III SA/Kr 201/18
PostanowienieWSA w Krakowie2018-06-12
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata może zostać oddalony z powodu niewystarczających oświadczeń strony i braku udzielenia odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełnienia tych oświadczeń?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata został oddalony, ponieważ oświadczenia strony dotyczące jej sytuacji majątkowej i dochodów były niewystarczające do oceny jej możliwości płatniczych. Strona nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełnienia tych oświadczeń, co zgodnie z przepisami PPSA należy interpretować na jej niekorzyść. Prawo do sądu nie jest absolutne i wymaga wykazania przez stronę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy.Stan faktyczny
R. S. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. Wnioskodawca przedstawił informacje o swojej sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodach, jednak jego oświadczenia okazały się niewystarczające. Sąd wezwał go do uzupełnienia informacji i przedłożenia dokumentów, jednak wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. W konsekwencji sąd oddalił wniosek.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: oddalić wniosek.
Wnioskodawca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, córką, synem i teściową
Opisując swój majątek wykazał mieszkanie o powierzchni 54 m2 i wartości ok. 100 tyś. zł oraz samochód osobowy Skoda Octavia.
Opisując stan majątkowy domowników wykazał mieszkanie o pow. 54 m2 z adnotacją "za dożywotnia opiekę" oraz dom o powierzchni 160 m2 za adnotacją "za dożywotnią opiekę".
Określając wysokość miesięcznych dochodów gospodarstwa domowego wpisał kwotę 3225 zł wyjaśniając, że składa się na to 851 zł jego zasiłku dla bezrobotnych, 624 zł zasiłku rodzinnego i świadczenia 500+ pobieranych przez żonę, 550 zł stypendium córki, 1200 zł emerytury teściowej.
Uzasadniając swoje starania odniósł się do okoliczności nurtującej go sprawy. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podał, że czynsz to 370 zł a media 310 zł.
Wobec tego, że oświadczenia skarżącego zwarte we wniosku były niewystarczające poproszono skarżącego o dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe tj.
• wyjaśnienie dlaczego wbrew pouczeniu pozostawił rubryki 7.1, 7.2.1, 7.2.2., 7.2.3, 9; niewypełnione bądź niezakreślone?
• wyjaśnienie jaki jest rocznik i model wykazanego samochodu marki Skoda Octavia ewentualnie przedłożenie kopii dowodu rejestracyjnego tego samochodu osobowego,
• wyjaśnienie w jaki sposób jest wykorzystywany wykazany dom o pow. 160 m2 (np. wynajmowany, użyczony, na potrzeby własne)? Czy przynosi jakiś dochód a jeśli tak to na ile można go szacować w ujęciu miesięcznym, rocznym?
• udokumentowanie rachunkami deklarowanych miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania i domu (czynszu, energii elektrycznej, gazu, wody, rtv, telefonów, innych opłat). Jeśli występują problemy z terminowym regulowaniem tych należności przedłożenie kopii stosownych monitów, wezwań o zapłatę, nakazów, wyroków zasądzających etc.
• wyjaśnienie czy do skarżącego bądź jego domowników nalezą jakieś rachunki bankowe? Jeśli tak przedłożenie wyciągów ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych z ostatnich dwóch miesięcy albo złożenie przez skarżącego oraz osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym pisemnych oświadczeń, że ani skarżący ani nikt z domowników nie posiadają żadnych rachunków bankowych?
Wezwanie doręczono w dniu 10 kwietnia 2018 r. do rąk dorosłego domownika wnioskodawcy. Pozostało bez odpowiedzi.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym o ile nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oświadczenie strony zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób pełny i przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04).
W realiach niniejszej sprawy oświadczenie zawarte we wniosku było niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony. Ta jednak nie udzieliła na wezwanie dodatkowych wyjaśnień o które była proszona. To powoduje, że przyznanie stronie w takich warunkach prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie wnioskodawca powinien sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05). Wszystkie zaś pytania dotyczyły wyłącznie weryfikacji rzetelności oświadczeń składanych przez stronę i wystarczało udzielić na nie jednoznacznych odpowiedzi.
Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło