II OSK 2190/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędziowie Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz Sędzia del. WSA Mariola Kowalska (spr.) Protokolant Michał Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej W. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 694/09 w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 694/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zw. dalej SKO, w Kaliszu z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienie środka odwoławczego. W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...], Prezydent Miasta Kalisza, na podstawie art. 54 w związku z art. 64 ust. 1, art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm.), zw. dalej u.p.z.p., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części parteru istniejącego budynku mieszkalno-handlowego z przeznaczeniem tej części na cele usługowe (gastronomia – utworzenie sali konsumpcyjnej "bistro - bar" na maksymalnie 30 miejsc oraz urządzenie zaplecza gastronomicznego). W dniu 13 czerwca 2007 r. mieszkańcy Os. Winiary ul. Kołobrzeskiej i ul. Chęcińskiej, reprezentowani przez W. W. i Z. W., wnieśli odwołanie od ww. decyzji. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...], SKO w Kaliszu, na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność ww. odwołania W. W. i Z. W.. Skargę na powyższe postanowienie wniosła W. W., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] kwietnia 2007 r. Prawomocnym wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Po 528/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując, że odwołanie złożone przez W. W. i Z. W. zostało w wadliwy sposób podpisane. Podpis za więcej niż jedną osobę nie może być uznany za podpis wszystkich tych osób. Na odwołaniu złożono podpis w liczbie mnogiej: "W. i Z. W.", co zdaniem Sądu narusza art. 128 w zw. z art. 63 § 3 k.p.a. Takie uchybienie wymagało wezwania odwołujących się do prawidłowego podpisania odwołania, ewentualnie do doprecyzowania, który z nich wnosi odwołanie. Nadto, z odwołania wynika, że W. W. i Z. W. złożyli je "w imieniu Mieszkańców Osiedla Winiary". Potwierdza to także nagłówek pisma. Kwestii kto i w czyim imieniu wniósł odwołanie, organ w ogóle nie wyjaśnił, naruszając w konsekwencji art. 7 i 77 k.p.a. Kolegium uchybiło również art. 61 § 1 w zw. z art. 9 k.p.a. Z pisma wynika, że Skarżąca wnosiła o wznowienie postępowania ze względu na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Organ nie ustosunkował się do tego wniosku i przyjął, że pismo Skarżącej jest odwołaniem (art. 127 § 1 k.p.a.). Organ kwalifikując pismo jako odwołanie nie odniósł się w ogóle do wniosku Strony o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Co prawda, wniosek o przywrócenie terminu nie znajduje się w aktach administracyjnych, co nie zmienia faktu, że kwestia ta winna być przez organ dokładnie wyjaśniona (art. 7 i 77 k.p.a.). Sąd wskazał, że organ drugiej instancji - w przypadku wniesienia odwołania na decyzję o warunkach zabudowy - winien badać czy wynik postępowania dotyczy interesu prawnego lub obowiązku osoby wnoszącej odwołanie. Należy mieć przy tym na względzie, że obowiązujące przepisy nie wykluczają uznania właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości położonych dalej za strony postępowania o ustalenie warunków zabudowy (wyrok NSA z 28 września 2006 r. sygn. akt II OSK 726/06, niepubl.). Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...], SKO w Kaliszu, na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazano, że na pierwszej rozprawie przeprowadzonej dnia 10 lutego 2009 r. W. W. oświadczyła, że jej pismo z dnia 13 czerwca 2007 r. jest odwołaniem od decyzji Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] kwietnia 2007 r. Na rozprawie odwołanie zostało w sposób prawidłowy podpisane przez W. W.. Na żądanie Kolegium, w dniu 23 kwietnia 2009 r. W. W. przedłożyła pełnomocnictwo do występowania przed Kolegium udzielone jej przez P. J., R. J., A. R., K. M. i I. M. Skoro W. W. wyraźnie oświadczyła, że domaga się rozpoznania sprawy w trybie odwoławczym, to zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy w pierwszej kolejności obowiązany jest podjąć czynności zmierzające do ustalenia czy odwołanie zostało wniesione w terminie. W postępowaniu odwoławczym niedopuszczalna jest weryfikacja decyzji ostatecznej, która korzysta z ochrony trwałości (art. 16 § 1 k.p.a.). Warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie 14-dniowego terminu do jego wniesienia, biegnącego od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 129 § 2 k.p.a.). Stronie, która nie brała udziału w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, przysługuje prawo wniesienia odwołania, gdy podmiot ten, któremu organ nie doręczył ani nie ogłosił decyzji wnosi odwołanie w terminie, w jakim mogła wnieść strona, której jako ostatniej doręczono decyzję. Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu przed organem I instancji zakończonym decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., uczestniczyli jedynie Z. S. i Z. S. Decyzja ta została doręczona ich pełnomocnikowi M. W. 12 kwietnia 2007 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 2[...] kwietnia 2007 r. W. W. przy piśmie z dnia 13 czerwca 2007 r. nie dopełniła obowiązków wynikających z art. 58 k.p.a., bowiem łącznie z odwołaniem nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu z wyjaśnieniem przyczyn uchybienia, a powoływanie się na dochowanie terminu do wniesienia odwołania z uwagi na pismo wniesione przez M. T. i P. T. z dnia 27 kwietnia 2007 r. (złożone również po terminie) jest bezzasadne, bowiem W. W. nie była upoważniona do działania w ich imieniu. Powyższe postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu W. W. podnosząc, że postępowanie przed organem I instancji (zakończone decyzją z [...] kwietnia 2007 r.), w którym jako strona uczestniczyli jedynie Z. S. i Z. S., stanowi uchybienie ze strony Prezydenta i Kolegium. Już w momencie wniesienia odwołania od decyzji o warunkach zabudowy Kolegium winno wnikliwie zbadać, czy wynik tego postępowania dotyczy interesu prawnego i obowiązku osoby wnoszącej odwołanie. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, właściciele lub użytkownicy wieczyści nieruchomości położonych dalej, winni być uznani za strony postępowania w zakresie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Kolegium winno dokładnie wyjaśnić rzeczywistą wolę odwołujących i czuwać nad tym, by nie ponieśli szkody z uwagi na nieznajomość przepisów prawa. Skarżąca wskazała, że odwołujący wnoszą skargi i są uznani jako strona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 6 maja 2009 r. stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...]. W odpowiedzi na skargę SKO w Kaliszu wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 25 listopada 2009 r. sygn. akt IV SA/Po 694/09, oddalając skargę, powołał się na treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. Sąd wskazał, że Kolegium prawidłowo zrealizowało wytyczne zawarte w wyroku sygn. akt II SA/Po 528/08, bowiem na rozprawie administracyjnej w dniu 10 lutego 2009 r. jednoznacznie wyjaśniło, że pismo W. W. z dnia 13 czerwca 2007 r. jest odwołaniem od decyzji Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] kwietnia 2007 r., które osobiście podpisała w imieniu swoim i męża. Na rozprawie dnia 17 kwietnia 2009 r. W. W. wyjaśniła, że o decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...], dowiedziała się z pisma Prezydenta z dnia [...] kwietnia 2007 r., doręczonego jej w dniu 4 maja 2007 r. W ocenie Sądu, skoro według oświadczenia złożonego przez W. W., pismo z dnia 13 czerwca 2007 r. jest odwołaniem, to organ administracji w postępowaniu wstępnym obowiązany był zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. W niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] kwietnia 2009 r., od której Skarżąca wniosła odwołanie, została doręczona pełnomocnikowi stron – Z. S. i Z. S. w dniu 12 kwietnia 2007 r., zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] kwietnia 2007 r. Z. S. i Z. S. byli jedynymi uczestnikami postępowania przed organem I instancji, tak więc termin do wniesienia odwołania należało liczyć od dnia, w którym doręczona została im przedmiotowa decyzja (wyrok z 24 października 2007 r. II SA/Ol 805/07, publ. cbois.nsa.gov.pl/). Natomiast Skarżąca odwołanie od decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r. wniosła dopiero 13 czerwca 2007 r. (bezsporne i wiążące ustalenie Sądu w uzasadnieniu wyroku II SA/Po 528/08) - w 40 dniu od doręczenia jej w dniu 4 maja 2007 r. pisma Prezydenta z dnia [...] kwietnia 2007 r., z którego dowiedziała się o decyzji z [...] kwietnia 2007 r. i w 48 dniu po upływie terminu do złożenia odwołania ([...] kwietnia 2007 r.). W ocenie Sądu, nietrafny jest zarzut Skarżącej, że obowiązkiem Kolegium było wnikliwe zbadanie, czy wynik postępowania dotyczy interesu prawnego i obowiązku osoby wnoszącej odwołanie, skoro odwołanie było bezskuteczne, jako wniesione po terminie (art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a.). Ponadto Sąd wyjaśnił, że prawomocnym wyrokiem z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Po 607/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność nie decyzji Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...] (jak to błędnie postrzega Skarżąca), lecz nieważność decyzji SKO w Kaliszu z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję SKO w Kaliszu z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] i [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej warunków zabudowy. Sprawa niniejsza i sprawa zakończona wyrokiem sygn. akt II SA/Po 607/08, różnią się podmiotowo i przedmiotowo. Wyrok sygn. akt II SA/Po 607/08 nie wpływa na ocenę uchybienia terminu do wniesienia odwołania z dnia 13 czerwca 2007 r. od decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r. Na zakończenie Sąd dodał, że ustawodawca w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. uregulował możliwość naprawy uchybień skutkujących tym, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (na co zwraca uwagę Skarżąca). Zagadnienie to może być jedynie przedmiotem postępowania nadzwyczajnego, nie zaś postępowania rozstrzyganego w niniejszej sprawie. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku opartą na przesłankach z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., złożyła W. W., wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu oraz zasądzenie na rzecz strony kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego wg norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa procesowego, tj.: - art. 134 § 1 p.p.s.a., poprzez nie dokonanie przez Sąd oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia SKO z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...], w świetle wydanego w sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 sierpnia 2008 r., II SA/Po 528/08, którym to skarżącej został nadany przymiot strony w postępowaniu; - art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c p.p.s.a., poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy skarżąca wykazała, iż postępowanie organów administracji publicznej dotknięte było wadami, które uniemożliwiły skarżącej branie udziału w sprawie, której wynik dotyczył jej interesu prawnego, tj.: art. 9 k.p.a., poprzez zaniechanie udzielania stronie informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego oraz art. 10 § 1 k.p.a., poprzez niezapewnienie stronie w osobie skarżącej czynnego udziału w postępowaniu, pomimo posiadania przez organ w tym zakresie niezbędnych informacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Sprawa ta mogła być zatem rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny tylko w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nieusprawiedliwione są zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia norm prawa procesowego, tj. art. 134 § 1 p.p.s.a. i art. 145 § 1 pkt 1 pkt b i c p.p.s.a. oraz art. 9 i 10 k.p.a. Nie znajduje uzasadnienia w sprawie zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego wynika, że sąd administracyjny niezależnie od kwestii podniesionych w skardze przez stronę skarżącą winien zbadać sprawę w jej całokształcie. Ponadto w okolicznościach prawnych niniejszej sprawy zarówno Sąd Administracyjny, jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu na mocy art. 153 p.p.s.a. związane zostały oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Po 528/08, zapadłym w niniejszej sprawie. Wbrew twierdzeniom kasatora nie można uznać, że Sąd I instancji nie dokonał oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Podstawą prawną w oparciu o którą zostało wydane zaskarżone postanowienie jest przepis art. 134 k.p.a. i to ta norma prawa procesowego wyznacza zarówno przedmiot postępowania i zakres podlegający ocenie przez Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie. A zatem wyłączną powinnością Sądu I instancji winno być ustalenie, czy prawidłowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu stwierdziło, że W. W. wniosła odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Kalisza z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...], z uchybieniem terminu, i czy organ zastosował się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania zawartego w wyroku sygn. akt II SA/Po 528/08. Nie można zgodzić się z twierdzeniem kasatora, że w wyroku sygn. akt II SA/Po 528/08 skarżącej został nadany przymiot strony. Sąd w wyroku tym wskazał wyłącznie "na marginesie" na potrzebę ustalenia interesu prawnego podmiotu wnoszącego odwołanie. W żadnym razie nie przesądził o istnieniu po stronie W. W. interesu prawnego. Kasator winien mieć na względzie, że ustalenia w tym zakresie są o tyle usprawiedliwione, a mające charakter materialnoprawny, o ile w sprawie nie istnieją żadne przeszkody natury procesowej w rozpoznaniu odwołania. Wywody zawarte w wyroku sygn. akt II SA/Po 528/08 sprowadzały się właśnie do ewentualnego wyeliminowania tych przeszkód poprzez wskazanie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Kaliszu przez Sąd, jakie winien podjąć ten organ kroki celem prawidłowego przeprowadzenia postępowania, które winno być zgodne z art. 61 § 1, art. 9, art. 7 i 77 k.p.a. To dopiero w wyniku wyeliminowania tych przeszkód mogłoby dojść do ustalenia, czy po stronie W. W. istnieje interes prawny, który uzasadniałby jej udział jako strony w tym postępowaniu. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżanego wyroku, Sąd I instancji orzekł stosownie do treści art. 153 p.p.s.a., wykazując, że ponownie przeprowadzone postępowanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu było zgodne z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w wyroku II SA/Po 528/08, ponieważ jednoznacznie ustalono, że W. W. wystąpiła z odwołaniem, odwołanie to zostało prawidłowo podpisane, w sprawie nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W wyniku wyjaśnienia ww. kwestii można było przejść do oceny, czy odwołanie W. W. zostało wniesione w terminie. W tym zakresie Sąd prawidłowo wskazał, że "organ administracji w postępowaniu wstępnym obowiązany jest zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości (art. 16 § 1 k.p.a.)". Oceniając prawidłowość dokonanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu oceny kwestii terminowości wniesionego odwołania, Sąd I instancji prawidłowo wskazał na sposób obliczania terminu do wniesienia odwołania złożonego przez podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji, a ponadto prawidłowo ustalił, że przedmiotowe odwołanie zostało wniesione z 48-dniowym uchybieniem terminu do jego wniesienia. Ponadto na uwagę zasługuje okoliczność, że Sąd ustalił, iż w zakresie ewentualnej możliwości złożenia wniosku o wznowienie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., termin do złożenia takiego wniosku został również uchybiony, ponieważ złożenie przedmiotowego odwołania (pisma) nastąpiło w 40-tym dniu od daty dowiedzenia się przez W. W. o treści decyzji organu I instancji. Z tego względu bez istotnego wpływu na treść zaskarżonego wyroku pozostaje okoliczność, że stosownie do treści art. 9 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu nie wystosowało żadnych pouczeń do skarżącej stosownie do postanowień zawartych w wyroku sygn. akt II SA/Po 528/08. W okoliczności faktycznych i prawnych niniejszej sprawy nawet wystosowanie stosownych pouczeń nie zmieniłoby sytuacji prawnej W. W., ponieważ nawet jeśliby potraktować jej pismo jako wniosek o wznowienie postępowania to nie miałoby to wpływu na brak warunków formalnych w merytorycznym jego rozpoznaniu. Z tego względu w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie można było uznać, że naruszenie art. 9 k.p.a. miało istotny wpływ na wynik sprawy. Dodatkowo powyższą ocenę wzmacnia fakt, że podczas rozprawy przeprowadzonej przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Kaliszu, skarżąca jednoznacznie sprecyzowała charakter prawny jej pisma jako odwołania, a nie jako wniosku o wznowienie postępowania. Z akt sprawy wynika zatem, że skarżąca stawiała się na rozprawy przed SKO w Kaliszu, co oznacza, że zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. A zatem w ww. okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy Sąd Administracyjny swoją kontrolą objął wszystkie elementy postępowania organu administracyjnego, tj. zgodność z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w wyroku sygn. akt II SA/Po 528/08 oraz kwestię terminowości wniesionego odwołania, a także ubocznie ustalił, że skarżąca przekroczyła również termin do ewentualnego złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Dlatego zarzut dotyczący naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. należało uznać za nieusprawiedliwiony. W zakresie zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c p.p.s.a. wskazania wymaga, że Sąd I instancji nie zastosował ww. przepisu, co oznacza, że nie mógł naruszyć tego przepisu, dlatego również i ten zarzut należało uznać za nieusprawiedliwiony. Z tych względów, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.