III SA/Kr 223/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Janusz Bociąga (spr.) WSA Halina Jakubiec Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2019 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. w K na akt Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu z dnia 5 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmiany organizacji ruchu postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej A sp. z o.o. w K uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). Dyrektor Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu działając na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r., w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzeniem w dniu 5 lutego 2016 r. zatwierdził stałą organizację ruchu według projektu nr [...] na ul. Z w związku z likwidacją zastrzeżonego stanowiska postojowego dla A Sp.z.o.o. Stan faktyczny przedmiotowej sprawy przedstawia się następująco. W dniu 6 lutego 2015 r. skarżąca spółka A Sp.z.o.o. złożyła wniosek o przyznanie miejsca postojowego na prawie wyłączności w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą przy ulicy Z. Otrzymała zgodę na nabycie zastrzeżonego stanowiska postojowego 29 lutego 2015 r.. Dyrektor ZIKiT 23 marca 2015 r. zatwierdził projekt stałej organizacji ruchu — zastrzeżone stanowisko postojowe przy budynku nr [...] przy ul. Z w K, znak [...]. Następnie 29 kwietnia 2015r zatwierdził projekt docelowej stałej organizacji ruchu — zastrzeżone stanowisko postojowe przy budynku nr [...] przy ul Z w K. W dniu 19 maja 2015 r. fizycznie wykonano w terenie oznakowanie pionowe oraz poziome stanowiska zastrzeżonego na prawach wyłączności dla A na ciągu ul. przy budynku nr [...]. Znak poziomy P-20 miał bok o długości 7,5 mb. Spółka faktycznie zajęła całą zatokę postojową na ciągu ul. Z w rejonie budynku nr [...] w taki sposób, że inni użytkownicy ruchu drogowego nie mogli z niej korzystać. Do ZIKiT zaczęły wpływać liczne interwencje mieszkańców oraz jednego z [...] stowarzyszeń, które zwracały uwagę na wykorzystywanie opisywanego wyżej miejsca niezgodnie z właściwością. Dyrektor ZIKiT 2 września 2015 r. aneksem do zatwierdzonego projekt docelowej organizacji ruchu w związku z wyznaczeniem zastrzeżonego stanowiska postojowego przy budynku nr [...] przy ul. Z w K, znak [...] zatwierdził projekt stałej organizacji ruchu — zastrzeżone stanowisko postojowe przy budynku nr [...] przy ul. Z. ZIKiT dostosował istniejące oznakowanie w terenie do obowiązujących przepisów. Nie zmieniła się liczba stanowisk zastrzeżonych na prawach wyłączności dla spółki. Pismami z dnia 27 października, 9 listopada 2015 r. oraz 13 grudnia 2015 r. spółka w związku z usunięciem słupków U-12c i zmianą lokalizacji miejsca parkingowego wezwała ZIKiT do przywrócenia stanu poprzedniego zgodnego z zatwierdzoną organizacją ruchu. Dyrektor ZIKiT pismem z dnia 29 grudnia 2015 r poinformował, iż z uwagi na niewłaściwe wykorzystanie miejsc parkingowych w rejonie występowania znacznego deficytu ogólnodostępnych miejsc parkingowych, zgodnie z uprawnieniami jakie posiada zarządca drogi i zarządzający ruchem, niespełna dwumetrowe niewykorzystane miejsce parkingowe oddzielone słupkami blokującymi zostało zlikwidowane poprzez usuniecie słupków i przesunięcie 7,5 metrowego miejsca zastrzeżonego na początek zatoki tworząc tym samym dodatkowe jedno ogólnodostępne miejsce parkingowe. Następnie pismem z dnia 5 lutego 2016 r. Dyrektor ZIKiT zatwierdził stałą organizację ruchu według projektu nr [...] na ul. Z w związku z likwidacją zastrzeżonego stanowiska postojowego dla spółki. Powyższa zmiana została wprowadzona w dniu 27 lutego 2016 r. Pismem z dnia 9 marca 2016 r. spółka wezwała do umożliwienia korzystania z miejsca postojowego w sposób wynikający z zawartej umowy nabycia zastrzeżonego miejsca postojowego i zgody z dnia 29 lutego 2015 r. A Sp.z.o.o. 29 listopada 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyżej wskazany akt zatwierdzenia stałej organizacji ruchu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji, co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego, organ administracji nie naruszył prawo. Zgodnie art. 3 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. zakres przedmiotowy sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje orzekanie miedzy innymi w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a., podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Takim aktem, który podlega zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. jest akt dotyczący zatwierdzenia organizacji ruchu na drodze publicznej podjęte w zakresie administracji publicznej. Zgodnie z tezą uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 14/13 zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 ust. 4, 5, 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3, § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. z 2003 r. Nr 177, poz. 1729) jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. Prawo do zaskarżenia takiego aktu opiera się na przesłankach wynikających z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Prawo do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przedmiotowy akt stanowiący zarządzenie zatwierdzające organizację ruchu służy każdemu, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały takim zarządzeniem naruszone. Bez wątpienia w niniejszej sprawie legitymację czynną strona skarżąca posiada, gdyż będący przedmiotem skargi akt narusza jej prawem chroniony interes lub uprawnienie. W przedmiotowej sprawie na początku wyjaśnić należy, że wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) tj. z dniem 1 czerwca 2017r. modyfikacji uległ stan prawny dotyczący wnoszenia skarg na uchwały jednostek samorządu terytorialnego, jak również uległa zmianie treść art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 994 ze zm., dalej: u.s.g.). Zgodnie z nowym brzmieniem art. 101 ust. 1 u.s.g. - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Oznacza to, że skarga taka nie musi już być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z treścią przepisu przejściowego tej ustawy - art. 17 ust. 1 - do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym, zaś z art. 17 ust. 2 wynika, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 P.p.s.a., w brzmieniu nadanym niniejsza ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 u.s.g., art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejście w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że w przypadku zaskarżenia aktów wydanych przed dniem 1 czerwca 2017 r. zastosowanie znajdą przepisy ustaw sprzed nowelizacji. Zatem jak wynika z przytoczonej regulacji intertemporalnej, w sprawach dotyczących aktów organów samorządu terytorialnego nowa regulacja znajdzie zastosowanie dopiero w stosunku do takich aktów, które podjęte zostaną po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. Skoro zaś zaskarżony akt dotyczący zatwierdzenia stałej organizacji ruchu według projektu nr [...] na ul. Z wydany został 5 lutego 2016 r., czyli przed wejściem w życie przepisów zmieniających, skutkuje to koniecznością zastosowania w tym stanie faktycznym przepisów poprzednio obowiązujących ustaw. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie została złożona w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. Zgodnie z tym przepisem - w brzmieniu sprzed nowelizacji - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Stosownie do zapisu art. 52 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jeżeli ustawa, w przypadku innych aktów, nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia prawa. Zgodnie zaś z treścią art. 53 § 2 P.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Nawet jeśli uznać, że A Sp.z.o.o. w K pismem z dnia 9 marca 2016 r. spółka wezwała do umożliwienia korzystania z miejsca postojowego w sposób wynikający z zawartej umowy nabycia zastrzeżonego miejsca postojowego i zgody z dnia 29 lutego 2015 r. to dawno upłynęły terminy zarówno 30 dniowy, jak i 60 dniowy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tymczasem spółka dopiero pismem z dnia 29 listopada 2018 r. wniosła skargę na akt zatwierdzenia stałej organizacji ruchu z dnia 5 lutego 2016 r. W przedmiotowej sprawie uznać, zatem należy, że A Sp.z.o.o. nie wniosła skargi do sądu administracyjnego w ustawowym, wówczas obowiązującym terminie procesowym (30 albo 60 dni). Reasumując powyższe należy stwierdzić, że skarżąca spółka nie wniosła skargi w obowiązującym ją terminie. Z kolei skarga, która została wniesiona do sądu administracyjnego po upływie terminu do jej wniesienia - podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.