III SA/Kr 187/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółka jawna z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Spółka jawna z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 stycznia 2013r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kategorii C o zawartości alkoholu powyżej 18% postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 16 stycznia 2013r. Nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012r. Nr [...] o cofnięciu zezwolenia nr [...] z dnia [...] 2008r. na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych kategorii C o zawartości alkoholu powyżej 18%, przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży w [...] w K., ul. [...]. W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci zakończenia prowadzenia przez nią działalności gospodarczej (trudno bowiem wyobrazić sobie prowadzenie [...], w którym nie można sprzedawać alkoholu). To zaś, zdaniem strony skarżącej, oznaczać będzie, iż ewentualne orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie będzie miało skutków w sferze tak faktycznej, jak i prawnej, albowiem ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji nie przywróci stanu zgodnego z prawem, zaś prawa i interesy strony skarżącej zostaną w sposób trwały naruszone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/05). Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że to do obowiązków skarżącego należy wskazanie konkretnego niebezpieczeństwa lub konkretnej szkody, mogących powstać na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., sygn. akt II FZ 39/09). W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie sprowadza się jedynie do ogólnego wskazania na możliwość wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji materialnej strony skarżącej. Strona skarżąca nie podała jednak, jaki dochód uzyskuje z prowadzonej działalności, jaką część sprzedaży stanowi sprzedaż napojów alkoholowych, których dotyczy zaskarżona decyzja i jaką część dochodu uzyskuje z tego tytułu, co w istocie uniemożliwia dokonanie rzeczywistej oceny wpływu sprzedaży tych napojów na jej sytuację finansową i opłacalność prowadzonej przez nią działalności. Należy również zauważyć, że ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] 2013r. wynika, iż przedmiotem działalności strony skarżącej jest nie tylko sprzedaż napojów alkoholowych, ale również m.in. prowadzenie restauracji i innych placówek gastronomicznych, przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering), sprzedaż detaliczna napojów bezalkoholowych, wyrobów tytoniowych, kosmetyków i artykułów toaletowych, odzieży, obuwia i wyrobów skórzanych, książek, gazet i artykułów piśmiennych, zegarków, zegarów i biżuterii prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach, czy wreszcie prowadzenie obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania. Strona skarżąca nie wskazała także, czy i w jakim stopniu nastąpił spadek obrotów prowadzonego przez nią lokalu oraz spadek liczby klientów wskutek zaskarżonej decyzji i czy w związku z tym rzeczywiście konieczna będzie likwidacja lokalu. Sąd zwraca przy tym uwagę, iż utrata zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych jest niejako wpisana w ryzyko wykonywania działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu lokalu gastronomicznego, a następstwem cofnięcia takiego zezwolenia jest niewątpliwie ograniczenie dochodów. Jednakże stwierdzenie, czy istnieje w związku z tym niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków zależy od okoliczności konkretnego przypadku, których strona skarżąca nie sprecyzowała w stopniu pozwalającym na ustalenie rozmiaru ewentualnej szkody majątkowej. Tym samym w ocenie Sądu, w świetle okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą nie jest uzasadniony wniosek, iż cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych określonych w zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględnione. Skoro więc strona skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej przez zaskarżoną decyzję znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.