III SA/Kr 198/15
PostanowienieWSA w Krakowie2015-06-12
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca może zostać zwolniona od kosztów sądowych i ustanowiony jej pełnomocnik z urzędu na podstawie art. 245 i 246 ppsa w sytuacji trudnej sytuacji materialnej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca, wykazując dochód miesięczny 1384 zł na pięcioosobowe gospodarstwo domowe oraz brak środków na pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania rodziny, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu.Stan faktyczny
Skarżąca K. W. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie dotyczącej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 15 grudnia 2014 r. Skarżąca nie pracuje, utrzymuje się z alimentów i zasiłku rodzinnego w łącznej wysokości 1384 zł miesięcznie, mieszka z czwórką małoletnich dzieci, posiada dom i nieruchomość rolną, ale nie dysponuje środkami pieniężnymi ani wartościowymi przedmiotami.Rozstrzygnięcie
Postanowiono zwolnić skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niej radcę prawnego wyznaczonego przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 15 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.
Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata.
Oświadczyła, że nie zatrudnia nie pozostają w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostają ze sobą we wspólnym gospodarstwie domowym z czwórką małoletnich dzieci.
Określając swój majątek uwidoczniła, że w jego skład wchodzi dom o powierzchni 169 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 1,15 ar. Nie posiadają zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Miesięczne dochody gospodarstwa domowego oszacowała łącznie na kwotę 1384 zł wyjaśniając, że składają się na to 800 zł alimentów i 584 zł zasiłku rodzinnego.
Uzasadniając swoje starania podniosła, że nie ma środków. Cały dochód tej pięcioosobowej rodziny to 1384 r. Skarżąca nie pracuje. Zajmuje się wychowaniem czwórki dzieci w wieku 10 lat, 9 lat, 8 lat, 6 lat. Akcentuje, że bardzo ciężko jest wyżyć z takiego dochodu. Obciążają ją opłaty i lekarstwa. Twierdzi, że dzieci dużo chorują i są leczone w kilku przychodniach. Wyjaśniła, że opłaca składki KRUS kwartalnie po 390 zł.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Przepis art. 245 ppsa przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2) natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym polega na zwolnieniu tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 §1 pkt. 1 ppsa) zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym ma miejsce we wszystkich tych przypadkach, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).
W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Jest ono wystarczające. Tworzy bowiem w miarę spójny obraz sytuacji życiowej strony. Z oświadczenia tego wynika, że podstawą utrzymania tej pięcioosobowej rodziny są tylko alimenty i zasiłki rodzinne w łącznej wysokości 1384 zł. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki na takim poziomie wystarczają tej rodzinie z trudem na opędzenie podstawowych potrzeb. Akcentuje to zresztą skarżącą. Okoliczność, że należy do niej wykazany dom i nieruchomość rolna nie zmieniają tego spojrzenia. Chociaż bowiem potencjalnie posiadają one określoną wartość sprzedażną lub podkładową to jednak trudno byłoby wymagać od skarżącej zbycia lub obciążenia tych składników majątku celem pozyskania środków na koszty postępowania albowiem rozporządzenia tego rodzaju godziłby w podstawy egzystencji tej rodziny. Nie można też czynić skarżącej zarzutu, że nie stara się poprawić swojej sytuacji materialnej. Przy czwórce dzieci w wieku od 6 do 10 lat nie jest to bowiem proste, zwłaszcza gdy dużą chorują.
Mając to wszystko na uwadze udzielono więc skarżącej zgodnie z wnioskiem pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa. Skarżąca nie są bowiem w stanie ponieść kosztów sądowych ani opłacić pełnomocnika z wyboru.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło