III SA/Kr 224/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie : WSA Bożenna Blitek spr. WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 stycznia 2009 r. Nr : [...] w przedmiocie kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji , II. orzeka , że uchylone decyzje nie mogą być wykonane , III. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz skarżącego kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] 2008 roku Komendant Miejski Policji nałożył na K. B. - karę pieniężną w wysokości 3.000 zł wskazując jako podstawę prawną art. 93 ust. 1, art. 6, art. 87 ust. 4 oraz art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm.) w związku z L.p.1.3 Załącznika do tej ustawy. Na uzasadnienie decyzji podano, że w czasie kontroli drogowej przeprowadzonej w dniu [...] września 2008 r. dokonano kontroli taksówki osobowej m-ki Peugeot nr rej. [...], której kierującym był K. B. W czasie tej kontroli stwierdzono, że K. B. nie posiada licencji na wykonywanie transportu tym pojazdem. Kontrolowany okazał licencję nr [...] wydaną na swoje nazwisko, ale na samochód m-ki BMW o nr rej. [...]. Podniesiono, ze samochód Peugeot nr rej. [...] "oznakowany był jako taksówka osobowa, t.j. na dachu pojazdu zamontowany był podświetlany napis TAXI widoczny z przodu i tyłu samochodu, na przednich drzwiach znajdowały się naklejki z herbem miasta oraz numerem bocznym z logo "[...]", na szybach tylnych drzwi umieszczone były informacje z cenami za przejazd taksówką. Wewnątrz samochodu zamontowany był taksometr oraz kasa fiskalna." W uzasadnieniu podano także, że w toku postępowania administracyjnego K. B. przedstawił licencję o tym samym nr [...] wydana w dniu 8 września 2008 roku na wykonywanie transportu drogowego taksówką samochodem m-ki Peugeot nr rej. [...], przy czym wydanie tej licencji nastąpiło po dniu kontroli. Zdaniem organu – oznacza to, że K. B. w chwili kontroli nie posiadał licencji na wykonywania transportu drogowego taksówką tym pojazdem. Od decyzji tej złożył odwołanie K. B., który podniósł, że w chwili kontroli posiadał licencję nr [...] ważną do dnia 12 listopada 2036 roku. W licencji tej były wpisane dane samochodu m-ki BMW o nr rej. [...], który sprzedał stosowną umową w dniu 5 września 2008 roku. Dwa dni później – [...] września 2008 roku podczas kontroli istotnie poruszał się pojazdem m-ki Peugeot nr rej. [...] oznakowanym jako taksówka osobowa - tak jak organ opisał w decyzji, nie mniej w dniu następnym, tj. [..] września 2008 roku, który to dzień przypadał w poniedziałek, zgłosił wniosek o zmianę treści licencji nr [...] w zakresie zamiany samochodu wynikającej z zawartej umowy sprzedaży BMW o nr rej. [...] - na pojazd m-ki Peugeot nr rej. [...] i wniosek ten w tym samym dniu został pozytywnie załatwiony. Odwołujący się podniósł, że posiadał w chwili kontroli ważną licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką, a nieścisłość związana z brakiem odnotowania w licencji zmiany marki i nr rejestracyjnego pojazdu dotyczy treści licencji nie świadczy o jej braku. Odwołujący się wskazał na treść art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o transporcie drogowym, z którego wynika, że obowiązany jest zgłaszać na piśmie wszelkie zmiany danych dotyczących treści licencji nie później niż w terminie 14 dni od ich powstania. Na poparcie tej interpretacji odwołujący się przytoczył stanowisko sądownictwa administracyjnego zawarte w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13.10.2006r., sygn. akt VI SA/Wa 1489/06 (opubl. LEX nr 298221) i z dnia 26.07.2007r., sygn. akt V SA/Wa 497/0706 (opubl. LEX nr 368195). W wyniku rozpoznania odwołania K. B. od powyższej decyzji – organ II instancji Komendant Wojewódzki Policji Decyzją Nr [...] z dnia 27 stycznia 2009 roku utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i w uzasadnieniu podzielił w pełni stanowisko organu I instancji. Organ odwoławczy powołał się także na orzecznictwo sądownictwa administracyjnego i podniósł, że z treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 02.08.2006r., sygn. akt VI SA/Wa 1046/06 wynika, że "Licencja na taksówkowe przewozy osób ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się nie tylko przedsiębiorcy, ale jest ona udzielana na określony pojazd." Organ II instancji zaznaczył, że – jego zdaniem – z treści tak sformułowanego orzeczenia wynika, że "w sytuacji, gdy uległ zakres przedmiotowy licencji, przedsiębiorca na czas zmiany treści licencji, winien powstrzymać się od wykonywania przewozu osób". Od decyzji tej złożył skargę K. B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji ją poprzedzającej, a także o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił argumenty podniesione w odwołaniu, nadto wskazał na przesłanki cofnięcia licencji, które w jego przypadku nie wystąpiły, nie nastąpiło też wygaśnięcie licencji czy jej nieważność. Za sprzeczne z prawem skarżący uznał stanowisko organu odwoławczego o konieczności powstrzymania się przez przedsiębiorcę od wykonywania przewozu osób na czas zmiany treści licencji, gdyż takiego obowiązku nie nałożył ustawodawca będący jedynym uprawnionym do wprowadzenia normy prawnej zakazującej przedsiębiorcy prowadzenia działalności w omawianej sytuacji zmiany treści licencji. W odpowiedzi na skargę organ II instancji - Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – skarga K. B. jest w pełni uzasadniona. Na wstępie Sąd zwraca uwagę na treść przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007r., Nr 125, poz. 874 z późn. zm.), a w szczególności: "Art. 6. 1. Licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy. 4. Licencja, o której mowa w ust. 1, udzielana jest na określony pojazd (...)." "Art. 8. 1. Licencji udziela się na pisemny wniosek przedsiębiorcy. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać: (...) 8) wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu (...)." "Art. 14. 1. Przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania. 2. Jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1, obejmują dane zawarte w licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji." Z treści przytoczonych wyżej przepisów wynika, że skoro dane dotyczące marki i numeru rejestracyjnego pojazdu zawarte są w licencji, to przedsiębiorca obowiązany jest wystąpić z wnioskiem o zmianę treści licencji nie później niż w terminie 14 dni od daty powstania zmiany danych zawartych w licencji. Poza sporem pozostaje fakt, iż skarżący posiadał licencję nr [...] ważną do dnia 12 listopada 2036 roku, a nadto poza sporem pozostaje fakt, iż w toku postępowania administracyjnego skarżący okazał licencję o tym samym numerze i tej samej dacie ważności, w której to licencji jedynie dokonano zmiany treści przez zmianę marki samochodu z BMW na Peugeot wraz ze zmianą numerów rejestracyjnych tych pojazdów. Organy nie kwestionowały też oświadczenia skarżącego, że zmiany te nastąpiły w związku ze sprzedażą samochodu BMW w dniu 5 września 2008 roku (w piątek), tj. 2 dni przed dniem kontroli, a więc – zdaniem Sądu - termin 14 dni do dopełnienia formalności skarżącemu nie upłynął. Organy nie kwestionują także faktu, iż skarżący dokonał zmiany treści licencji już w dniu 8 września 2008 roku (w poniedziałek), a więc w pierwszym możliwym dniu do dokonania takiej zmiany w urzędzie. Oznacza to więc, że skarżący w chwili kontroli posiadał ważną licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Ma rację skarżący podnosząc, że licencji w żaden sposób nie utracił. Z treści przepisów powołanej wyżej ustawy o transporcie drogowym wynika wprost w jakich przypadkach następuje utrata licencji. Przede wszystkim, na co Sąd zwraca uwagę, cofnięcie licencji - według art. 7 ust. 1 - wskazanej ustawy o transporcie drogowym następuje w drodze decyzji administracyjnej, a przesłanki cofnięcia licencji wymienia art. 15 omawianej ustawy. Z kolei art. 16 tejże ustawy wymienia w sposób wyczerpujący przypadki wygaśnięcia licencji. Sąd stwierdza, że istotnie żadna z przesłanek wymienionych w tych przepisach mogąca świadczyć o utracie licencji przez skarżącego nie wystąpiła. W związku z powołaniem się obu stron na stanowisko orzecznictwa sądów administracyjnych – Sąd zauważa, że powołany przez organ odwoławczy – Komendanta Wojewódzkiego Policji - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 02.08.2006r., sygn. akt VI SA/Wa 1046/06 został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 stycznia 2008 roku, sygn. akt I OSK 2010/06 (opubl. LEX nr 453483) ze stwierdzeniem: "Z regulacji zawartych w ustawie o transporcie drogowym wynika, iż licencji udziela się przedsiębiorcy na określony pojazd. Wpisany w treść licencji numer rejestracyjny pojazdu jest zatem ważnym jej elementem. Pomimo to, niedokonanie aktualizacji danych dotyczących numeru rejestracyjnego pojazdu, na który została udzielona licencja nie przesądza o utracie jej ważności. Przypadki wygaśnięcia licencji zostały enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym i uchybienie powyższe do nich nie należy." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podziela w pełni to stanowisko. Z kolei powołany już w odwołaniu przez skarżącego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13.10.2006r., sygn. akt VI SA/Wa 1489/06 został poparty przez Naczelny Sąd Administracyjny, który oddalił skargę kasacyjną od tego orzeczenia, wyrokiem z dnia 28 marca 2008 roku, sygn. akt II GSK 2013/08 (opubl. LEX nr 505262) z tezą: "Pojęcie "brak wymaganej licencji" należy interpretować ściśle i oznacza ono rzeczywisty brak tej licencji, a nie jej wadliwość w postaci braku jej aktualizacji, jeśli nie utraciła ona ważności na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, czy też nie została cofnięta na podstawie art. 15 tej ustawy." I to stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela w całości. Mając powyższe rozważania i wywody na względzie Sąd zwraca uwagę, że ustawodawca w Załączniku do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 z późn. zm.) przewiduje karę pod L.p.1.3 w wysokości 3.000 zł za "wykonywanie transportu drogowego taksówka bez wymaganej licencji", natomiast brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej do wymierzenia kary za wadliwość takiej licencji polegającej na braku jej aktualizacji, a – jak Sąd podkreśla ponownie – tylko ta ostatnia sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. W oparciu o wskazane wyżej przepisy – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdza, że organy administracyjne obu instancji naruszyły przepisy prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy, a przeto uwzględnił skargę w całości i na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" p.p.s.a. orzekł - jak w pkt I wyroku. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane – jak w pkt II wyroku. O zwrocie skarżącemu kosztów postępowania orzeczono w oparciu o treść art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. - jak w pkt III wyroku. .