III SA/Kr 209/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi Z. B. od postanowienia Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 10 stycznia 2012 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 stycznia 2012 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie – K.p.a.), Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpoznaniu odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] 2010 r. nr [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Decyzją z dnia [...] 2011 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpoznaniu odwołania Z. B. od decyzji z [...] 2010 r. nr [...], Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, utrzymał ją w mocy w całości. W wyniku skargi wniesionej przez Z. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję, wyrokiem z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 606/11, wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność decyzji z [...] 2011 r. nr [...] Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie bezpośrednich płatności do gruntów rolnych za rok 2005. W uzasadnieniu tego wyroku sąd wskazał, że skarga Z. B. zasługiwała na uwzględnienie, gdyż Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa rozpoznając odwołanie Z. B., wniesione po terminie i bez wniosku o jego przywrócenie, rażąco naruszył prawo. Wobec powyższego Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa opisanym na wstępie postanowieniem z dnia 10 stycznia 2012 r. nr [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na to postanowienie Z. B. wniósł o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym. Ponadto podniósł, że "zaskarżone postanowienie wszczyna w gruncie rzeczy postępowanie już przedawnionej decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i modernizacji Rolnictwa na wniosek z dnia 25 kwietnia 2005 r." Zarzucił, że urzędnicy Agencji nie znają przepisów prawa i nie umieją ich interpretować. Wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 września 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 606/11, stwierdził nieważność decyzji z [...] 2011 r. nr [...]. Z uwagi na to, że w ocenie skarżącego upłynął termin przedawnienia, postępowanie o przyznanie płatności za 2005 r.,. stało się bezprzedmiotowe i powinno dojść do umorzenia sprawy, a nie do wydania zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie podnosząc, że zaskarżone postanowienie jest w jego ocenie prawidłowe. Bezsporna pozostaje bowiem okoliczność nieterminowego złożenia przez stronę odwołania od decyzji nr [...] i brak zwrócenia się o przywrócenie tego terminu. Konsekwencją braku dochowanie terminu do wniesienia odwołania jest bezskuteczność odwołania, niemożność merytorycznego jego rozpatrzenia i ostateczność decyzji, co uzasadniono w kwestionowanym przez skarżącego postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotowa sprawa podlega rozpatrzeniu w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) w związku z wnioskiem skarżącego i brakiem sprzeciwu skarżonego organu (art. 119 pkt 1 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga, więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie – K.p.a.), odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W rozpatrywanej sprawie nie ulega żadnej wątpliwości, że odwołanie skarżącego od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z [...] 2010 r. nr [...], zostało przez niego wniesione po terminie. Decyzja organu I instancji - Kierownika Biura Powiatowego ARiMR – została doręczona skarżącemu w dniu 7 stycznia 2010 r.(vide k. 196 akt administracyjnych). Zatem 14 dniowy termin do wniesienia odwołania, określony w art. 129 § 2 K.p.a., upłynął skarżącemu w dniu 21 stycznia 2010 r. Odwołanie natomiast Z. B. złożył osobiście w dniu 22 stycznia 2010 r., a zatem po upływie terminu i nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania . Przesądził o tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 30 września 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 606/11. Wyrażone w nim stanowisko sądu, jest zatem wiążące, stosownie do postanowień art. 153 P.p.s.a. nie tylko dla organu administracji, ale i Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę. W takim stanie rzeczy obowiązkiem organu było wydanie postanowienia z art. 134 K.p.a. wskutek stwierdzenia przez organ odwoławczy - Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z uchybieniem terminu. Jak trafnie bowiem stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 61/12; LEX nr 1138600, "W sytuacji, gdy strona wniosła odwołanie po terminie, organ nie ma innej możliwości, jak tylko stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 K.p.a. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej." Myli się zatem skarżący argumentując, że kwestionowane przez niego w skardze postanowienie "wszczyna postępowanie już przedawnionej decyzji". Wydanie postanowienia stwierdzającego wniesienie odwołania skarżącego z uchybieniem terminu w żaden sposób nie uruchamia "nowego" postępowania dotyczącego płatności do gruntów za rok 2005 r., lecz jest procesową konsekwencją wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Prawidłowo postąpił więc organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie. Rozpatrzenie przez organ odwoławczy odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Oznaczałoby bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości (por. m.in. wyrok NSA w Warszawie z 28 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2190/11; LEX nr 1145070), co poprzednio było przyczyną stwierdzenia nieważności decyzji organu odwoławczego wskazanym już wyrokiem z 30 września 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 606/11. Z powyższych względów nie mogło dojść do umorzenia postępowania w przedmiocie płatności do gruntów za rok 2005, lecz koniecznym było zakończenie wstępnej fazy postępowania odwoławczego w tej sprawie w przewidzianej przez przepisy postępowania administracyjnego formie. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej organu I instancji powoduje, że rozstrzygnięcie tego organu staje się ostateczne i kończy sprawę. W tym przypadku decyzją ostateczną stała się decyzja z [...] 2010 r. nr [...], wydana we wznowionym postępowaniu, mocą której: 1) uchylono w całości ostateczną decyzję z [...] 2006 r. nr [...] przyznającą płatność do gruntów rolnych na rok 2005 Z. B., 2) umorzono postępowanie w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 w całości. Kontrolowane postanowienie jest więc zgodne z prawem. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł, jak w sentencji wyroku.