III SA/Kr 223/16

WyrokWSA w Krakowie2016-07-22

Skład orzekający: Barbara Pasternak, Janusz Bociąga, Janusz Kasprzycki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzuty dotyczące powierzchni działki ewidencyjnej, zgłoszone po wyłożeniu projektu operatu opisowo-kartograficznego do publicznego wglądu, ale przed jego formalnym przyjęciem jako operatu ewidencji gruntów i budynków, powinny być traktowane jako zarzuty w rozumieniu art. 24a ust. 9 i 10 Prawa geodezyjnego i kartograficznego?
Ratio decidendi
Zarzuty dotyczące powierzchni działki ewidencyjnej, zgłoszone po wyłożeniu projektu operatu opisowo-kartograficznego do publicznego wglądu, ale przed jego formalnym przyjęciem jako operatu ewidencji gruntów i budynków, powinny być traktowane jako zarzuty w rozumieniu art. 24a ust. 9 i 10 Prawa geodezyjnego i kartograficznego i podlegać merytorycznej ocenie przez organy geodezyjne. Powierzchnia działki ewidencyjnej jest funkcją przebiegu jej granic, a nie odwrotnie, a oblicza się ją na podstawie współrzędnych punktów granicznych.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła uwagi do projektu modernizacji ewidencji gruntów i budynków dotyczące powierzchni kilku działek ewidencyjnych. Po uznaniu uwag za bezzasadne, skarżąca wniosła pismo zatytułowane "skarga", które organ pierwszej instancji potraktował jako zarzut do danych ujawnionych w operacie. Prezydent Miasta odrzucił zarzuty, wskazując na prawidłowe ustalenie przebiegu granic i obliczenie powierzchni działek. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał decyzję w mocy. Skarżąca wniosła skargę do WSA w Krakowie, powtarzając zarzuty.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Janusz Bociąga WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2016 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 11 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala. Zaskarżoną przez M. B. – dalej skarżącą - decyzją z dnia 11 stycznia 2016 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), art. 7 b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r., poz., 520 ze zm., zwanej dalej Prawem geodezyjnym i kartograficznym) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2015 r., poz. 542, zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie ewidencji gruntów i budynków), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2015 r. nr [...], orzekającą o odrzuceniu zarzutu złożonego przez skarżącą w przedmiocie działek ewidencyjnych nr [...], [...] obręb Nr [...], jednostka ewidencyjna K – K. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W latach 2013 – 2014 przeprowadzona została modernizacja ewidencji gruntów i budynków dla obrębu Nr [...], jednostka ewidencyjna K. Projekt operatu opisowo – kartograficznego, między innymi dla obrębu Nr [...] jednostka ewidencyjna K, został wyłożony do publicznego wglądu zainteresowanych w dniach od 7 stycznia 2014 r. do 27 stycznia 2014 r. w siedzibie Wydziału Geodezji Urzędu Miasta. W dniu 15 grudnia 2014 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa poz. [...] zamieszczono Informację Nr 1 Prezydenta Miasta z dnia 27 października 2014 r. w sprawie modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków między innymi dla obrębu Nr [...], jednostka ewidencyjna K. W dniu 13 stycznia 2014 r. skarżąca, działająca przez pełnomocnika H. W., złożyła uwagi do ujawnionej w projekcie operatu powierzchni działek o nr: [...], [...] i [...] (wskazała na rozbieżności w powierzchni przedmiotowych działek). Uwagi zostały uznane za bezzasadne oraz zamieszczone w wykazie uwag zgłoszonych do projektu operatu, o czym poinformowano skarżącą pismem z dnia 9 maja 2014 r. Organ wyjaśnił, że rozbieżności w powierzchni przedmiotowych działek wynikają z graficznej metody obliczeń powierzchni przy kolejnych podziałach. W odpowiedzi, skarżąca, pismem z dnia 19 maja 2014 r. wniosła do organu pierwszej instancji pismo zatytułowane "skarga", w którym przedstawiła uwagi do ujawnionej w projekcie operatu powierzchni działek nr [...], [...] i [...]. Zażądała przywrócenia powierzchni działek do wielkości 1667 m 2, która ma wynikać z ksiąg wieczystych. W piśmie z dnia 8 sierpnia 2014 r. skarżąca podniosła, że w jej ocenie zmiana powierzchni działek o nr: [...], [...] i [...] spowodowana jest przebiegiem granic działek nr: [...], [...] i [...] z działkami nr: [...] i [...], które powinny mieć taką samą szerokość. Organ, wskazał, że z uwagi na datę skargi złożonej w okresie, gdy dane objęte modernizacją zawarte w projekcie operatu opisowo – kartograficznego stały się danymi ewidencji gruntów i budynków, a jeszcze przed upływem terminu wskazanego w art. 24a ust. 9 Prawa geodezyjnego i kartograficznego potraktował ją jako zgłoszenie zarzutów do danych ujawnionych w operacie opisowo – kartograficznym. Decyzją z dnia [...] 2015 r. Prezydenta Miasta odrzucił zarzuty skarżącej w przedmiocie działek ewidencyjnych nr: [...], [...] i [...], obręb nr [...], jednostka ewidencyjna K. W uzasadnieniu tej decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że rozpatrując zarzuty skarżącej, dokonał w dniu 26 czerwca 2015 r czynności ustalenia przebiegu granic działki ewidencyjnej nr [...] z działkami ewidencyjnymi nr: [...], [...], [...]. O czynnościach na gruncie właściciele przedmiotowych działek zostali prawidłowo poinformowani stosownymi zawiadomieniami. Z protokołu ustalenia tego przebiegu granic działek ewidencyjnych wynika, że przebieg granic pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...] i nr [...] nastąpił na podstawie operatu nr [...]. Protokół został podpisany przez H. W. - pełnomocnika skarżącej (działka nr [...]) oraz P. S. - pełnomocnika H. S. (działka nr [...]). Właściciele działek nr [...] oraz nr [...] nie stawili się mimo prawidłowego powiadomienia. Na szkicu polowym nr 1 ustalenia przebiegu granic z 26 czerwca 2015 r. wykonawca prac - mgr inż. A. N. - zamieściła adnotację " operat z 2000 r. wykazał powierzchnię, którą akceptuję" a pod nią podpisy: H. W. i P. S. W wyniku ustalenia granic, granica pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] biegnie od punktu [...] (granicznik) do punktu [...], granica pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] biegnie od punktu [...] do punktu [...], granica pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] biegnie od punktu [...] do punktu [...] (granicznik). Granice działki nr [...] wyniesiono na grunt i okazano stronom na podstawie danych zawartych w operacie technicznym nr [...]. Na karcie nr 9 operatu nr [...] w punkcie III.1 zamieszczono adnotację, że "ustalenie granic wykonano w oparciu o: granice przedmiotowej działki pozyskano na podstawie operatu [...]. Granice w terenie niewidoczne, właściciele też nie potrafią wskazać przebiegu granic". W punkcie III.2 zamieszczono adnotację "Przybyłe na grunt strony oświadczają, że granice wyznaczone w 2000 r. były i są akceptowane przez nich. Nie zgadzają się co do powierzchni działki [...], która po modernizacji pomniejszyła się o ok. 1a. W operacie [...] powierzchnia działki nie została wykazana zgodnie z obliczeniem analitycznym. Wykazano taką powierzchnię aby suma powierzchni działek nr: [...], [...], [...] zamknęła się do powierzchni działki dzielonej [...] (0.1667 ha). Właściciel żąda przywrócenia powierzchni 0.1667ha w sumie działek [...], [...], [...]. Wnoszą o ponowne ustalenie przebiegu granic kompleksu działek w celu wyeliminowania błędu niezgodności powierzchni działek". Organ wskazał, że w wyniku dokonanych obliczeń powierzchni, po ustaleniu przebiegu granicy przedmiotowych działek stwierdzono, że działka nr [...] ma powierzchnię podaną po modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...] jednostka ewidencyjna K 0,0361 ha zamiast wykazanej dotychczas 0.0466. Organ wskazał, że działka ewidencyjna nr [...] położona w obrębie Nr [...], jednostka ewidencyjna K, ma ujawnioną powierzchnię zgodnie ze sporządzoną dokumentacją geodezyjną modernizacji obrębu Nr [...], jednostka ewidencyjna K, wpisaną do państwowego zasobu geodezyjnego kartograficznego pod nr [...], a potwierdzoną operatem [...] przyjętym do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 22 września 2015 r. Operatem modernizacji nie zmieniono przebiegu granic działek nr: [...], [...] i [...], wynikającego z opisanych operatów, a jedynie ujawniono zmianę powierzchni jednej z działek nr [...], i tak po jej wyliczeniu, tak przy sporządzeniu operatu podziału [...] jak i obecnie, wynosi 0.0361 ha. Pozostałe działki nr [...] i [...] mają przebieg granic i powierzchnię wykazaną w operacie podziałowym [...] i operacie ewidencji gruntów i budynków. Organ wyjaśnił, że przedmiotem zarzutów mogą być tylko dane stanowiące zapisy nowe, będące przedmiotem i wynikiem prowadzonej ewidencji. Dlatego, w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli była tylko działka nr [...], która to działka została objęta zmianą powierzchni w wyniku jej numerycznego opisu potwierdzonego dokonanym ustaleniem granicy. Skarżąca odwołała się od powyższej decyzji. W treści odwołania zarzuciła, że zmniejszenie powierzchni działki nr [...] jest wynikiem świadomego działania urzędników, gdyż ta działka miała być przedmiotem wykupu przez Skarb Państwa. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie uwzględnił tego odwołania i opisaną na wstępie decyzją z dnia 11 stycznia 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że podziela ustalenia faktyczne i prawne organu pierwszej instancji, nie znajdując powodów do zmiany, bądź uchylenia tej decyzji. Organ wyjaśnił powody korekty powierzchni działki nr [...] podczas wykonywania ostatniej modernizacji. Wskazał, że zaistniała rozbieżność pomiędzy częścią opisową operatu ewidencyjnego a jego częścią kartograficzną. Pole powierzchni działki nr [...], obliczone za pomocą współrzędnych płaskich jej punktów granicznych wynosi 0,0361 ha i jest odmienne od wykazanego w rejestrze gruntów wynoszącego 0,0466 ha (obliczonego przez odjęcie). Organ odwołał się w tym miejscu do zapisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którym w § 62 "Pole powierzchni działek ewidencyjnych oblicza się za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61 (...) ". Ww. przepis stanowi, że "Numerycznego opisu granic (...) działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych, których położenie wzglądem osnowy geodezyjnej i klasy określone zostało na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędami średnimi nieprzekraczającymi 0,30 m (...) ". Organ wskazał, że w wyniku wniesienia przez skarżącą zarzutu wobec braku akceptacji skorygowanej działki nr [...] przeprowadzono ustalenie przebiegu granic na gruncie oraz dokonano pomiaru sytuacyjnego punktów granicznych, które potwierdziły, że działka nr [...] ma powierzchnię, która została wykazana w operacie modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...], jednostka ewidencyjna K - nr [...] z 18 grudnia 2013 r. Natomiast przebieg granic działek nr [...] i nr [...] oraz ich powierzchnie są zgodne z wykazanymi w operacie technicznym nr [...] oraz w operacie ewidencji gruntów i budynków. Zwrócono uwagę, że pełnomocnik skarżącej nie kwestionował granic ani powierzchni działek ewidencyjnych nr [...] oraz nr [...]. Organ wskazał, że operat nr [...], przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 22 września 2015 r. potwierdził, iż zgodnie z operatem modernizacji ewidencji gruntów dla obrębu Nr [...], jednostka ewidencyjna K, powierzchnia działki nr [...] wynosi 0,0361 ha, zamiast wykazanej dotychczas powierzchni 0,0466 ha. Odnosząc się do twierdzeń skarżącej, która akceptowała przebieg granic działki nr [...], jednocześnie domagając się przywrócenia jej powierzchni na wynoszącą 0,0466 ha, organ wskazał, że zgodnie bowiem z przepisem § 61 ww. rozporządzenia budynków numerycznego opisu granic działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych. Natomiast pole powierzchni działki ewidencyjnej oblicza się za pomocą ich współrzędnych płaskich. Zatem powierzchnia (pole powierzchni) działki ewidencyjnej jest funkcją przebiegu jej granic a nie odwrotnie, stąd ewentualne rozbieżności powierzchni są wtórne względem prawidłowości przebiegu granic ewidencyjnych, który ustalono na gruncie w obecności zainteresowanych stron. W protokole ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych widnieje adnotacja, że strony akceptują granice ustalone wg operatu nr [...]. Zatem z uwagi na obliczenie powierzchni działki na podstawie współrzędnych punktów granicznych, co do położenia których zainteresowani nie wnoszą zastrzeżeń, uznać należy zdaniem organu, wniesiony zarzut za bezpodstawny, gdyż powierzchnia działek wynika z przebiegu ich granic, a nie odwrotnie. Ponadto organ uściślił, że oznaczenie nieruchomości, którego jednym z elementów jest jej obszar, nie jest objęte domniemaniem prawdziwości prawa, ani nie jest chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych. Wynika to z przepisów art. 3 i art. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece ( Dz. U. z 2013 r., poz. 707 ze zm.), a podstawą oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych są dane z ewidencji gruntów i budynków, a nie odwrotnie. Skarżąca wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której powtórzyła zarzut podniesiony w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn., Dz. U. z 2014 r., poz. 1647.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2016 r., poz. 718 dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie stwierdził w wyniku przeprowadzonej kontroli co do zgodności z prawem, by w wydanych w postępowaniu administracyjnym decyzjach - zaskarżonej, jak poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, tkwiły kwalifikowane wady skutkujące stwierdzeniem ich nieważności, czy wznowieniem postępowania administracyjnego. Nie dopatrzył się też takich naruszeń przez orzekające organy przepisów postępowania i prawa materialnego, które skutkowałyby uchyleniem podjętych przez nie rozstrzygnięć. Zgodnie z art. art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r., poz. 520 ze zm., zwanej dalej Prawem geodezyjnym i kartograficznym), starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. W myśl ust. 2 art. 24a Prawa geodezyjnego i kartograficznego Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postepowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, o czym informuje przez wywieszenie informacji na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego, jak to stanowi ust. 3 art. 24a. Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Po etapie informacji o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz o trybie związanego z tym postępowania, Starosta, zgodnie z przepisem art. 24a ust. 4 Prawa geodezyjnego i kartograficznego wykłada na okres 15-tu dni roboczych do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego, projekt operatu opisowo-kartograficznego. Wyłożenie do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji, stosownie do przepisu art. 24a ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego winno być poprzedzone wywieszeniem na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa i właściwego urzędu gminy na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, informacji o terminie i miejscu wyłożenia projektu, a także ogłoszeniem tej informacji w prasie o zasięgu krajowym. Zgodnie z przepisem art. 24a ust. 6 Prawa geodezyjnego i kartograficznego każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych. Stosownie do art. 24a ust. 7 Prawa geodezyjnego i kartograficznego sposobem załatwienia uwag złożonych do projektu w czasie jego wyłożenia, nie jest decyzja administracyjna, lecz informacja o sposobie rozpatrzenia uwag zgłoszonych do projektu, udzielona przez upoważnionego pracownika starostwa powiatowego, posiadającego uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2 ustawy. Rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odrzuceniu uwag następuje przy udziale wykonawcy prac geodezyjnych, kartograficznych lub taksacyjnych związanych z projektem operatu ewidencyjnego modernizacji. Upoważniony pracownik w protokole sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia. Ustawa nie określa żadnego terminu do rozpatrzenia uwag zgłoszonych w trybie art. 24a ust. 6 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. W przepisie art. 24a ust. 8 Prawa geodezyjnego i kartograficznego ustawa stanowi, że po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4 (tj. wyłożenia projektu na okres 15 dni roboczych), projekt operatu opisowo-kartograficznego staje się operatem gruntów i budynków, a informację o tym Starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa. Wzajemna relacja przepisów art. 24a ust. 6 i ust. 8 Prawa geodezyjnego i kartograficznego wskazuje zatem, że projekt operatu opisowo-kartograficznego z mocy prawa staje się operatem opisowo-kartograficznym, z chwilą upływu terminu na jaki projekt był wyłożony. Ewentualne uwagi do projektu złożone w trybie art. 24a ust. 6 oraz sposób i termin ich załatwienia nie mają wpływu na bieg terminu, po upływie którego projekt staje się z mocy prawa obowiązującym operatem ewidencji gruntów. Zgodnie z przepisami art. 24a ust. 9 i 10 Prawa geodezyjnego i kartograficznego środkiem prawnym służącym do kwestionowania danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo kartograficznym, przez osoby, których interesu prawnego dotyczą te dane, są zarzuty. O uwzględnieniu lub odrzuceniu tych zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10 art. 24a Prawa geodezyjnego i kartograficznego). W myśl art. 24a ust. 12 Prawa geodezyjnego i kartograficznego zarzuty zgłoszone po upływie terminu określonego w ust. 9, tj. po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o tym, że projekt operatu stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, traktowane są jako wnioski o zmianę danych objętych ewidencją. W zależności więc od etapu prac modernizacji ewidencji gruntów ustawa przewiduje różne środki; uwagi do projektu, zarzuty do operatu, oraz wnioski o zmianę danych ewidencji. Sąd w pełni więc podziela stanowisko, wypowiedziane w wyroku tut. Sądu z dnia 7 lutego 2008 r., sygn. akt III SAB/Kr 30/07, które nadal pozostaje aktualne, "(...) że za nieuzasadnione należy uznać stanowisko (...), że początkową datą powstania uprawnienia do złożenia zarzutów od projektu operatu, jest dzień ogłoszenia przez starostę informacji o tym, że stał się operatem w dzienniku urzędowym województwa. Użyte w przepisie art. 24a ust. 9 ustawy sformułowanie, że każdy .... może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8 (tj. o tym, iż projekt stał się operatem), zgłaszać zarzuty do tych danych nie wyłącza skutecznego wniesienia zarzutów do operatu, o których uwzględnieniu lub odrzuceniu starosta rozstrzyga decyzją, przed obwieszczeniem powyższej informacji. Przewidziany art. 24a ust. 9 termin 30 dni do wniesienia zarzutów od operatu, ma charakter terminu końcowego, po upływie którego złożone zarzuty traktowane są już jako wnioski o zmianę danych." Skoro w rozpatrywanej sprawie skarżąca zgłosiła pismem z dnia 19 maja 2014 r. (data wpływu 20 maja 2014 r.) zarzuty, zanim projekt operatu opisowo – kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków (tj. przed 27 października 2014 r.), a przed ogłoszeniem tej informacji w Dzienniku Urzędowym Województwa, bo przed 15 grudnia 2014 r., to trafnie wskazały organy, że zastrzeżenia skarżącej, zawarte w ww. piśmie należało traktować jako zarzuty, o których mowa w art. 24a ust. 9 i 10 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Podlegały więc one merytorycznej ocenie przez organy geodezyjne. W odniesieniu do tej kwestii, wskazać należy, że zgodnie z § 55 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r., poz. 542, zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie ewidencji gruntów i budynków), modernizacja ewidencji w celu: uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych; modyfikacji istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu, to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę. Działania te, stosownie do § 56 pkt 2 ww. rozporządzenia, wykonuje się: 1) w sposób ciągły, w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego na zasadach i w trybie, o których mowa w § 45-49; 2) kompleksowo, na zasadach i w trybie określonych przepisami rozdziału 2, z zastrzeżeniem § 82. Zgodnie z przepisami rozdziału 2 "Zakładanie ewidencji gruntów i budynków" źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są: 1) materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, 2) wyniki pomiarów fotogrametrycznych, 3) wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych, 4) dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez: sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne, 5) dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne, 6) dane zawarte w dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, 7) wyniki oględzin (§ 35 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Stosownie do § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. Stosownie do § 61 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków numerycznego opisu granic jednostek ewidencyjnych, obrębów oraz działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych, których położenie względem osnowy geodezyjnej 1 klasy zostało określone na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędami średnimi nieprzekraczającymi 0,30 m, w sposób zapewniający odwzorowanie położenia i kształtu tych obiektów przestrzennych oraz wzajemnego powiązania między nimi. W myśl natomiast § 62 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków pole powierzchni działek ewidencyjnych oblicza się za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61, i koryguje o wartość powierzchniowej poprawki odwzorowawczej wynikającej ze zniekształcenia obiektów powierzchniowych prezentowanych na płaszczyźnie odwzorowania w stosunku do tych samych obiektów prezentowanych na powierzchni elipsoidy stanowiącej geodezyjny system odniesienia, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy. Z analizy powyższych regulacji wynika, że po pierwsze, przebieg granic działek ewidencyjnych wykonuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego. Po drugie, opisu granic działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych, a pole powierzchni działki ewidencyjnej oblicza się za pomocą ich współrzędnych płaskich. Dokonane przez orzekające w niniejszej sprawie ustalenia zarówno co do kwestii związanych z przebiegiem granic, jak i polem powierzchni spornych działek nie budzą zastrzeżeń. Zwrócić należy uwagę, że operatem modernizacji nr [...] ewidencji gruntów i budynków, przyjętym do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 18 grudnia 2013 r. przyjęto punkty graniczne z operatów [...], [...] i operatu założenia ewidencji [...]. Skoro organy rozpatrując zarzuty skarżącej, dokonały w dniu 26 czerwca 2015 r. czynności ustalenia przebiegu granic działki ewidencyjnej nr [...] z działkami ewidencyjnymi nr: [...], [...], [...] (granice działki nr [...] wyniesiono na grunt i okazano stronom na podstawie danych zawartych w operacie [...]), w wyniku których stwierdzono, że wprawdzie granice działki nr [...] są niewidoczne w terenie, ale przybyłe na grunt strony, w tym pełnomocnik skarżącej oświadczyły, że granice wyznaczone w 2000 r. (co do wszystkich wskazanych działek nr [...], [...] i [...]) były i są akceptowane, to racje mają organy argumentując, że zarzuty skarżącej kwestionujące powierzchnię spornej działki nr [...] są bezpodstawne. Zaakceptowanie bowiem ustalenia przebiegu granic według operatu nr [...] w toku czynności weryfikujących zarzuty skarżącej do operatu modernizacji, z których został sporządzony operat nr [...], przyjęty do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 29 czerwca 2015 r., nie mogło i nie może spowodować uwzględnienia zarzutów skarżącej w sytuacji, gdy pole powierzchni działki ewidencyjnej jest funkcją przebiegu granic, a nie odwrotnie, a które oblicza się na podstawie współrzędnych punktów granicznych. Prawidłowość stanowiska organów ma również swoje uzasadnienie w tym, że wykazana powierzchnia działki nr [...] w wykazie zmian gruntowych działki nr [...], w wyniku którego z działki nr [...] powstały nowowydzielone działki nr: [...], [...] i [...], zatwierdzonym następnie decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2000 r., znak: [...], która stała się ostateczną z dniem 15 stycznia 2001 r., została wyznaczona ("obliczona") nie w sposób analityczny, tj. nie na podstawie współrzędnych punktów granicznych pomierzonych na gruncie, lecz w wyniku działań matematycznych, bo po odjęciu od powierzchni działki dzielonej nr [...] powierzchni nowowowydzielonych dwóch działek nr [...] i [...], by dać wynik powierzchni trzeciej z nowowydzielonych działek – działki nr [...]. Tak obliczona powierzchnia działki nr [...] nie wynika zatem stricte z przebiegu jej granic na gruncie, co jest nieprawidłowe. Nie jest więc trafny zarzut skarżącej, że "brakuje powierzchni" jej działki nr [...]. Stąd żądanie przywrócenia brakującej powierzchni i powoływanie się przez skarżącą na wskazaną wyżej decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2000 r., znak: [...] jest niezasadne wobec ujawnionej, prawidłowo obliczonej powierzchni spornej działki w dokumentacji geodezyjnej przyjętej do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, tj. w operacie modernizacji nr [...], przyjętym do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 18 grudnia 2013 r., potwierdzonej także przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 29 czerwca 2015 r operatem nr [...]. Pozostałe kwestionowane przez skarżącą działki (nr [...] i [...]), jak trafnie stwierdziły organy, nie mogły być przedmiotem zarzutów, gdyż ich dane dotyczące przebiegu granic jak i powierzchni nie uległy zmianie. Organy geodezyjne wydały więc w niniejszej sprawie prawidłowe decyzje o odrzuceniu zarzutów skarżącej wobec danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo kartograficznym, zgodnie z postanowieniami art. 24a ust. 9 i 10 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. 2016 r., poz. 718 ), orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło