III SA/Kr 1968/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. K. na uchwałę Rady Miasta z dnia 8 września 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy postanawia skargę odrzucić. U. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę datowaną na dzień 25 stycznia 2014 r., która wpłynęła do organu w dniu 27 października 2014 r., na uchwałę Rady Miasta z dnia 8 września 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miasta. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako wniesioną ze znacznym uchybieniem 60-dniowego terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak wynika z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Podstawą do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na przedmiotową uchwałę będącą aktem prawa miejscowego, jest art. 3 § 2 pkt 5 cytowanej ustawy w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.). Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Oznacza to, że w pierwszej kolejności obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia wymogi formalne, do których w niniejszej sprawie zaliczyć należy: 1) zaskarżenie uchwały z zakresu administracji publicznej, 2) wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, 3) zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (dwa ostatnie punkty stanowią wymogi formalne dopuszczalności skargi). Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia, zdaniem Sądu, nie został spełniony. Jak wskazano wyżej skargę na uchwałę organu gminy z zakresu administracji publicznej w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym można wnieść do sądu administracyjnego po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Otóż z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca kierowała przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wezwanie w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do Rady Miasta o usunięcie naruszenia jej interesów prawnych uchwałą Rady Miasta z dnia 8 września 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy. W aktach znajduje się wezwanie Rady Miasta z dnia 5 maja 2014 r. do usunięcia naruszenia prawa tylko uchwałą Rady Miasta z dnia 19 marca 2009 r. Nr [...], które wpłynęło do organu w dniu 12 czerwca 2014 r. Jest to jedyne pismo skarżącej zawierające wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Wobec zatem brzmienia cytowanych powyżej przepisów tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że skarżąca nie spełniła przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego mu środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Nawet jeśli przyjąć, że skarżąca poprzedziła przedmiotową skargę bezskutecznym wezwaniem Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa zawartym w piśmie z dnia 5 maja 2014 r. to i tak jej skarga została złożona po terminie. Oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego należy dokonać uwzględniając treść art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt II OPS 2/07) wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Zgodnie z brzmieniem tej uchwały, do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. Z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika termin trzydziestodniowy do wnoszenia skargi i ma on zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Z akt sprawy wynika, że Rada Miasta nie udzieliła skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia. W związku z powyższym termin do złożenia skargi wynosił 60 dni od daty wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (12 czerwca 2014 r.) i upływał w dniu 11 sierpnia 2014 r. Skarga natomiast została złożona dopiero w dniu 27 października 2014 r. Z uwagi na powyższe zaistniały podstawy do odrzucenia skargi jako spóźnionej, zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.