III SA/Kr 1874/14

Kraków, dnia 9 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1874/14 w sprawie ze skargi R. P. reprezentowanego przez kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu K. W. – M. na decyzję Wojewody z dnia 15 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1874/14, poprzez nadanie dotychczasowej sentencji numeru porządkowego "I." oraz dodanie w sentencji pkt II. o następującym brzmieniu: "II. przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz kurator K. W. – M. ustanowionej dla nieznanego z miejsca pobytu R. P. wynagrodzenie w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych.". W dniu 17 października 2014 r. (data stempla pocztowego) K. W. – M., działająca jako kurator dla nieznanego z miejsca pobytu R. P., wniosła jego imieniem skargę na decyzję Wojewody z dnia 15 września 2014 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 22 lipca 2014 r., znak: [...], orzekającą o wymeldowaniu R. P. z pobytu stałego w lokalu nr [...] przy ul. S w K. W skardze zawarto także wniosek o przyznanie wynagrodzenia kuratorowi wedle norm prawem przepisanych. Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił. W ustawowym terminie, kurator dla nieznanego z miejsca pobytu K. W. – M. wniosła o uzupełnienie powołanego wyżej wyroku o orzeczenie o wynagrodzeniu kuratora należnym w niniejszej sprawie, bowiem Sąd w wyroku nie wypowiedział się w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Natomiast zgodnie z art. 211 P.p.s.a., koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Stosownie do treści art. 213 pkt 1 P.p.s.a., do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie. Do ustalenia wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla uczestników nieznanych z miejsca pobytu w postępowaniu sądowoadministracyjnym zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1476). W myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie, a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny, przepisami określającymi opłaty za czynności radców prawnych. Z kolei w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W ocenie Sądu, zasadne jest przyznanie kurator K. W. – M. wynagrodzenia w kwocie 240 zł. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 157 w zw. z art. 213 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.