III SA/Kr 21/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. K. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 2 grudnia 2025 r., znak 010070/680/7103668/2025, postępowanie 571216014 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę Skarżąca O. K. wniosła do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 2 grudnia 2025 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W wykonaniu Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 7 stycznia 2026 r. skarżąca została wezwana o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi oraz wskazanie adresu zamieszkania lub adresu do doręczeń, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej 17 marca 2026 r., mimo tego nie uzupełniła braków skargi. Pismem z 18 marca 2026 r. (data nadania na poczcie) skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt.3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej "p.p.s.a.", Sąd orzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie wezwano skarżącą, aby pod rygorem odrzucenia skargi uzupełniła braki formalne skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Jednocześnie zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z przyjętą linia orzeczniczą cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. (postanowienie WSA w Opolu z 6.03.2013 r., I SA/Op 155/13, LEX nr 1344362). Następstwem procesowym każdego cofnięcia skargi ze skutkiem prawnym jest umorzenie przez sąd postępowania. Zanim jednak sąd umorzy postępowanie z tej przyczyny, obowiązany jest z urzędu poddać kontroli skuteczność cofnięcia skargi, a także skuteczność wniesienia skargi. Jeżeli skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, sąd skargę odrzuca, a nie umarza postępowanie (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 161). W związku z powyższym skarżąca mogłaby cofnąć skargę, gdyby wcześniej doszło do skutecznego wszczęcia postępowanie sądowoadministracyjnego. Skarżąca natomiast nie uzupełniła braków formalnych skargi w oznaczonym terminie. Wobec powyższego rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi z 18 marca 2026 r. nie jest dopuszczalne. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.