III SA/Kr 208/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Janusz Bociąga Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi J. C., A. C., M. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 15 grudnia 2015r. nr [ ] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala Decyzją z dnia [...] 2014 r. ([...]) Starosta odmówił M. C. aktualizacji informacji zawartych w bazie danych ewidencji gruntów i budynków obręb J danych dotyczących przebiegu granicy działki ewidencyjnej nr [...] z działką nr [...] zgodnie z prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z dnia 18 listopada 1981 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, decyzją z dnia [...] 2015 r. ([...]) uchylił decyzję z dnia [...] 2014 r. w całości i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Starosta decyzją z dnia [...] 2015 r. ([...]) wydaną na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 1, art. 22 ust. 1, art. 24 ust. 2 c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.) oraz art. 104 kpa odmówił aktualizacji informacji zawartych w bazie danych ewidencji gruntów i budynków obręb J danych dotyczących przebiegu granicy działki ewidencyjnej nr [...] z działką nr [...] zgodnie z prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z dnia 18 listopada 1981 r. W uzasadnieniu Starosta przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz podał, co następuje: Zdaniem organu brak jest podstaw do aktualizacji informacji w bazie danych ewidencji gruntów i budynków obręb J odnoście przebiegu granicy działek nr [...] i [...], zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego sygn. akt [...] z dnia 18 listopada 1981 r. oraz postanowieniem Sądu Wojewódzkiego sygn. akt [...] z dnia 9 marca 1982 r. o rozgraniczeniu dawnej działki nr [...] (obecna dz. [...]) z dawną działka nr [...] (obecna dz. [...]), gdyż istnieje zarejestrowany w bazie danych ewidencji gruntów i budynków późniejszy przebieg granicy przedmiotowych działek w oparciu o operat techniczny [...] (KERG [...]) odnowy ewidencji gruntów i budynków obręb J. Ponadto brak opracowania geodezyjnego spełniającego standardy techniczne, zaewidencjonowanego w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, z którego wynikałaby żądana przez wnioskodawcę zmiana przebiegu granicy. Zgodnie bowiem z § 37 ust.1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu granic. Odwołanie od powyższej decyzji Starosty złożyła M. C., zaskarżając ją w całości i wnosząc o uchylenie i wydanie orzeczenia o aktualizacji informacji zawartych w bazie danych ewidencji gruntów i budynków . Podniosła nadto, że organ I instancji nie wyjaśnił, dlaczego dokumentacja sporządzona w postępowaniu rozgraniczeniowym prowadzonym pod sygn. [...] nie została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, czy też dlaczego nie została wpisana do ewidencji w składnicy geodezyjnej. Co więcej skoro Sąd Rejonowy odrzucił wniosek o rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...], ponieważ postanowieniem z dnia 18 listopada 1981 r. Sąd Rejonowy rozgraniczył działki nr [...] i [...] to bezzasadne są twierdzenia o braku podstaw do aktualizacji informacji w bazie danych ewidencji gruntów i budynków obr. J odnośnie przebiegu granicy działek nr [...] i [...] zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 18 listopada 1981 r. Odwołująca wskazała także, że w operacie ewidencji gruntów i budynków obr. J przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] został ujawniony zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 18 listopada 1981 r. Z uwagi jednak na nieprawomocność tego orzeczenia przywrócono przebieg granicy między działkami zgodnie z operatem odnowienia ewidencji gruntów i budynków obręb J KERG [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 15 grudnia 2015 r. ([...]) wydaną na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa, art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r., poz. 542) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podał, co następuje: Aktualnie w rejestrze gruntów obrębu J, gmina T w jednostce rejestrowej [...] figuruje działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,0918 ha, objęta księgą wieczystą nr [...], stanowiąca własność J. K. na podstawie aktu notarialnego Rep A Nr [...] z 21 października 1999 r. Z kolei w jednostce rejestrowej [...] figuruje działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,1070 ha, a jako jej właściciele wykazani są: A. C., J. C., M. C. W księdze wieczystej nr [...] ujawniona jest natomiast dawna działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,1113 ha, stanowiąca własność: A. C., J. C. i M. C. Dawna działka nr [...] odpowiada działce ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,1070 ha, czego dowodzi zawarta w aktach sprawy kopia z operatu odnowienia operatu ewidencji gruntów. Operat ewidencji gruntów dla obrębu J, gmina T założono na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów (Dz. U. nr 6, poz. 32) oraz instrukcji Ministra Rolnictwa z dnia 21 kwietnia 1955 r. w sprawie zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów. Został on przyjęty do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za numerem [...] (nowy numer [...]). Według informacji zamieszczonych w protokole ustalenia na gruncie stanu posiadania, w czasie od 4 kwietnia do 14 września 1957 r. dokonano pomiarów wsi J, przy czym "granice działek poszczególnych posiadłości, ujawnione na pierworysie zostały ustalone i wskazane na gruncie zgodnie przez zainteresowanych właścicieli lub posiadaczy tych działek". W protokole tym pod pozycją nr 45 figuruje B. K. jako użytkownik działki nr [...], a w pozycji nr 46 – B. C. jako użytkownik działki nr [...]. Wyniki pomiaru stanu władania wsi J działek nr [...] i nr [...] przedstawiono na szkicach nr: 54, 61, 62, a następnie na mapie ewidencji gruntów w skali 1:5000 - karta mapy nr 3. Podstawą do założenia rejestrów gruntów wsi J były protokoły ustalenia na gruncie stanu posiadania. W rejestrze gruntów założonym w 1963 r., w jednostce rejestrowej nr [...] wykazano m. in. działkę nr [...] o pow. 0.1113 ha jako własność B. C. W rejestrze gruntów założonym w 1970 r., działka nr [...] o pow. 0,1113 ha, stanowiąca własność J. C. i jego żony J. C. - na podstawie Aktu Własności Ziemi nr [...] figuruje wraz z innymi w jednostce rejestrowej nr [...]. Z kolei działka nr [...] o pow. 0,0918 ha figuruje w jednostce rejestrowej nr [...] jako własność B. K. W rejestrze gruntów z 1975 r., w jednostce rejestrowej nr [...] wykazano natomiast działkę nr [...] o pow. 0,0603 ha, stanowiącą własność Z. K. i jego żony H. K. -na podstawie Aktu Własności Ziemi nr [...]. W latach 1988 - 1991 dla obrębu J gmina T opracowano metodą fotogrametryczną mapę zasadniczą w skali 1:2000 oraz jako jej pochodną - mapę ewidencyjną w skali 1:2000. Dla wsi J działki zanumerowano w sposób ciągły dla całego obrębu. Operat pomiarowy z opracowania mapy zasadniczej i jej pochodnej - mapy ewidencyjnej został przyjęty do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za numerem [...] (nowy numer [...]). W latach 1992 - 1993 dokonano odnowienia ewidencji gruntów i budynków wsi J na bazie mapy zasadniczej w skali 1:2000, zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami. Operat pomiarowy odnowienia operatu ewidencji gruntów przyjęto do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za numerem [...] (nowy numer [...]). Mapa numeryczna jest więc pochodną mapy ewidencji gruntów i budynków w skali 1:2000. Współrzędne punktów granicznych, czyli również punktów załamania granic działek nr [...] i nr [...] pozyskano na podstawie digitalizacji mapy zasadniczej. W wyniku odnowienia operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu J działka nr [...] o pow. 0,1113 ha zmieniła oznaczenie na działkę nr [...] o pow. 0,1070 ha, natomiast działka nr [...] o pow. 0,0603 ha zmieniła oznaczenie na działkę nr [...] o pow. 0,0918 ha. Odnowa operatu ewidencji gruntów obrębu J gmina T została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa z 18 kwietnia 1994 r., nr 8, poz. 32 i w całości zastąpiła dotychczasowy operat ewidencji gruntów dla obrębu J gmina T. Organ przytoczył treść § 44 pkt. 2 i § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków a następnie przeanalizował treść wniosku skarżącej i załączonych do niego dokumentów, jak i dokumentacji geodezyjnej zgromadzonej w sprawie przez organ pierwszej instancji. Do wniosku z dnia 27 października 2014 r. załączono kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 4 września 2009 r., sygn. [...] o zasiedzeniu służebności drogi koniecznej na działce nr [...] i działce nr [...] położonych we wsi J. Uzasadnienie ww. postanowienia zawiera stwierdzenie, że "działki nr [...] i nr [...] mają ustaloną granicę prawną na podstawie rozgraniczenia sądowego, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 18 listopada 1981 r., sygn. akt [...] zmienionym postanowieniem Sądu Wojewódzkiego z 9 marca 1982 r., sygn. akt [...]". W aktach sprawy znajduje się prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego z 18 dnia listopada 1981 r., sygn. akt [...], odpis postanowienia z dnia 9 marca 1982 r., sygn. akt [...]; kserokopia pisma biegłego sądowego J. S. z dnia 27 września 1979 r. oraz kserokopia szkicu z rozgraniczenia działki nr [...] od działki [...] do sprawy [...] dla Sądu Rejonowego przesłane przez Sąd Rejonowy pismem z 21 marca 2013 r., sygn. akt [...]. Ustalono jednak, że w aktach [...] brak dokumentacji geodezyjnej posiadającej klauzulę o przyjęciu do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Dokumentacji geodezyjnej dotyczącej rozgraniczenia działek nr [...] i [...] położonych w J nie ma również w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Istnieją natomiast operaty techniczne: [...] (KERG [...]) oraz [...] (KERG [...]), które dotyczą działek ewidencyjnych nr [...] i [...] (dawne oznaczenia działek nr [...] i [...]). Zgodnie z art. 24 ust. 2 b pkt h ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje na podstawie wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W niniejszej sprawie M. C. wniosła o ujawnienie w bazie danych operatu ewidencji gruntów i budynków granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] od pkt 2 do punktu 9 – zgodnie z prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 18 listopada 1981 r. o rozgraniczeniu nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] od nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w J "wzdłuż linii oznaczonej cyframi 3-2-1-4 na szkicu biegłego geodety mgr inż. J. S. z 27.09.1979 r. L.ks.rob.[...]". Informacja, że granica pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] przebiega od punktu 2 do punktu 9 jest zamieszczona w opinii geodety uprawnionego mgr inż. A. S. - operat [...] (dawne oznaczenie KERG [...]). Punkty nr 2 i nr 9 są przedstawione na "szkicu podstawowym i polowym". Współrzędne punków określających położenie punktów granicznych działek nr [...] (dawne oznaczenie [...]) oraz nr [...] (dawne oznaczenie [...]) oznaczone numerami: 51, 52, 54, 55, 56, 57 obliczono na podstawie danych liczbowych zamieszczonych na szkicach polowych nr 54, 61, 62 z pomiaru stanu władania (operat założenia ewidencji gruntów nr [...] - nowy numer [...]). Na szkicach brak danych liczbowych pozwalających na obliczenie współrzędnych punktów nr 2 i nr 9 wg pomiaru stanu władania w roku 1957. W postępowaniu administracyjnym nie doszło do ustalenia granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] oraz nr [....] i nr [...]. Zatem postanowieniem z dnia 29 października 2004 r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy ustalił granicę pomiędzy działką nr [...] oraz działką nr [...] położonymi w J wg mapy projektu rozgraniczenia sporządzonej przez geodetę uprawnionego A. S., przyjętej dnia 25 czerwca 2003 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za numerem [...] oraz odrzucił wniosek o rozgraniczenie działki nr [...] z działką nr [...] argumentując tym, że postanowieniem Sądu Rejonowego z 18 listopada 1981 r. rozgraniczono już działki nr [...] i nr [...]. Postanowieniem tym Sąd nie orzekał więc o przebiegu granicy pomiędzy działkami [...] nr [...], wyznaczonym przez punkty graniczne nr 2 i nr 9 z operatu technicznego nr [...] ([...]), którego wykazania w ewidencji żąda wnioskująca. Z kolei operat techniczny [...] przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 15 kwietnia 2009 r., zawierał opinię, wg której "przebieg granicy ewidencyjnej pomiędzy działkami nr [...] to prosta łącząca pkt nr 2-9. W punktach tych odszukano rurki metalowe z czynności rozgraniczenia z 2002 r. operat [...]". Postanowieniem z dnia 4 września 2009 r. Sąd Rejonowy oddalił wniosek o zasiedzenie służebności. Geodeta uprawniony J. A. do opracowania ww. opinii wykorzystał dane z operatu nr [...] (nowe oznaczenie [...]) odnoszące się do punktów nr 2 i 9. W niniejszej sprawie nie dostarczono dokumentacji, o której mowa w § 36 rozporządzenia, na podstawie której można dokonać aktualizacji przebiegu granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] oraz nr [...]. Taką dokumentacją nie jest bowiem szkic rozgraniczenia działki nr [...] od działki nr [...] we wsi J, sporządzony przez biegłego sądowego J. S. z dnia 27 września 1979 r., nie posiada on bowiem klauzuli o przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Również w aktach sprawy o sygn. akt [...] Sądu Rejonowego nie ma dokumentacji geodezyjnej posiadającej klauzulę przyjęcia do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W Powiatowym Ośrodku Geodezyjnym i Kartograficznym również nie ma dokumentacji sporządzonej przez J. S. W ocenie organu odwoławczego ww. biegły nie przekazał takiej dokumentacji do państwowego zasobu. Według danych liczbowych zamieszczonych na szkicu rozgraniczenia działki nr [...] od działki nr [...] nie ma możliwości obliczenia współrzędnych punktów 3-2-1-4, gdyż ich pomiar nie był wykonany w nawiązaniu do osnowy geodezyjnej. Zatem nie ma możliwości ustalenia, czy granica pomiędzy przedmiotowymi działkami wyznaczona przez punkty nr 3 -2 -1-4 jest tożsama z granicą pomiędzy działkami nr [...] i nr [...], wyznaczoną przez punkty nr 2 i nr 9 przedstawione na szkicu polowym zamieszczonym w dokumentacji geodezyjnej nr [...] (nowy numer [...]). Geodeta uprawniony mgr inż. A. S., w opinii zamieszczonej w ww. operacie pominął fakt, że w dniu jej wykonania obowiązywał odnowiony operat ewidencji gruntów nr [...] (nowy numer [...]). Szkic rozgraniczenia sporządzony przez biegłego sądowego mgr inż. J. S. nie jest dokumentem, który w rozumieniu § 36 rozporządzenia może stanowić podstawę do aktualizacji bazy danych ewidencyjnych obrębu J w przedmiocie granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] oraz nr [...] (dawne oznaczenie [...], [...]). Aktualnie obowiązuje odnowiony operat ewidencji gruntów obwieszczony w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr 8, poz. 32 z 18 kwietnia 1994 r., przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za numerem [...] (nowy numer [...]). Ww. dokumentacja spełnia wymagania § 36 rozporządzenia. Dlatego też granica pomiędzy działką ewidencyjną nr [...] a działką ewidencyjną nr [...] jest wykazana w bazie danych ewidencyjnych zgodnie z ww. dokumentacją i jest granicą obowiązującą. Żądanie M. C. odnosi się do danych ewidencyjnych przedstawionych w nieobowiązującym już operacie ewidencyjnym nr [...] ([...]) obrębu J, który został zastąpiony operatem odnowienia ewidencji gruntów nr [...] ([...]). W oparciu o dawne dokumenty geodezyjne, z uwagi na upływ czasu, a przede wszystkim zmiany oznaczenia działek, ich powierzchni oraz innych danych nie jest możliwe dokonanie wprost jakiejkolwiek aktualizacji. Ustalono ponadto, że w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym brak dokumentacji, z której nie tylko wynikałaby żądana przez wnioskodawczynię zmiana przebiegu granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] i nr [...], ale która równocześnie spełniałaby standardy techniczne. Wnioskodawczyni natomiast takiej dokumentacji nie przedłożyła. Na powyższe rozstrzygnięcie M. C. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie § 36 pkt 1 i 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U z 2002 r., nr 38, poz. 454 ze zm.); art. 7, 8, 9, 75 § 1 kpa, 107 § 1 w zw. z art. 140, 138§1 pkt 1 kpa oraz wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ja decyzji organu I instancji. Skarżąca zarzuciła, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie wskazał, na podstawie jakich przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r., poz. 542) wydał zaskarżoną decyzję. Organ nie poczynił nadto stosownych ustaleń i nie wyjaśnił dlaczego dokumentacja sporządzona w postępowaniu rozgraniczeniowym prowadzonym pod sygnaturą [...] przez Sąd Rejonowy nie została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, czy też dlaczego nie została wpisana do ewidencji w składnicy geodezyjnej. W takiej sytuacji organ administracji winien był zbadać czy sporządzona dokumentacja może być przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego mając na uwadze fakt, że stanowiła podstawę do wydania prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 18 listopada 1981 r. Wedle skarżącej bezpodstawne są twierdzenia organu administracji, że wnioskodawca nie dostarczył wymaganej dokumentacji. Organ ten powołał się na odnowiony operat ewidencji gruntów obwieszczony w Dz. Urz. Województwa Nr 8, poz. 32 z 18 kwietnia 1994 r. przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr [...] (nowy numer [...]) i podał, że granica pomiędzy działką ewidencyjną nr [...] i [...] jest wykazana w bazie danych ewidencyjnych i jest granicą obowiązującą, pominął jednak fakt, że z opinii geodety uprawnionego A. S. – operat [...] punkty 2 i 9 wskazują przebieg granicy pomiędzy działkami [...] i [...] zgodnie z pomiarem z roku 1957. Również operat techniczny [...] przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 15 kwietnia 2009 r. zawiera opinię, według której przebieg granicy ewidencyjnej pomiędzy działkami nr [...] i [...] to prosta łącząca punkt nr 2-9. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej ppsa. Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu, gdyż Sąd nie stwierdził naruszenia przez orzekający organ przepisów prawa materialnego ani procesowego. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027), dalej ustawa, w brzmieniu obowiązującym na dzień 26 marca 2014r. oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r. nr 38, poz. 454), dalej rozporządzenie. Przypomnieć zatem należy, że stosownie do powyższego stanu prawnego, według art. 2 ust. 8 ustawy ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach i innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Sposób zakładania ewidencji gruntów i budynków, sposób prowadzenia ewidencji oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych regulują przepisy rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z § 44 pkt 2 rozporządzenia, do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy między innymi utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Ewidencyjna funkcja katastru nieruchomości jest realizowana przez stosowanie określonych przepisami ustawy i rozporządzenia procedur, ustalających zasady aktualizacji danych podlegających uwidocznieniu w operacie ewidencyjnym. Przepisy rozdziału 3 rozporządzenia dotyczą prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz zawierają szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych. Zgodnie z § 45 ust.1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Wprowadzanie tych zmian następuje z urzędu, bądź na wniosek. Stosownie do § 46 ust. 2 rozporządzenia z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z : 1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, 2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych, 3) dokumentacji architektoniczno – budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, 4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Zmiany wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych mogą dotyczyć wyłącznie zmian przedmiotowych i nie mogą uzasadniać zmiany danych w zakresie praw podmiotowych do gruntu (por. wyrok WSA w Białymstoku z 19 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Bk 636/07, Lex nr 480114). Zapisy zawarte w ewidencji gruntów, dotyczące uprawnień do niego, w tym szczególnie prawa własności, mają charakter informacji pochodnych w stosunku do informacji wynikających ze źródeł wskazanych w § 12 rozporządzenia wykonawczego. Organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające, nie mogą natomiast samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu, budynku lub lokalu. W przypadku, gdy aktualizacja operatu wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 ustawy. Z ewidencyjnej funkcji katastru wynika, że jest on rejestrem obejmującym dane o gruntach i ich właścicielach, wynikające z określonej przepisami prawa dokumentacji urzędowej. Cecha ta wynika zarówno z treści art. 2 ust. 8 ustawy, określającego kataster nieruchomości jako zbiór informacji, jak i z przepisów rozporządzenia. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego nieruchomości i nie kształtuje nowego stanu prawnego. Szczególna regulacja obowiązuje w zakresie wykazywania w ewidencji przebiegu granic działek ewidencyjnych. Zgodnie z § 36 rozporządzenia, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym; 2) w celu podziału nieruchomości; 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów; 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości; 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej; 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków; 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji; 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Wyliczenie powyższe stanowi zamknięty katalog podstaw wykazywania przebiegu granic działek ewidencyjnych na mapie ewidencyjnej. Dokonanie aktualizacji ewidencji w zakresie przebiegu granic działki ewidencyjnej w oparciu o inne niż wymienione w § 36 rozporządzenia żródła danych ewidencyjnych byłoby z nim sprzeczne a także naruszałoby podstawowe zasady prowadzenia ewidencji i jej istotę, wynikające z przepisów ustawy. Wnioskując zatem o dokonanie aktualizacji przebiegu granic działki ewidencyjnej na mapie ewidencyjnej (zmianę przebiegu granic), strona winna powołać się na jedno ze żródeł wymienionych w § 36 rozporządzenia, jako podstawę żądanej zmiany i doręczyć organowi stosowny dokument. Wynika to z w/w przepisu oraz z rejestrowego charakteru ewidencji gruntów i budynków. Konieczność dostarczenia dokumentów niezbędnych do wprowadzenia zmian nie jest przesłanką formalną wniosku o wszczęcie postępowania, lecz przesłanką o charakterze materialnym. Ich złożenie jest konieczne do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem strony. Wynika to także z treści art. 22 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym na żądanie starosty osoby, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt. 1 i art. 51, zgłaszające zmiany obowiązane są dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Żądanie skarżącej wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków dotyczyło zmiany przebiegu granicy działki ewidencyjnej nr [...], jednostka rej. [...], obr. J gm. T z działką ewidencyjną nr [...], jedn. rej. [...] obr. J gm. T. Skarżąca jest współwłaścicielką działki nr [...], zatem posiadała legitymację do złożenia powyższego wniosku i żądania rozpoznania sprawy przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków. Domagając się aktualizacji ewidencji w zakresie przebiegu granicy działki ewidencyjnej, skarżąca winna powołać się zatem – stosownie do regulacji wynikającej z § 36 rozporządzenia - na dokumentację geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzoną w postępowaniach, względnie w celach wymienionych w tym przepisie, której treść wskazywałaby na odmienny przebieg granicy działki nr [...] z działką nr [...], aniżeli wykazany na aktualnej mapie ewidencyjnej. W niniejszej sprawie, do wniosku z dnia 28 października 2014 r. załączono kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 4 września 2009 r., sygn. [...] o oddaleniu wniosku o zasiedzenie służebności drogi koniecznej przez skarżących na działce nr [...] stanowiącej własność ucz. J. K. – wbrew twierdzeniu organu, że jest to postanowienie "o zasiedzeniu służebności drogi koniecznej na działce nr [...] i [...]". Uzasadnienie ww. postanowienia zawiera stwierdzenie, iż "działki nr [...] i nr [...] mają ustaloną granicę prawną na podstawie rozgraniczenia sądowego, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 18 listopada 1981 r., sygn. akt [...] zmienionym postanowieniem Sądu Wojewódzkiego z 9 marca 1982 r., sygn. akt [...]". Skarżąca dołączyła również do wniosku ww. postanowienie Sądu Rejonowego z 18 dnia listopada 1981 r., w aktach znajduje się nadto odpis ww. postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 9 marca 1982 r. Dokumentem, który zdaniem skarżących powinien stanowić podstawę ujawnienia na aktualnej mapie ewidencyjnej przebiegu granicy między stanowiącą współwłasność skarżących działką nr [...] a działką stanowiącą własność uczestnika – nr [...], jest prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 18 listopada 1981 r., sygn. akt [...] zmienione postanowieniem Sądu Wojewódzkiego z 9 marca 1982 r., sygn. akt [...], wraz ze szkicem sporządzonym przez biegłego sądowego J. S. w dniu 27 września 1979 r. [...] do tej sprawy. Organy uznały, że powyższe żądanie nie może zostać uwzględnione, ponieważ szkic rozgraniczenia sporządzony przez biegłego sadowego mgr inż . J. S. nie może stanowić podstawy do aktualizacji bazy danych ewidencyjnych w zakresie wnioskowanym przez skarżącą. Zasadniczą więc kwestią w kontrolowanej sprawie jest, czy stanowisko organów jest prawidłowe w świetle regulacji ustawy i rozporządzenia dotyczącej żródeł aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w przypadku dokonywania takiej aktualizacji odnośnie przebiegu granic działki ewidencyjnej. Sądowa kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia prowadzić musi do zaakceptowania stanowiska organów. Należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Prowadząc kontrolowane postępowanie organy wyjaśniły sprawę wszechstronnie, poczyniły prawidłowe ustalenia faktycznych, a następnie dokonały trafnej i wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Jej uzasadnienie trafne, przekonujące i odpowiada wymogom art. 107 kpa. Jak bowiem wskazano wyżej i co wynika z § 36 pkt. 1 rozporządzenia, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji między innymi na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w postępowaniu rozgraniczeniowym. Niesporne jest, że odnośnie do przebiegu granic działki nr [...] (współwłasność skarżących) i nr [...] (własność uczestnika), toczyło się postępowanie sądowe zakończone prawomocnym rozstrzygnięciem, wskazanym wyżej. Nie ulega również wątpliwości, że w toku tego postępowania sporządzony został przez biegłego sądowego szkic z dnia 27 września 1979 r. [...], na którym uwidoczniono linię oznaczoną cyframi 3-2-1-4, wzdłuż której Sąd dokonał rozgraniczenia (tak pkt. 1 postanowienia Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny z dnia 18 listopada 1981 r., sygn. akt [...], odpis postanowienia z klauzulą prawomocności, k. 115 , 131 akt adm.). Organy ustaliły nadto prawidłowo i ponad wszelką wątpliwość, że w aktach sprawy [...] brak dokumentacji geodezyjnej posiadającej klauzulę przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Dokumentacji takiej nie posiada również w swoim zasobie organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków. Prawidłowo także uznały organy, że szkic rozgraniczenia działki [...] z działką nr [...] (dawne oznaczenia działek), nie stanowi dokumentacji, na podstawie której można by dokonać aktualizacji przebiegu granicy wnioskowanej przez skarżącą. Stwierdzenie powyższe nie jest gołosłowne – jak ustalono nie ma możliwości obliczenia współrzędnych punktów 3-2-1-4- (o których mowa w pkt. 1 postanowienia [...] i które są uwidocznione na szkicu biegłego J. S. [...]), gdyż ich pomiar nie był wykonany w nawiązaniu do osnowy geodezyjnej. Powyższe okoliczności powodują, że nie pozostaje spełniony warunek, o którym mowa w § 36 pkt. 1 rozporządzenia – brak dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w postępowaniu rozgraniczeniowym. Trzeba podkreślić, że z przepisu § 36 pkt. 1 rozporządzenia wynika wyraźnie konieczność istnienia – poza samym rozstrzygnięciem sądu w przedmiocie rozgraniczenia – stosownej dokumentacji geodezyjnej. Organy prowadzące ewidencję nie mają żadnych kompetencji do "uzupełniania" sądowych rozstrzygnięć o rozgraniczeniu, także w zakresie sporządzonej w takim postępowaniu dokumentacji w drodze tworzenia własnej dokumentacji, ani nie mają kompetencji do dokonywania interpretacji jakichkolwiek dokumentów przedkładanych przez strony postępowania, mających stanowić podstawę aktualizacji ewidencji. Nie mogą również takich orzeczeń korygować. Stałoby to w sprzeczności z istotą ewidencji, której zadaniem jest wyłącznie rejestrowanie stanów prawnych ustalonych przez inne organy i w innym trybie. W sprawie prowadzonej przez organy w przedmiocie wykazania na mapie ewidencyjnej przebiegu granic nieruchomości, prowadziłoby do w istocie do ustalenia przebiegu granicy a więc ustalenia zakresu przysługującego stronom postępowania rejestracyjnego prawa własności przez organ posiadający wyłącznie kompetencje rejestracyjne. Organ ten tworzyłby i ustalał stan prawny, co nie jest dopuszczalne. Nie mógł okazać się skuteczny i uzasadniony zarzut skargi dotyczący niewyjaśnienia przez organy przyczyn, dla których dokumentacja sporządzona przez biegłego J. S., sporządzona w toku postępowania sądowego [...] o rozgraniczenie nie została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, czy też nie została wpisana do ewidencji w składnicy geodezyjnej. W tym miejscu trzeba jednak podkreślić wbrew twierdzeniom skargi, że z żadnego z przeprowadzonych w kontrolowanym postępowaniu dowodów nie wynika, aby poza szkicem, o którym mowa w pkt. 1 postanowienia [...] sporządzona została jakakolwiek inna dokumentacja. Przyczyny takiego stanu rzeczy pozostają bez znaczenia dla oceny przez organy, czy wniosek o dokonanie aktualizacji ewidencji sformułowany przez skarżącą zasługuje na uwzględnienie – istotne jest bowiem, że dokumentacji, o której mowa w § 36 pkt. 1 rozporządzenia brak. Organy nie były obowiązane do badania przyczyn takiego stanu rzeczy, natomiast stwierdzić należy, że podjęły próby jej poszukiwania, które jednak nie przyniosły rezultatu. Działania organów w tym zakresie czyniły zadość obowiązkom wynikającym z przepisów art. 7 i 77 kpa. Obowiązkom tym uczyniły organy zadość podejmując nadto próby odniesienia treści szkicu sporządzonego w postępowaniu rozgraniczeniowym przez biegłego J. S. do dokumentacji pozostającej w zasobach organów, celem ustalenia możliwości aktualizacji zgodnie z postanowieniem [....]. Przeprowadzona analiza tej dokumentacji oraz szkicu doprowadziła do uznania, że nie ma możliwości ustalenia położenia punktów 3-2-1-4, o których mowa w postanowieniu Sądu [...], ponieważ nie ma możliwości obliczenia ich współrzędnych. W szczególności przedmiotem analizy organów były dwa operaty techniczne : pierwszy, wykonany przez geodetę upr. A. S. – [...], dawne oznaczenie – KERG [...], sporządzony do sprawy [...], w której Sąd Rejonowy ustalił granicę między działkami [...] i 1298 oraz odrzucił wniosek o rozgraniczenie działek [...] i [...], oraz kolejny operat – opracowany przez geodetę upr. J. A. nr [...], dawne oznaczenie KERG [...], sporządzony do sprawy [...], w której Sąd Rejonowy oddalił wniosek skarżących o zasiedzenie służebności drogi koniecznej, przy czym do opracowania drugiego operatu geodeta (J. A.) wykorzystał dane z operatu sporządzonego przez geodetę A. S. W obydwu tych opracowaniach wskazano, że granica między działkami [...] i [...] przebiega "od punktu 2 do punktu 9". Analiza dostępnej dokumentacji wykazała jednak, że nie ma możliwości ustalenia, czy granica wyznaczona prze punkty 3-2-1-4- jest tożsama z granicą wyznaczona przez punkty nr 2 i 9 wykazane w powyższych opracowaniach. Przyczyną tego jest fakt, że geodeta upr. A. S. nie wziął pod uwagę istnienia w dniu wykonywania opracowania odnowionego operatu ewidencji gruntów ([...]), ogłoszonego w dniu 18 kwietnia 1994 r. Pomiar punktów wyznaczających granicę ustaloną przez Sąd, przebiegającą przez punkty 3-2-1-4- nie był wykonany w nawiązaniu do osnowy geodezyjnej. W tym miejscu zasadne jest przywołanie stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowanego w wyroku z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 907/11, w którym Sąd orzekł, iż; "pozostawanie w obiegu prawnym ostatecznej decyzji administracyjnej o rozgraniczeniu nieruchomości bez jakiegokolwiek określenia punktów granicznych i przebiegu linii granicznych nie oznacza, aby decyzja ta mogła być podstawą wprowadzenia do ewidencji gruntów i budynków danych ewidencyjnych, których nie zawiera. Sprawa zakończona powyższym wyrokiem dotyczyła wprawdzie kontroli decyzji administracyjnej odmawiającej aktualizacji zapisów ewidencji gruntów i budynków na podstawie decyzji administracyjnej o rozgraniczeniu nieruchomości nie zawierającej żadnych danych dotyczących położenia znaków granicznych, jednakże co do zasady, z wyroku powyższego, jak i z wyroku Sądu I instancji (III SA/Łd 626/10 (obydwa wyroki umieszczone w bazie https://sip.lex.pl//orzeczenia) wynika, że warunkiem dokonania aktualizacji ewidencji gruntów w zakresie granic nieruchomości, w przypadku wydania orzeczenia o rozgraniczeniu przez organ administracji lub sąd o rozgraniczeniu nieruchomości, jest istnienie dokumentacji zawierającej niezbędne dane określające położenie punktów granicznych. Dokumentacja taka winna być przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (§ 36 rozporządzenia). Jak wynika z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego dokumentacja techniczna z rozgraniczenia nieruchomości stanowiących działki ewidencyjne nr [...] i [...] położone w obrębie J gmina T nigdy nie została przekazana i przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zaś próby ustalenia przez organy ewidencyjne położenia punktów granicznych opisanych w postanowieniu sądowym nie przyniosły rezultatu z przyczyn szczegółowo opisanych w kontrolowanych decyzjach. Ze zgromadzonej w toku postępowania administracyjnego dokumentacji wynika, że przebieg granicy między działkami ewidencyjnymi nr [...] i [...] jest odzwierciedleniem treści operatu odnowienia ewidencji gruntów i budynków obrębu J, sporządzonego stosownie do przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, oraz zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r w sprawie ewidencji gruntów (M.P. Nr 11, poz. 98 ze zm.), nr operatu KERG nr [...], nowy numer [...]. Od daty sporządzenia w/w operatu w 1994r. organy prowadzące ewidencję nie odnotowały istnienia dokumentów, o których mowa w § 36 rozporządzenia, z których wynikałby obowiązek uwidocznienia zmiany przebiegu granicy między działkami ewidencyjnymi nr nr [...] i [...] na mapie ewidencyjnej. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić trzeba, iż słusznie podnoszą organy, że dokumentacja geodezyjna sporządzona przez biegłego J. S. do sprawy [...] nie może stanowić podstawy zmiany danych ewidencyjnych w zakresie numerycznego opisu granicy, ponieważ nie spełnia standardów technicznych i na jej podstawie nie jest możliwe dokonanie wprost jakiejkolwiek aktualizacji. W szczególności organy miały na uwadze fakt powoływania się przez skarżącą w toku postępowania na treść operatu sporządzonego przez geodetę uprawnionego A. S. – operat [...]. Z urzędu, ale i w związku ze stanowiskiem skarżącej organy dokonały szczegółowej analizy tej dokumentacji, dlatego za nieuzasadnione należało uznać zarzuty skarg dotyczące zaniechań organów, formułowane w istocie jako naruszenie przepisów postępowania polegające na nienależytym wyjaśnieniu sprawy, oraz naruszenie § 36 rozporządzenia przez nieuwzględnienie wniosku skarżącej i odmowę aktualizacji na podstawie przedłożonego orzeczenia o rozgraniczeniu zapadłego w sprawie [...]. Należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Prowadząc kontrolowane postępowanie organy wyjaśniły sprawę wszechstronnie, mając na uwadze przedmiot postępowania wynikający z wniosku skarżącej o dokonanie aktualizacji, oraz stanowisko strony i odniosły powyższe zarówno do dokumentów przedłożonych przez skarżącą jak i do zawartości zasobu geodezyjno-kartograficznego. Organy poczyniły prawidłowe ustalenia faktyczne, a następnie dokonały trafnej i wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest trafne, szczegółowe, obszerne, przekonujące i odpowiada wymogom art. 107 kpa. Skoro zarzuty skarg nie znajdują oparcia w obowiązujących w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepisach, a Sąd nie dopatrzył się innych naruszeń prawa, o których mowa w art. 145 § 1 ppsa, skarga nie mogła zostać uwzględniona. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 151 ppsa orzeczono jak w sentencji.