III SA/Kr 200/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lutego 2014 r. sprawy ze skargi K.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 18 listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia odrzucić skarge Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia 18 listopada 2013 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia 15 października 2013 r. znak: [...] wydaną w przedmiocie zasiłku stałego. Decyzja SKO w T. została doręczona K.T. 21 listopada 2013 r. W dniu 19 grudnia 2013 r. (data stempla pocztowego) K.T. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję SKO w T. z dnia 18 listopada 2013 r. Skarżący jednak nie wskazał, że zaskarża decyzję SKO w T. , lecz podał, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T. bez bliższego sprecyzowania daty czy znaku tej decyzji. Skarga wpłynęła do WSA w Krakowie 23 grudnia 2013 r. Sąd przekazał skargę do MOPS w T. w dniu 24 grudnia 2013 r., a organ ten, po ustaleniu, że skarga dotyczy decyzji SKO w T. , przesłał skargę do Kolegium w dniu 7 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie owego trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia odbioru przez skarżącego decyzji II instancji. Należy też mieć na uwadze, że w myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od wejścia w życie ppsa (tj. do 31 grudnia 2005 r.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ppsa, sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga. Od 1 stycznia 2006 r. obowiązuje wyłącznie pośredni tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego za sygn. akt III SA/Kr 200/14 pośrednictwem organu administracji, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, o czym skarżący został pouczony przez SKO w T. Przepis art. 54 § 1 ppsa jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Wobec tego tylko czynność nadania skargi do SKO w T. można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Natomiast dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania skargi do sądu. W niniejszej sprawie, jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 21 listopada 2013 r., więc termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upływał z dniem 23 grudnia 2013 r. Jak wskazano wyżej, skarga została najpierw wysłana do WSA w Krakowie 19 grudnia 2013 r, a następnie w dniu 24 grudnia 2013 r. została przekazana przez Sąd do MOPS w T. , który po dokonaniu niezbędnych ustaleń w dniu 7 stycznia 2014 r. przekazał skargę do SKO w T. Za datę wniesienia skargi należy uznać dzień 7 stycznia 2013 r. Jak wskazuje bowiem orzecznictwo, w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) pod adresem właściwego organu administracji publicznej (tak postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 24/13, Lex nr 1298474). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, ponieważ w dniu przekazania skargi organowi właściwemu, czyli SKO w T. , termin do jej wniesienia upłynął. Podkreślić w stanie faktycznym sprawy należy również, że nawet gdyby skarżący prawidłowo oznaczył w skardze przedmiot zaskarżenia, tj. decyzję SKO, nie zachowując trybu wniesienia skargi określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a., to skargę także należałoby uznać za wniesioną po terminie, ponieważ Sąd przesłał skargę do organu niezwłocznie - bo w jeden dzień roboczy po jej otrzymaniu - wpłynęła ona do Sądu w dniu 23 grudnia 2013 r. i przesłana została do organu 24 grudnia 2013 r. W związku z powyższym, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ppsa, Sąd odrzucił skargę jako wniesioną po upływie terminu.