr 284/1, 284/2 i 284/3, w wyniku czego część budynku w którym zamieszkiwała znalazła się na działce nr 284/1 jej własności, nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku utrzymywania oznaczenia numerem porządkowym nieruchomości, o którym mowa w obecnie obowiązującym art. 47b ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego w związku z treścią § 5 i innymi rozporządzenia w sprawie numeracji porządkowej nieruchomości, w przeciwieństwie do J. B., który po wybudowaniu budynku na działce nr 284./2 wystąpił o przeniesienie numeru porządkowego, jak i T. B., która po uzyskaniu własności działki nr 284/3 i połowy budynku mieszkalnego, pozostałego na tej działce, także to uczyniła w 1988 r. Obowiązek taki ciążył na skarżącej z mocy wskazanego powyżej przepisu co najmniej od dnia 7 października 2003 r., kiedy to przez art. 10 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych (Dz. U. z 2003 r. Nr166, poz.1612) został dodany do Prawa geodezyjnego i kartograficznego Rozdział 8a "Numeracja porządkowa nieruchomości w miejscowościach", wprowadzający taki obowiązek w art. 47b Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Uprzednio obowiązek ten wynikał z rozporządzenia Ministra gospodarki Komunalnej z 25 czerwca 1968 r. (Dz. U. z 1968 r. Nr 23, poz. 151; § 12). W takim stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270), orzekł jak w sentencji wyroku.