III SA/Kr 1906/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 1 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia 8 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi R. W. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...] w K., kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla strony adwokat, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa R. W. we wniesionej skardze kasacyjnej sformułował m.in. wniosek "o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu a polegające na opracowaniu skargi kasacyjnej poprzedzonego dogłębną analizą akt przedmiotowej sprawy, składając jednocześnie oświadczenie iż koszty powyższe nie zostały nawet częściowo uiszczone" (k. [...]). Wyznaczony adwokat nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym o terminie której został zawiadomiony (k. [...], [...]) ani osobiście ani przez substytuta (protokół k. [...]) Wyrokiem z dnia 17 maja 2017 r. sygn. akt II OSK 237/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Z uwagi na fakt, że skarga kasacyjna została wniesiona w 2015 r. podstawę przyznania wynagrodzenia dla pełnomocnika w przedmiotowej sprawie stanowi § 22 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016.1714), a precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2002.163.1348) Zgodnie z § 20 powołanego powyżej rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W przedmiotowej sprawie wymagane prawem oświadczenie zostało złożone przez adwokata. W konsekwencji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje adwokatowi, który nie prowadził sprawy przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oplata w wysokości 180 zł stosownie do § 18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) ww. rozporządzenia. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.