III SA/Kr 1862/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Hanna Knysiak- Molczyk WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant Starszy referent Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2015 r. sprawy ze skargi M. U., Z. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 19 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 19 września 2014 r. znak: [.....], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 oraz art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, po rozpatrzeniu odwołań wniesionych przez M. U. i Z. N., utrzymał w mocy decyzję Starosty M. z dnia [....] 2014 r. znak: [....] o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków prowadzonego dla obrębu ewidencyjnego L., jednostka ewidencyjna W. w przedmiocie działek nr 987, 974 i 975. Decyzja powyższa została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym : Pismem z dnia 3 listopada 2009 r. M. U. wniosła o uregulowanie w ewidencji gruntów przebiegu granic działki 987, natomiast pismem z dnia 12 kwietnia 2011 r. M. U. wniosła o "rozszerzenie uregulowania w ewidencji gruntów przebiegu granic dla działek 987, 974 i 975 zgodnie ze stanem prawnym". Następnie w piśmie z dnia 28 lutego 2012r. M. U. i Z. N. wskazały, że wniosek z dnia 7 grudnia 2009r. w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego dla działek 987,974/1, 975/1, 981 i 554 w L. jest żądaniem dotyczącym "przywrócenia stanu prawnego i katastralnego a nie zmian w operacie". Prawomocnym postanowieniem z dnia [....] 2012r. znak [.....], Starosta M. po rozpatrzeniu w/w wniosku M. U. i Z. N. z dnia 28 lutego 2012 r. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie przywrócenia stanu prawnego i katastralnego w przedmiocie działek 987,974/1, 975/1, 981 i 554 położonych w L. Decyzją z dnia [.....] 2012 r. znak [....] Starosta M. po rozpatrzeniu wniosku M. U. z dnia 3 listopada 2009 r. , rozszerzonego pismem z 12 kwietnia 2011r., na podstawie art. 20 ust. 1 i 2, art. 21 ust. 1 , art. 22 i art. 59 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, orzekł o odmowie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie działek nr 987,974/1, 975/1, 981 i 554 położonych w obrębie L., w jednostce ewidencyjnej W. Od decyzji tej odwołały się M. U. i Z. N. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [.....] 2012 r. [.....] utrzymał w mocy decyzję Starosty M. z dnia [.....] 2012 r. znak [....]. M. U. i Z. N. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 1174/13 WSA uchylił zaskarżoną decyzję, oraz decyzję Starosty M. Sąd uznał, że skargę należało uwzględnić z przyczyn określonych w przepisie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a., ponieważ zaistniały podstawy uzasadniające wznowienie postępowania administracyjnego. Odmawiając bowiem wprowadzenia wnioskowanej zmiany w ewidencji organy powołały się między innymi na ustalenia dotyczące stanu prawnego nieruchomości objętych wnioskiem, wynikające z decyzji Wójta Gminy W. z dnia [.....] 2007r. nr [....], orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w L., stanowiących działki o numerach szczegółowo wymienionych w tej decyzji. Zdaniem Sądu, decyzja ta stanowiła jeden z istotnych elementów stanu faktycznego sprawy, na gruncie którego organ odmówił dokonania wnioskowanej zmiany. W stosunku do tej decyzji zostało wszczęte postępowanie o stwierdzenie nieważności. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [.....] 2013 r. znak [.....], która stała się ostateczna, stwierdzono nieważność decyzji rozgraniczeniowej Wójta Gminy W. z dnia [.....] 2008 r. W tych okolicznościach zdaniem Sądu zaistniała wymieniona w art. 145 § 1 pkt. 8 kpa podstawa do wznowienia kontrolowanego postępowania administracyjnego i z tej przyczyny Sąd uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję. Sąd nakazał organowi przy ponownym rozpatrywaniu sprawy uwzględnienie faktu eliminacji z obrotu prawnego decyzji, na której organ oparł ustalenia dotyczące stanu prawnego ujawnionego w ewidencji. Ponownie rozpatrując wniosek o aktualizację ewidencji, Starosta M. wyjaśnił, że na skutek decyzji SKO z [.....] 2013 r. znak [.....], działki 974/1 i 975/1 zmieniły konfigurację i oznaczenie na 974 i 975. Dlatego ponowne postępowanie dotyczyło działek 974, 975 i 987 położonych w L., które są tożsame z działkami 974/1, 975/1 i 987 opisanymi w decyzji Starosty M. z dnia [.....] 2012 r. Pismem z 27 kwietnia 2014 r. wezwano M. U. do przedłożenia dokumentacji geodezyjno – kartograficzno - prawnej sporządzonej przez uprawnioną jednostkę wykonawstwa geodezyjnego, spełniającej obowiązujące aktualnie w geodezji i kartografii standardy techniczne, o których mowa w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, oraz w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych (.....), lecz do dnia orzekania strona nie przedłożyła dokumentacji, na podstawie której można by ujawnić zmiany w przedmiocie działek 974, 975 i 987 w L. Odnośnie następstwa prawnego po zmarłych S. B. i A. B. Starosta ustalił na podstawie Postanowienia Sądu Rejonowego [....] z dnia [.....] 2012r, sygn. akt [.....], oraz oświadczeń W. B. i D. B. dotyczących sprawowania zarządu masą spadkową, że stronami postępowania są W. B. i D. B. Odnośnie aktualnego stanu ewidencyjnego działek będących przedmiotem wniosku, zapisów w ewidencji gruntów i budynków, dotyczących działek, których oraz dokumentów stanowiących podstawę aktualnych danych ewidencyjnych Starosta ustalił co następuje : 1. W latach 90-tych XX wieku dla wszystkich obrębów ewidencyjnych gminy W., przeprowadzone zostały prace związane z założeniem nowej ewidencji gruntów, które miały na celu zastąpienie dotychczasowego operatu ewidencyjnego prowadzonego na bazie mapy ewidencyjnej w skali 1:2880, nową ewidencją gruntów prowadzoną na bazie mapy w skali 1:2000. Odnowiony operat ewidencyjny, zwany nową ewidencją gruntów dla obrębu ewidencyjnego: L. został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem [.....] w dniu [.....] 1990 r. i na mocy obwieszczenia Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta z dnia [.....] 1990 r. zastąpił dotychczasowy operat ewidencyjny; 2. O wyłożeniu powyższego operatu odnowienia operatu ewidencji gruntów zawiadomione zostały strony, w tym również Z. i W. U., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru załączone do akt. W stosunku do działki 974 wpisanej na rzecz W. U. w protokole widnieje podpis W. U. z notatką "przyjmuje bez zastrzeżeń", zaś w przedmiocie działki 987 wpisanej na rzecz: W. B., S. J., W. B., Z. B., W. U., Z. U. - nowy operat ewidencyjny został przyjęty bez zastrzeżeń przez stronę podpisaną jako "B.", a przy działce nr 975 wpisanej na rzecz W. B. widnieje notatka "pomimo wezwania do okazania rej. gruntów strona nie zgłosiła się". Ponadto w protokole widnieje uwaga: "przy imiennym powiadomieniach o terminie okazania operatu ewidencji gruntów, również powiadomiono o ogólnej powierzchni gospodarstwa, a zatem przyjmuje się, że osoby nie wstawione się na okazanie danych przyjmują operat ewidencji gruntów bez zastrzeżeń"; 3. Powyższe ustalenia znalazły odzwierciedlenie w obowiązującym operacie ewidencyjnym prowadzonym dla obrębu L., w którym w stosunku do działki 974 wpisano poprzednika prawnego M. U., w stosunku do działki 975 wpisano poprzedników M. U. i Z. N., a w stosunku do działki 987 wpisano m.in. poprzedników M. U. i Z. N.; 4. odnośnie stanu prawnego ujawnionego w księgach wieczystych ustalono, że: – w KW [.....] ujawniona jest działka 975/1 na rzecz M. U. w 1/2 części i Z. N. w 1/2 części, zaś niezgodność oznaczeń działki 975/1 z działką 975 wynika z ujawnionej w ewidencji gruntów i budynków opisanej wyżej decyzji SKO z dnia [.....] 2013 r. poprzez przywrócenie stanu ewidencyjnego m.in. działki 975 sprzed wzruszonej decyzji Wójta Gminy W. z dnia [.....] 2007 r.; – w KW [....] ujawniona jest m.in. działka 974 na rzecz M. U. w całości; – w KW [....] ujawniona jest działka 987 na rzecz M. U. w 1/4 części, P Z. N. w 1/4 części, W. B. w 1/4 części i S. B. w 1/4 części; 5. na pgr.2350/1 został wydany ostateczny AWZ nr [.....] na rzecz: W. i Z. U., natomiast na pgr.2350/4 (powstałą z podziału pgr.2350/1 na pgr.2350/3 i pgr.2350/4) zostało wydane w dniu [.....] 1988 r. za sygn. akt [.....] postanowienie Sądu Rejonowego [.....] o uwłaszczeniu na rzecz: W. B., Z. B., W. U., Z. U.- każdy po 1/4 części, zaś w dziale III KW [......] dokonano wpisu ostrzeżenia o niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym- w związku z uchyleniem w dniu [.....] 1985 r. aktu własności ziemi nr [.....] z dnia [.....] 1974 r. będącym podstawą wpisu prawa własności na rzecz W. B. syna W. i K. oraz będącym podstawą zawarcia umowy o dożywocie z dnia [.....] 1994r. Rep.A [.....] i umowy darowizny nieruchomości z dnia [.....] 2004 r. Rep. A [......]. Starosta przedstawił zasady aktualizacji ewidencji gruntów i budynków i stwierdził, że przedłożone przez M. U. i Z. N. dokumenty, a mianowicie: kopia nieobowiązującej mapy ewidencyjnej w skali 1:2880, kopia fragmentu wyrysu z mapy ewidencji gruntów nr [.....], kopia wyrysu z mapy ewidencyjnej l.ks.robót [....], kopia wyrysu z mapy w skali 1:2880 nr ks.zam [....], kopia wyrysu z mapy katastralnej nr ks. zam [.....], kopia opracowania geodezyjno - kartograficznego nr [......] przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w M. w dniu [....] 2010 r., kopia opracowania geodezyjno - kartograficznego nr [.....] przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w M. w dniu [......] 2011 r., jak również kopia wyrysu z mapy katastralnej nr ks. zam. [.....] - nie mogły stanowić podstawy dokonywania zmian danych w ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie działek objętych wnioskiem, gdyż nie zawierały wykazu zmian danych ewidencyjnych, o którym mowa w § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia i nie odpowiadały obowiązującym standardom technicznym. Ponadto Starosta ustalił, że stan prawny zarejestrowany w operacie ewidencyjnym odnośnie działek 987, 974, 975 jest zgodny ze stanem prawnym ujawnionym w księgach wieczystych [.....], [....] i [.....]. Natomiast załączona przez M. U. kopia odpisu z księgi wieczystej [....] oraz kopia aktu notarialnego z dnia [....] 2004 r. Repertorium A Nr [....] potwierdzały jedynie opisywany wyżej stan własnościowy działki nr 987. Starosta wskazał, że do ww. wymienionego aktu notarialnego W. U., Z. U. i M. B. przedłożyli m.in. wypis z rejestru gruntów sporządzony przez Urząd Gminy w W. według stanu na dzień 2 sierpnia 2004 r. i wydany za numerem [....], przeznaczony do dokonywania wpisów w księdze wieczystej, z którego wynika, że nieruchomość położona w L., gm. W., powiat M., oznaczona jako działka numer 987 o powierzchni 0,0600ha, stanowiąca w całości grunty przeznaczone pod drogi, stanowi własność M. B. (c. W. i A.) w 2/8 częściach, S. B. (s. W. i E.) w 2/8 częściach, W. B. (s. W. i K.) w 2/8 częściach, W. U. w 1/8 części i Z. U. c. J. i M.) w 1/8 części. W akcie notarialnym wskazano, że "Sąd Rejonowy [.....] Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą [.....] prowadzi Księgę wieczystą Kw numer [....] dla nieruchomości położonej we wsi L., gmina W., składającej się z działek oznaczonych numerami: numer 554 o powierzchni 0,68000ha i numer 987 o powierzchni 0,0600ha, której własność w dziale II tej księgi wpisana jest na rzecz S. B. syna W. i A. w 1/4 części (...), W. B. syna W. i K. w 1/4 części, W. U. syna W. i Z. w 1/8 części, Z. U. córki J. i M. w 1/8 części oraz M. B. córki W. i A. w 1/4 części". Starosta podkreślił, że w § 3 aktu notarialnego stawający zapewnili, że opisany szczegółowo wyżej stan prawny przedmiotowych nieruchomości nie uległ zmianie oraz ręczą, że nieruchomości te są wolne od wad prawnych, wszelkich obciążeń, praw i roszczeń osób trzecich, a w szczególności, że nieruchomości te nie są obciążane długami i innymi należnościami (...), oraz że brak jest ograniczeń w rozporządzeniu tymi nieruchomościami." Z kolei w § 9 stawający wnieśli, aby na podstawie umowy objętej tym aktem Sąd Rejonowy [.....] Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą [.....] wpisał w Księdze Wieczystej Kw numer [.....], w dziale II tej księgi praw własności nieruchomości położonej w L., gmina W., powiat M. oznaczonej jako działka numer 987 o powierzchni 0,0600ha w 1/4A części na rzecz M. U. córki W. i Z. jako jej majątek odrębny oraz w ¼ części na rzecz Z. N. córki W. i Z. jako jej majątek odrębny." Starosta ustalił, że po stwierdzeniu nieważności decyzji Wójta Gminy W. z dnia [.....] 2007 r. w części dotyczącej rozgraniczenia działki 975 z działką 987, 974, pgr. 2325 oraz pgr. 3521, postępowanie rozgraniczeniowe zostało umorzone decyzjami z dn. [.....] 2013 r., [.....] 2013 r. i [.....] 2014 r. Ponadto organ podkreślił fakt wydania na nieruchomość tworzącą działkę nr 987 dwóch rożnych dokumentów własności – czyli AWZ [....] obejmującego między innymi pgr. 2350/1 i AWZ [.....] obejmującego m.in. pgr 2350/4 powstałą z podziału pgr 2350/1, oraz że Postanowieniem Sądu Wojewódzkiego z dnia [....] 1984 r., [.....] AWZ [.....] został uchylony. Następnie Postanowieniem z dnia [.....] 1988 r. sygn. akt [.....] Sąd Rejonowy [.....] stwierdził, że W. B., Z. B., W. U. oraz Z. U. nabyli przez uwłaszczenie, każdy po ¼ części prawo własności parcel położonych w L. gm. W. a to pgr 3476, 3475, 3472, 2386 i 2350/4. Postanowienie to do dnia orzekania przez organ pozostaje niewzruszone, a M. U. nie przedłożyła żadnego dokumentu wykazującego inny stan własnościowy, niż wykazany na jego podstawie w księdze wieczystej. Organ prowadzący ewidencję nie ma podstaw do kwestionowania stanu prawnego wynikającego z tego postanowienia ani rozstrzygać o jego zasadności. Dopiero prawomocne postanowienie lub prawomocny wyrok właściwego sądu zmieniający w/w postanowienie, wraz z odpowiednią dokumentacją spełniającą przewidziane prawem wymogi, stanowić mogłyby podstawę do dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Starosta zwrócił też uwagę, że stan prawny działki 987 był znany M. U. i Z. N., co wynika z powołanego wyżej aktu notarialnego Rep A [.....]. W ocenie Starosty świadomość stanu prawnego nieruchomości potwierdza również nabycie działki 974/1 przez M. U. aktem notarialnym nr [.....] z dnia [.....] 2009 r. a także umowa darowizny udziału w niniejszej nieruchomości na rzecz Z. N. aktem notarialnym z dnia [.....] 2009 r nr [.....], w którym M. U. oświadczyła, że jest samoistnym posiadaczem działki 975/1, której stan prawny nie uległ zmianie. Odwołanie od decyzji Starosty M. wniosły M. U. i Z. N., zarzucając naruszenie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego w związku z § 36 pkt 5 i 6 i § 54 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2011r., a także zasad wymienionych w art. 7, art. 8, art. 9 i art. 11 kpa. Odwołujące wniosły po uchylenie decyzji Starosty i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, względnie o jej zmianę i rozstrzygnięcie zgodnie z wyrokiem WSA z dnia 4 grudnia 2013r. sygn. akt III SA/Kr 1174/13 przez przywrócenie stanu ewidencyjnego sprzed wprowadzenia odnowionej ewidencji gruntów operatem przyjętym do pzgik, do nr [.....] w dniu [.....] 1990r. w zakresie działek ewidencyjnych 974, 975 i 987. Ponadto odwołujące się zarzuciły Staroście niewykonanie zaleceń zawartych w wyroku WSA. Zdaniem odwołujących się organ administracji państwowej polemizuje z treścią wydanego przez WSA wyroku z dnia 4 grudnia 2013r. Skarżące twierdziły, że z wyroku tego w sposób jednoznaczny wynika, iż organ zobowiązany jest wprowadzić zmiany w ewidencji odpowiadające stanowi faktycznemu sprzed wprowadzenia nowej ewidencji gruntów w latach 90-tych a to z tego względu, że SKO decyzją z dnia [.....] 2013 r. stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy W. z dnia [....] 2007 r. znak [.....]. Zdaniem odwołujących się organy celowo odnoszą się jedynie do prawa własności, pomijając wydane niezgodnie z prawe dokumenty, które były podstawą wpisu do księgi wieczystej [....] i [....], co skutkuje naruszeniem prawa własności skarżących w przedmiocie działki ewidencyjnej 987 i 554. Zdaniem odwołujących się podział parceli 2350/1 dokonany był niezgodnie z prawem, co narusza prawo własności M. U. w przedmiocie działki 974. Fakt ten spowodował bezpodstawne założenie ksiąg wieczystych, a nadto wyrys z 1974 r. był przedmiotem orzekania w sprawie [.....], w której opinia biegłego jednoznacznie stwierdza, że Z. U. i W. U. nie brali udziału w sprawie. Odwołujące się zarzucały nadto, że wykonanie dokumentacji, o którą wezwał Starosta jest bardzo kosztowne i powinien to uczynić organ, ponieważ błędy istniejące w ewidencji są skutkiem nieprawidłowości spowodowanych przez organ. Odwołujące się wskazały, że ani one, ani ich poprzednicy prawni nie brali udziału w postępowaniu sądowym [.....] i nadmieniły o toczącym się i nie zakończonym wobec wniesienia apelacji postępowaniu o stwierdzenie nieważności postanowienia zapadłego w tej sprawie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 19 września 2014 r. znak: [.....], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 oraz art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz ustalenia faktyczne dokonane przez Starostę M. Wskazał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego zapadła w dniu [.....] 2013r. a więc już po wydaniu uchylonych przez WSA decyzji WINGiK oraz Starosty M. została uwzględniona w operacie poprzez przywrócenie stanu ewidencyjnego sprzed rozgraniczenia. Starosta M., w trybie czynności materialno-technicznej, podstawie tej decyzji przywrócił w operacie ewidencyjnym dla działek 975/1 i 974/1 odpowiednio ich oznaczenia nr nr 975 i 974, oraz przebieg granic zgodnie ze stanem sprzed rozgraniczenia, o czym poinformował M. U. i Z. N. pismem zawiadomieniem nr [....]. Odnośnie natomiast stanu prawnego parceli gruntowej l.kat. 2350/4, która weszła w skład działki nr 987 stanowiącej drogę organ ewidencyjny nie może dokonać żądanych zmian, gdyż pełni jedynie funkcje rejestrujące stany prawne nieruchomości ustanowione przez właściwe do tego organy i sądy. WINGiK wskazał, że działka nr 987 o pow. 0,06 ha (stanowiąca drogę) powstała z parcel gruntowych l.kat. : 2350/4, 3475, 3476. W archiwalnym (papierowym) rejestrze gruntów, obejmującym parcele gruntowe wykazano między innymi parcele gruntowe l.kat.: 2350/4 o pow. 0,0082 ha, 3475 o pow. 0,0144 ha, 3476 o pow. 0,0798 ha (stanowiące drogę), co daje łączną powierzchnię wynoszącą 0,1024 ha. Sąd Rejonowy [....] prawomocnym postanowieniem sygn. akt [....] z [....] 1988r. w sprawie o uwłaszczenie ustanowił tytuł własności do parcel gruntowych l.kat.: 3476, 3475, 3472,2386, 2350/4 oraz ustanowił służebność drogową pasem szerokości 3 metrów przez parcele l.kat. 2350/4, 3476, 3475, 3472, 2386. Przebieg granic parcel gruntowych l.kat.: 2350/4, 3475, 3476 przedstawiony na mapie w skali 1:2880 w tym szczególnie parceli 1. kat. 3476 różnił się od granic użytkowania tej drogi w dacie powstawania nowej mapy w skali 1:2000. Organ odwoławczy podkreślił, że mapa katastralna w skali 1:2880 powstała 150 lat temu. W przeciągu tych lat nastąpiły zmiany sytuacji na skutek przede wszystkim sposobu użytkowania, a nie błędnej mapy ewidencyjnej w skali 1:2000, która to mapa jest obowiązująca. Ponadto organ zaznaczył, że protokół wyników pomiaru stanu władania dowodzi, że przebieg granic, który obrazuje mapa w skali 1:2000 oraz powierzchnia działki nr 987 zostały wówczas przyjęte bez zastrzeżeń i do dnia orzekania nie uległy one zmianie. WINGiK podkreślił, że dopiero opracowanie geodezyjne, sporządzone przez uprawnioną jednostkę wykonawstwa geodezyjnego, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z którego będzie wynikała uzasadniona zmiana przebiegu granicy działki nr 987, czy też działki nr 974 może stanowić, po dokonaniu oceny przez organ ewidencyjny, podstawę do wprowadzenia zmiany w zakresie przebiegu granic.Zdaniem organu, kwestionowanie podziału parceli gruntowej l.kat. 2350/1na parcele gruntowe l.kat. 2350/3 i 2350/4 jest sprzeczne ze stanowiskiem Sądu Rejonowego [.....] w wyroku z dnia [....] 2011 r. sygn. akt [.....] z powództwa M. U. w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Na podstawie dokumentów Sąd ustalił w tamtej sprawie, iż : "wbrew twierdzeniu powódki parcela 2350/1 uległa podziałowi na pgr. 2350/3 i 2350/4 oraz Sąd ustalił prawidłowe wykazy synchronizacyjne". "Podział pgr. 2350/1 nastąpił w związku z prowadzonymi postępowaniami uwłaszczeniowymi i wydaniem na rzecz poprzedników prawnych pozwanych AWZ. Jak wynika z dokumentacji geodezyjnej dokonanie podziału pgr. 2350/1 było związane z wydzieleniem drogi dojazdowej. Ostatni z ujawnionych w toku postępowania tytułów własności do przedmiotowych działek, to postanowienie tut. Sądu sygn. [....], którym Sąd stwierdził, że W. B., Z. B., W. U., Z. U. nabyli przez uwłaszczenie każdy po ¼ części prawo własności parcel położonych w L., a to pgr. 3476, 3475, 3472, 2386, 2350/4. Powyższe postanowienie wbrew twierdzeniom powódki jest na chwilę obecną ważne i skuteczne. Na podstawie przedłożonej mapy Sąd ponadto ustalił, że wykaz zmian, w którym stwierdzono, że dz.974 odpowiada 2347/4, 2348/2, 2350/1, 2349/2 jest błędny, albowiem część pgr. 2350/1 wchodzi do dz.987.Powinno być tak, że pgr.2350/1 podzieliła się na pgr. 2350/3 i 2350/4 i wykaz powinien wyglądać następująco pgr. 2350/3, 2347/4, 2348/2, 2349/2 stanowią dz. 974. Pgr. 2350/4 wraz z pgr. 3475 oraz 3476 tworzą dz. 987". W ocenie WINGiK przedłożone przez wnioskodawczynię dokumenty jedynie potwierdzały wykazany w operacie ewidencji gruntów i budynków dla obrębu L., gmina W. stan prawny do nieruchomości objętych wnioskiem. Organ odwoławczy omówił również treść stosownych przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, oraz ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 19 września 2014 r. znak: [....], wniosły M. U. i Z. N., zarzucając naruszenie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego w związku z § 36 pkt 5 i 6 i § 54 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2011r., art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 i art. 77 § 1 kpa, przez wydanie decyzji w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny sprawy, błędną ocenę materiału dowodowego, prowadzenie postępowania w sposób nie uwzględniający wniosków stron zawartych we wniosku o wszczęcie postępowania, nieuwzględnienie wniosków dowodowych stron i nieustosunkowanie się do nich. Ponadto skarżące zarzuciły organom niewykonanie zaleceń zawartych w wyroku WSA. Skarżące domagały się uchylenia decyzji organów obu instancji. W piśmie procesowym z dnia 4 marca 2015r. skarżące wniosły o wydanie orzeczenia z uwzględnieniem załączonych dowodów w postaci kopii szeregu dokumentów. W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej M. U. podtrzymał zarzuty skargi a na uzasadnienie zarzutów naruszenia przepisów postępowania podał, że organy nie wyjaśniły okoliczności braku przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania administracyjnego w przedmiocie podziału pgr 2350/1. W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w tej ustawie. Zarazem w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie - w myśl art. 135 ustawy - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Sądowa kontrola przeprowadzona zgodnie z przywołanymi wyżej zasadami, prowadzi do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w sposób wpływający na wynik sprawy, określony w art. 145 § 1 p.p.s.a. Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją toczyło się w przedmiocie aktualizacji danych ewidencyjnych. Organy rozstrzygały wniosek M. U. o dokonanie aktualizacji danych ewidencyjnych na podstawie przepisów ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. 2010.193.1287 ze zm.), dalej zwana pgik, w stanie prawnym po wejściu w życie zmian w wprowadzonych Ustawą z dnia 5 czerwca 2014r. o zmianie ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2014.897), oraz na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. 2001.38.454), zwanego dalej rozporządzeniem egib, po wprowadzeniu w nim zmian Rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 listopada 2013r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. 2013.1551). Wskazanie w podstawie prawnej decyzji jako publikatora ustawy pgik, Dz.U. z 2010r. nr 193, poz. 1287 z pózn. zm., wynika z okoliczności, iż jednolity tekst pgik opublikowany został w Dz.U. 2015. 520 z dnia 14 kwietnia 2015r. a więc po dacie wydania zaskarżonej decyzji. Prawidłowo wskazał organ odwoławczy podstawę prawną rozstrzygnięcia w formie decyzji, wynikającą z dodanego przez ustawę o zmianie ustawy pgik w 2014r. przepisu art. 24 ust. 2c pgik. W jej uzasadnieniu organ odwoławczy prawidłowo zwrócił uwagę, że uwagę, że sprawa była rozstrzygana z uwzględnieniem zmian, które weszły w życie 12 lipca 2014 r., przy czym zauważyć należy, że również decyzja organu pierwszej instancji wydana została po wejściu w życie tych zmian, zatem wywód WINGiK dotyczący podstawy prawnej rozstrzygania w przypadku zmiany przepisów między wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji a wydaniem decyzji przez organ odwoławczy uznać należy za zbędny i przytoczony omyłkowo. Ponieważ rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku dotyczącego aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działek nr 987, 974 i 975 obr. ew. L., jedn. ewid. W. było już przedmiotem kontroli tut. Sądu, który wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 r. w sprawie także ze skargi skarżących, uchylił decyzję WINGiK z dnia [....] 2012 r., [....], oraz decyzję organu pierwszej instancji, należało przede wszystkim dokonać oceny zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji i przeprowadzonego przez organy ponownie postępowania pod względem zgodności z przepisem art. 153 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Odnosi się więc do sytuacji, gdy w sprawie orzekał już poprzednio sąd administracyjny, który dokonał określonej oceny prawnej. Obowiązek zastosowania się przez organ administracji do poglądu prawnego i wynikających z niego wytycznych co do dalszego postępowania może być wyłączony tylko w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa. Ocena prawna wynikająca z uzasadnienia wyroku dotyczy wykładni przepisów prawa i sposobu ich zastosowania w związku z konkretną sprawą a wskazania co do dalszego postępowania wytyczają kierunek działania organu przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. Niezastosowanie się do nich przez organ administracji publicznej narusza zasadę związania organu oceną prawną i oznacza, że podjęty akt lub czynność są wadliwe. Natomiast związanie sądu administracyjnego w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wcześniejszych wskazań. Kontrola rozstrzygnięcia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy winna zawierać ocenę, czy organ podporządkował się wskazanym wytycznym i ocenie prawnej. Poprzednia decyzja WINGiK odmawiająca aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków prowadzonego dla obrębu L., jedn. ew. W. w przedmiocie działek nr nr 987,974 i 975, została jak już wyżej wskazano uchylona wraz z poprzedzającą ją decyzją, z powodu zaistnienia w ocenie Sądu, już po jej wydaniu, podstaw wznowieniowych, tj. stwierdzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [....] 2013r. znak [.....] nieważności decyzji Wójta Gminy W. z dnia [....] 2007 r. nr [....] o rozgraniczeniu nieruchomości. Sąd, w uzasadnieniu wyroku III SA/Kr 1174/13 nakazał organom przy ponownym rozpatrywaniu sprawy uwzględnić fakt eliminacji z obrotu prawnego decyzji, na której organ oparł ustalenia dotyczące stanu prawnego ujawnionego w ewidencji. Skarżące w rozpoznawanej w niniejszej sprawie skardze zarzuciły, że organy nie wykonały wyroku WSA , sygn. III SA/Kr 1174/13. Zdaniem skarżących, z treści tego wyroku jednoznacznie wynika, że organ obowiązany jest wprowadzić zmiany w ewidencji gruntów odpowiadające stanowi faktycznemu sprzed wprowadzenia ewidencji gruntów w latach 90-tych. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, oraz z uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji, Starosta M. w trybie czynności materialno-technicznej uwzględniając treść decyzji SKO z dnia [....] 2013r. znak [...] wprowadził w operacie ewidencyjnym zmianę polegającą na przywróceniu dla działek ewidencyjnych nr 975/1 i 974/1 oznaczeń odpowiednio 975 i 974, oraz przebiegu granic - zgodnie ze stanem sprzed rozgraniczenia nieruchomości. O fakcie tym poinformował skarżące. W aktach administracyjnych zalega zawiadomienie o zmianach w danych ewidencyjnych gruntów i budynków z dnia [...] 2013r., nr zmiany [....], oraz kopia pisma zawiadamiającego skarżące o wprowadzeniu zmian (t. II, k. 1027-1031, 45-49 numeracja podwójna). Dla porządku wymaga nadto wskazania, że podstawą stwierdzenia przez SKO nieważności decyzji Wójta z dnia [....] 2007r. w części dotyczącej rozgraniczenia nieruchomości stanowiącej działkę nr 975 z nieruchomościami stanowiącymi działki nr 987 i 974 było skierowanie tej decyzji do osoby zmarłej (decyzja SKO z dnia [.....] 2013r. t.II, k. 1017-1023, lub 53-61). Postępowanie rozgraniczeniowe zostało natomiast umorzone decyzjami szczegółowo i prawidłowo opisanymi w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji (decyzje o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego - akta adm. t. II k. 1413, 1155). Uwzględnienie przez organy faktu stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy W. z dnia [.....] 2007 r. nie spowodowało zmian, które zadecydowałyby o konieczności zmiany stanowiska organu w przedmiocie wniosku o dokonanie aktualizacji ewidencji odnośnie działek nr 987, 974 i 975. Wynika to z treści uzasadnienia decyzji Starosty M., ustalił to również i wyraził stanowczo organ w zaskarżonej decyzji. Obydwa organy przedstawiły na poparcie swojego stanowiska, szczegółowo, aktualny stan ewidencji i jego podstawy. Należy więc stwierdzić, że zarzuty skargi dotyczące niezrealizowania przez organy ponownie rozpatrujące sprawę wytycznych Sądu w sprawie III SA/Kr 1174/13 i nieuwzględnienia stanowiska Sądu, stanowiące w istocie zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a., poparte obszernym uzasadnieniem, będącym wyrazem stanowiska skarżących prezentowanego w toku ponownego rozpatrywania sprawy przez organy – nie mają uzasadnienia w stanie faktycznym i prawnym sprawy. Nie mogły więc odnieść oczekiwanego przez skarżące rezultatu. Skarżące błędnie odczytują i interpretują treść uzasadnienia wyroku Sądu w sprawie III SA/Kr 1174/13. Z uzasadnienia tego w najmniejszym stopniu, ani tym bardziej – jak twierdzą skarżące -w sposób jednoznaczny nie wynika, aby Sąd zobowiązał organy do wprowadzenia w ewidencji gruntów zmian odpowiadających stanowi faktycznemu sprzed wprowadzenia "odnowionej" ewidencji gruntów w latach 90-tych, i to z powodu stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy W. z dnia [.....] 2007r. znak [.....]. Jako przyczynę uchylenia poprzednio wydanych przez organy decyzji wskazał bowiem Sąd wyłącznie przepis art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b) p.p.s.a. Kolejne zarzuty skargi dotyczą naruszenia przez organy przepisów §§ 36 pkt. 5 i 6 oraz 54 ust. 1 i 2 rozporządzenia egib. Przypomnieć więc należy w tym miejscu, że stosownie do art. 2 pkt. 8 pgik, ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) jest systemem informacyjnym zapewniającym gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Z definicji ustawowej zawartej w art. 2 ust. 8 pgik, oraz z przepisów wydanego na podstawie art. 26 pgik rozporządzenia egib wynika, że ewidencja jest tylko urzędowym rejestrem – zbiorem informacji o gruntach, budynkach i lokalach, który to rejestr podlega ciągłej aktualizacji. Aktualizacja ta może być dokonywana wyłącznie na podstawie dokumentów i aktów wymienionych szczegółowo i wyczerpująco w przepisach rozporządzenia wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 26 ust. 2 pgik (wyżej wskazanego rozporządzenia egib) a organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie posiadają kompetencji do kreowania stanów prawnych nieruchomości, ponieważ dokonują wyłącznie rejestracji tych stanów. Zgodnie z § 45 ust. 1 tego rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Zgodnie z § 36 pkt. 5 i 6 rozporządzenia egib, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: pkt. 5 - na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, pkt. 6 - przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. Naruszenie tych przepisów przez organy powoduje zdaniem skarżących utrzymywanie w ewidencji stanu naruszającego ich prawo własności. Zdaniem skarżących, podział parceli gruntowej 2350/1 był niezgodny z prawem, wręcz nie miał miejsca a polegał tylko na samowolnym narysowaniu na mapie kreski. W toku postępowania administracyjnego skarżące domagały się od organów wielokrotnie wyjaśnienia przyczyn i podstaw takiego podziału, oraz żądały wskazania i doręczenia podstawy sporządzenia mapy podziału pgr 2350/1 na pgr 2350/3 i 2350/4. Natomiast w toku postępowania sądowoadministracyjnego zarzucono organom naruszenie przepisów procesowych, wobec niewyjaśnienia przez organy okoliczności przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania administracyjnego w przedmiocie podziału pgr 2350/1. Stanowisko swoje wywodzą skarżące z faktu, iż na podstawie AWZ z dnia [....] 1973r. Nr [....] rodzice skarżących nabyli przez uwłaszczenie między innymi pgr. 2350/1 (t.I, k. 225 akt adm.). Zdaniem skarżących pgr. 2350/1 została następnie w całości darowana przez W. i Z. U. córce - skarżącej M. U. jako część działki nr 974 (akt notarialny rep. A nr [.....]). Skarżące nie uwzględniają jednak tak istotnej okoliczności, że Sąd Rejonowy [....] postanowieniem z dnia [....] 1988 r. w sprawie [....] wydanym w sprawie o uwłaszczenie (po uchyleniu przez Sąd Wojewódzki postanowieniem z dnia [...] 1985r. sygn. akt [...] m. in. AWZ nr [...], na podstawie którego W. B. i Z. B. nabyli przez uwłaszczenie m.in. pgr 2350/4), orzekł o nabyciu przez uwłaszczenie, przez W. B., Z. B., W. U. i Z. U., po ¼ części, prawa własności pgr 3476, 3475, 2386 i 2350/4. Tym samym skarżące kwestionują treść prawomocnego postanowienia Sądu, stanowiącego zgodnie z przepisem § 46 rozporządzenia egib jedno ze źródeł danych ewidencyjnych. Istotne jest, że postanowienie powyższe do dnia wydania zaskarżonej decyzji nie zostało przez skarżące w żaden sposób wzruszone. Jak wynika nadto z wyrysu z mapy ewidencyjnej sporządzonego w dniu [....] 1974r. w skali 1:2880, pgr. 2350/1 podzieliła się na pgr 2350/3 i 2350/4 i dokument ten stanowił podstawę wpisu do ksiąg wieczystych. Podkreślić też należy, że postanowienie Sądu Rejonowego [....], z którego wynika stan prawny dotyczący pgr 2350/4, zapadło p r z e d sporządzeniem aktu notarialnego darowizny na rzecz skarżącej M. U., dokonanej 1994 r., bo w 1987r. W dacie więc wydania tego postanowienia pgr 2350/4 więc nie mogła "nie istnieć", co miałoby miejsce, gdyby faktycznie nie doszło do podziału pgr 2350/1 na pgr 2350/3 i 2350/4, jak twierdzą skarżące. Zauważyć należy, że parcela gruntowa 2350/4 figuruje także w rejestrze ewidencji gruntów sporządzonym w dniu 14 czerwca 1976 r., L. dz. ew. [....] a więc na 14 lat przed założeniem nowej ewidencji gruntów, jako współwłasność W. B., Z. B., M. B., W. U. i Z. U. (t. I, k. 29 i 31 akt ad.). Podkreślenia także wymaga, że Postanowienie Sądu Rejonowego [....] [.....] zapadło przed wprowadzeniem nowej ewidencji, co miało miejsce w 1990 r., natomiast po dacie wydania AWZ nr [.....]. Okoliczności powyższe zostały uwzględnione przy zakładaniu nowej ewidencji, ponieważ parcela gruntowa 2350/4, której stan prawny stwierdza postanowienie SR [....] [....], weszła razem z pgr 3475 i 3476 w skład działki nr 987 stanowiącej drogę, co wynika ze skorowidza parcel opracowanego przy zakładaniu nowej ewidencji (t.I k.15,17 kopie dokumentów z założenia ewidencji gruntów). Działka nr 987 stanowiąca drogę jest ujawniona w księdze wieczystej KW [....] i jej własność wpisana jest po ¼ części na rzecz M. U., Z. N., W. B. i S. B. Istotnie, stan wynikający z postanowienia SR [.....], oraz AWZ nr [....] jest taki, że mocą AWZ nr [....] W. U. i Z. U. nabyli m. in. pgr. 2350/1, a na podstawie postanowienia [....] osoby w nim wymienione nabyły własność parceli 2350/4, stanowiącej część pgr. 2350/1.Jednakże postanowienie SR [....] jest orzeczeniem późniejszym niż Akt Własności Ziemi Nr [....]. Ocena treści powyższych orzeczeń nie leży jednak w kompetencjach organów prowadzących ewidencję. Z całą pewnością natomiast należy przyznać rację organom, iż ostatnim, a więc aktualnym materiałem żródłowym dotyczącym stanu prawnego pgr. 2350/4 jest postanowienie Sądu Rejonowego [....] [....]. Należy z całą mocą podkreślić, że organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie posiadają żadnych uprawnień ani kompetencji do oceny merytorycznej treści aktów i orzeczeń, które zgodnie z treścią § 12 i § 46 rozporządzenia egib stanowią podstawy danych ewidencyjnych. Zauważyć należy jedynie ubocznie, że stan ten był przedmiotem ustaleń Sądu w sprawie, która toczyła się z powództwa skarżącej M. U. o uzgodnienie treści księgi wieczystej w rzeczywistym stanem prawnym, przed Sądem Rejonowym [....] do sygn. [.....]. Oddalając powództwo, którym skarżąca wnosiła o wpisanie jej jako wyłącznej właścicielki działki 554, oraz współwłaścicielki po ½ z Z. U. działki 987 (w której skład weszła pgr 2350/4), Sąd uznał, że wykaz zmian, w którym stwierdzono, że działka 974 odpowiada między innymi pgr. 2350/1 jest błędny i wyjaśnił, na czym ten błąd polega (wyrok [....] w aktach adm.) Trzeba zauważyć, że ten właśnie wykaz zmian był podstawą opisania w akcie notarialnym działki nr 974, darowanej skarżącej przez rodziców w 1994 r. (akt notarialny Rep. A Nr [.....], k. 55 - 65, t. I akt adm.). Uwaga ta jest zasadna tylko o tyle, że w obowiązującym stanie prawnym, podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane z katastru nieruchomości, co wynika z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. z 2001r. nr 124, poz. 1361 ze zm.) zaś aktualnie w księdze wieczystej [....] ujawniona jest działka nr 987 a nie pgr 2350/4. Działka 974 była przedmiotem obrotu także w 2004 r. (Akt Notarialny Rep. Nr [....]), co zostało szczegółowo opisane w uzasadnieniu Starosty M., wraz ze wskazaniem treści wypisu z rejestru gruntów. Należy przypomnieć i podkreślić, że rolą ewidencji nie jest dokonywanie analizy treści dokumentów stanowiących podstawy ujawniania danych ewidencyjnych, pod kątem oceniania ich zasadności, czy też przyczyn ich wytworzenia przez inne organy. Dlatego też nie jest uzasadniony zarzut naruszenia przez organy przepisów postępowania z uwagi na niewyjaśnienie, czy toczyło się postępowanie administracyjne w przedmiocie podziału pgr 2350/1. Organy te nie mają także podstaw do ujawniania - w miejsce danych aktualnych - danych wynikających z dokumentów sporządzonych przed dokumentami najbardziej aktualnymi. Byłoby to sprzeczne z obowiązkiem utrzymywania ewidencji w stanie aktualności, oraz z obowiązkiem aktualizacji danych ewidencyjnych. Odnośnie przebiegu granic działek 987 i 974, za prawidłowe należy zatem uznać – w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, twierdzenie organu, że aktualnie obowiązującą mapą jest mapa ewidencyjna sporządzona przy zakładaniu ewidencji w 1990 r., a nie mapa katastralna w skali 1:2880 powstała ok. 150 lat temu. Jak słusznie zauważył organ, przebieg granic i powierzchnia działki 987 zostały przyjęte przy zakładaniu ewidencji w 1990 r. bez zastrzeżeń, zaś od tej pory nie wystąpiły okoliczności uzasadniające wprowadzenie zmian w drodze aktualizacji. Zarzut naruszenia przez organy przepisu § 36 pkt. 5 i 6 rozporządzenia egib jest nieuzasadniony, ponieważ w istniejący stanie prawnym tylko istnienie stosownego i zgodnego z przepisami rozporządzenia egib opracowania, względnie wykazanie się przez skarżące dokumentami wskazanymi w tym rozporządzeniu jako żródła danych ewidencyjnych mogłoby stanowić podstawę aktualizacji ewidencji w tym zakresie. Opracowania takiego skarżące nie przedłożyły, natomiast w związku z Decyzją SKO stwierdzającą nieważność decyzji o rozgraniczeniu z 2007 r., przebieg granic na mapie ewidencyjnej został przywrócony do stanu sprzed wydania decyzji Wójta Gminy W. z dnia [.....] 2007r., co jak wyżej wskazano wynika z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych. Wszelkie natomiast spory dotyczące przebiegu granic na gruncie mogą być rozstrzygane wyłącznie w postępowaniu rozgraniczeniowym, ponieważ dotyczą one zasięgu prawa własności. Ich rozstrzyganie nie leży w kompetencjach organów prowadzących ewidencję gruntów i budynków, które przebieg granic na gruncie rejestrują według zasad określonych w § 36 rozporządzenia egib. W toku trwającego pięć lat postępowania administracyjnego zostało przedłożonych szereg kopii mapy ewidencyjnej w skali 1:2880, oraz opracowań geodezyjno-kartograficznych, mogących zdaniem skarżących stanowić podstawę uwzględnienia wniosku o dokonanie aktualizacji danych ewidencyjnych. Należy zatem stwierdzić, że wobec jednoznacznej treści § 46 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia egib, zmiany wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych mogą być podstawą aktualizacji danych ewidencyjnych tylko wówczas, gdy zawierają wykazy zmian danych ewidencyjnych. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w Postanowieniu z dnia 16 stycznia 2015r. III CSK 79/14, "...dokument w postaci wykazu zmian ewidencyjnych jest podstawą aktualizacji z urzędu danych wynikających z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Jest on dokumentem żródłowym, który stanowi podstawę dokonywania zmian w ewidencji gruntów" (LEX nr 1653753). Organ pierwszej instancji szczegółowo przedstawił w uzasadnieniu, jakie dokumenty zostały przedłożone przez skarżące na uzasadnienie żądania wniosku i odniósł się do ich treści wskazując, że jako nie posiadające wykazu zmian danych ewidencyjnych a nadto nie spełniające obowiązujących standardów technicznych nie mogą stanowić podstawy aktualizacji danych ewidencyjnych. Nie mógł więc odnieść rezultatu zarzut skarżących, iż nie wskazano szczegółowo jakich standardów technicznych nie spełniają przedłożone dokumenty, skoro już sam brak wykazów zmian danych ewidencyjnych stanowi wadę dyskwalifikującą te dokumenty jako podstawę dokonania aktualizacji. Stanowisko to nie zostało zakwestionowane przez organ odwoławczy, który stwierdził, że podstawę wprowadzenia zmian może stanowić opracowanie geodezyjne, ocenione przez organ ewidencyjny, a więc zgodne z obowiązującymi przepisami. Organy nie naruszyły także w toku postępowania przepisu § 54 rozporządzenia egib. Postępowanie, o którym mowa w tym przepisie czyli okresowa weryfikacja danych ewidencyjnych, która jest zadaniem starosty, ma na celu zweryfikowanie danych ewidencyjnych z treścią dokumentów źródłowych stanowiących podstawę wpisu do ewidencji (ust. 1 pkt. 1), oraz danych w zakresie zgodności treści mapy ewidencyjnej ze stanem faktycznym na gruncie (ust. 1 pkt.2), prowadzone jest wyłącznie z urzędu, kompleksowo i w sposób planowy. Natomiast na wniosek może być prowadzone przed organem ewidencji gruntów i budynków jedynie postępowanie aktualizacyjne, wprowadzające do ewidencji zmiany objęte nowym zdarzeniem prawnym, powstałym już po wprowadzeniu do ewidencji danych kwestionowanych. Odnośnie do zarzutów skargi dotyczących istnienia stanu ewidencji, który rażąco narusza prawo skarżących w przedmiocie działki ewidencyjnej 554, to zauważyć należy, jak słusznie stwierdził w uzasadnieniu organ I instancji, że postanowieniem z dnia [....] 2012 r. znak [.....] (t. I, k. 751 akt adm.) Starosta M. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie "przywrócenia stanu prawnego i katastralnego w przedmiocie działek nr 987, 974/1, 975/1 981 i 554 położonych w obrębie ewid. L., jedn. ewid. W. Postanowienie powyższe jest ostateczne. Zaskarżona decyzja nie dotyczy odmowy aktualizacji ewidencji odnośnie działki nr 554, zatem zarzuty skargi w tym zakresie są bezzasadne. Nie mogły być nadto uwzględnione żądania skarżących zawarte w piśmie procesowym z dnia 4 marca 2015 r., w którym domagały się skarżące uwzględnienia przez Sąd w orzekający w niniejszej sprawie "Opinii ekspertyzy kryminalistycznej na zlecenie SR [.....] Wydział I Cywilny z dnia [....] 2012r. w sprawie sygn. akt [....] na okoliczność fałszowania podpisów na zwrotkach korespondencji do adresatów oraz wydania postanowienia [.....] z dnia [....] 1988r. w wyniku przestępstwa. Kontroli sądowej w niniejszej sprawie podlegała bowiem decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 19 września 2014 r. znak [....], a nie prawidłowość wydania przez Sąd Rejonowy [.....] postanowienia [.....], które jak ustaliły organy i jak już wskazano wyżej, nie zostało wzruszone do dnia wydania zaskarżonej decyzji. Pozostałe załączone przez skarżące do w/w pisma dokumenty albo znajdują się w aktach administracyjnych, albo nie miały znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Wniosek skarżącej o zawieszenie postepowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie (k. 70) nie zasługiwał na uwzględnienie. Nie zachodzą bowiem przesłanki zawieszenia tego postępowania wymienione w art. 125 § 1 pkt. 1 i 2 p.p.s.a., wskazane w tym wniosku jako podstawy zawieszenia. Rozstrzygnięcie sprawy nie zależy bowiem od wyniku sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym [....] do sygn. [....] o wznowienie postępowania w sprawie [.....], ani od treści ekspertyzy kryminalistycznej sporządzonej do tej sprawy. Wynik sprawy o wznowienie postępowania w sprawie [....] może mieć ewentualny wpływ na treść zapisów ewidencji w przyszłości, natomiast kontroli Sądu w niniejszej sprawie podlegała decyzja wydana w stanie uwzględniającym istnienie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego [.....] [.....], stwierdzającego nabycie przez uwłaszczenie prawa własności m.in. pgr.2350/4 po ¼ postępowania w sprawie [....]. Stan ten nie uległ zmianie do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie. Natomiast istota i cel prowadzenia ewidencji tj. m.in. ciągłe aktualizowanie jej zapisów i rejestrowanie zmian stanu faktycznego i prawnego działek ewidencyjnych powoduje, że obowiązkiem organów prowadzących ewidencję będzie rejestrowanie każdej przyszłej, ewentualnej zmiany wynikającej z treści dokumentu stanowiącego zgodnie z przepisami pgik, oraz rozporządzenia egib, żródło danych ewidencyjnych. Zauważyć również należy, że Sąd nie kierował do skarżącej w trakcie rozprawy w dniu 7 maja 2015r. jakiegokolwiek wezwania do określenia sposobu, w jaki organy miałyby dokonać aktualizacji ewidencji. Przede wszystkim wezwania tego rodzaju nie przewidują przepisy p.p.s.a. Pismo skarżącej zatytułowane "załącznik do protokołu rozprawy z dnia 7.05.2015r." złożone po zamknięciu rozprawy stanowi uzewnętrznienie stanowiska skarżącej zaprezentowanego na rozprawie, które istotnie zostało przedstawione w odpowiedzi na pytanie Sądu. Ponieważ jednak protokół rozprawy (art. 101 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.) powinien zawierać istotne wnioski i twierdzenia mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a nie musi być odzwierciedleniem wszystkich twierdzeń stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu, a zwłaszcza ich wywodów prawnych, wypowiedż skarżącej w toku rozprawy, jako wyraz stanowiska wielokrotnie wyrażanego w toku kontrolowanego postępowania (oprócz stanowiska, które zajął pełnomocnik skarżącej), a więc znanego Sądowi, nie została w protokole odnotowana. Sąd uznał zaskarżoną decyzję za prawidłową. Została wydana po przeprowadzeniu postępowania uwzględniającego zasady wyrażone w przepisach art. 7, 77, 78 i 80 kpa organy zgromadziły mające znaczenie dla rozstrzygnięcia dowody w postaci dokumentacji geodezyjno-kartograficznej i dokonały szczegółowej jej analizy i oceny. Wskazały na istotę ewidencji i wyjaśniły szczegółowo, z jakich przyczyn żądanie wniosku nie mogło zostać uwzględnione. Zarówno zaskarżona jak i poprzedzająca ją decyzja zostały uzasadnione w sposób odpowiadający wymogom określonym w przepisie art. 107 § 2 kpa. Przepis art. 151 p.p.s.a. stanowi, że w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. W związku z powyższym, na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.