III SA/Kr 231/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 maja 2022 r. sprawy ze skargi B. T. i W. T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 9 grudnia 2021 r. znak [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia 9 grudnia 2021 r., znak sprawy: [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.; dalej powoływanej jako "k.p.a.") oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1990; dalej powoływanej jako "p.g.k."), po rozpoznaniu zażalenia skarżących B, T. i W. T. na postanowienie Starosty z 19 października 2021 r. znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Powyższe postanowienia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym. Postanowieniem z 19 października 2021 r. znak: [...] Starosta działając na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. sprostował oczywistą omyłkę pisarską w orzeczeniu decyzji Starosty Powiatu z dnia 30 grudnia 2010 r. znak: [...] w następujący sposób: w 4 linijce orzeczenia w miejsce: "uwidocznić na ww. działce inny budynek nie mieszkalny i inny budynek niemieszkalny" winno być: "uwidocznić na ww. działce budynek mieszkalny i inny budynek niemieszkalny". Pozostała treść decyzji pozostała bez zmian. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli B. T. i W. T., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazali m.in., iż decyzja Starosty Powiatu z dnia 30 grudnia 2010 r. znak: [...] nie została stronom doręczona, a zatem w ogóle nie ma jej w obrocie prawnym. Ponadto sprostowanie treści orzeczenia w następujący sposób: w miejsce "uwidocznić na ww. działce inny budynek nie mieszkalny i inny budynek niemieszkalny" winno być: "uwidocznić na ww. działce budynek mieszkalny i inny budynek niemieszkalny" nie jest sprostowaniem oczywistej omyłki. Jak wskazali skarżący, w żaden sposób z prostowanej treści nie wynika, że chodzi o budynek mieszkalny (zbudowany zgodnie z prawomocną decyzją nr [...] z dnia 17 grudnia 2008 r. wydaną przez Starostę znak: [...]), zwłaszcza, że wyraźnie w orzeczeniu z dnia 30 grudnia 2010 r. jest mowa o innych budynkach niemieszkalnych. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego rozpatrując zażalenie oraz całość materiału dowodowego zebranego w sprawie powołał treść art. 113 § 1 k.p.a. Organ wskazał, że Starosta decyzją z dnia 30 grudnia 2010 r. znak: [...] orzekł "o wprowadzeniu w ewidencji gruntów obrębu Ż. następującej zmiany: w poz. [...] na działce nr [...] stanowiącej na podstawie KW nr [...] własność W. i B. T. część dotychczasowego użytku: PslV o pow. 0,05 ha zmienić na użytek B oraz uwidocznić na ww. działce inny budynek nie mieszkalny i inny budynek niemieszkalny". W uzasadnieniu decyzji organ powołał jako podstawę zmiany wykaz zmian gruntowych oraz arkusz danych ewidencyjnych zawartych w operacie przyjętym do powiatowego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej za nr [...]. Z arkusza danych ewidencyjnych powyższego operatu jednoznacznie wynika, że na działce nr [...] posadowione są dwa budynki: jeden o funkcji użytkowej "m" mieszkalnej, a drugi o funkcji użytkowej innej "i". Ponadto z wykazu zmian gruntowych (oraz z sentencji decyzji) jednoznacznie wynika, że następowało wyodrębnienie w działce użytku gruntowego "B" - tereny mieszkaniowe, który to użytek zgodnie z definicją zawartą w załączniku Nr 6 (obecnie nr 1) rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków zarezerwowany jest wyłącznie dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Powyższy operat wraz z decyzją był podstawą wpisu budynków i użytków gruntowych do ewidencji gruntów i budynków. W ewidencji prawidłowo odnotowano, że działka nr [...] położona w Ż. jest zabudowana budynkiem mieszkalnym i innym budynkiem niemieszkalnym. Zatem organ l instancji uznał błąd zawarty w sentencji decyzji z 30 grudnia 2010 r. znak: [...]. [...] za oczywistą omyłkę pisarską, gdyż sprostowanie tej omyłki w zaskarżonym postanowieniu nie tworzy nowego stanu w ewidencji gruntów i budynków. W ewidencji był i w dalszym ciągu jest ujawniony budynek mieszkalny oraz inny budynek niemieszkalny. Organ odwoławczy potwierdził, iż użycie w decyzji zwrotu "inny budynek nie mieszkalny" zamiast "budynek mieszkalny" pozostawał w sprzeczności z dokumentacją będącą podstawą orzeczenia i z wpisem do ewidencji następstw tej decyzji. Zwrot ten można uznać za nieprawidłowy dobór słów (wbrew zamierzeniu organu), a zatem za oczywistą omyłkę pisarską. Zdaniem organu bezzasadny jest zarzut zawarty w zażaleniu, iż decyzji Starosty Powiatu z 30 grudnia 2010 r. znak: [...] nie ma w obrocie prawnym, gdyż nie została stronom doręczona. W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji adresowanej do skarżących z 30 grudnia 2010 r. znak: [...] - odebranej w dniu 17 stycznia 2011 r. przez W. T. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie wpłynęła skarga skarżących B. T. i W. T. skarżący zarzucili naruszenie przepisu art. 113 § 1 k.p.a. przez uznanie, że sprostowanie w orzeczeniu decyzji Starosty Powiatu z dnia 30 grudnia 2010 r. znak: [...] w ten sposób, że w 4 linijce orzeczenia w miejsce: "uwidocznić na ww. działce inny budynek nie mieszkalny i inny budynek niemieszkalny" winno być: "uwidocznić na ww. działce budynek mieszkalny i inny budynek niemieszkalny" stanowi sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, pomimo że sprostowanie to nie miało takiej cechy. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Starosty Powiatu z dnia 19 października 2021 roku znak [...]. Skarżący zarzucili, że decyzja Starosty Powiatu z dnia 30 grudnia 2010 roku znak [...] nie została stronom doręczona, a zatem w ogóle nie ma jej w obrocie prawnym, co jest warunkiem zastosowania art. 113 k.p.a. Zdaniem skarżących ze sformułowania "inny budynek nie mieszkalny i inny budynek niemieszkalny" wynika, że chodzi o dwa inne budynki niemieszkalne, a nie o budynek mieszkalny i inny budynek niemieszkalny. Ich zdaniem w żaden sposób z prostowanej treści nie wynika, że chodzi o budynek mieszkalny (zbudowany zgodnie z prawomocną decyzją nr [...] z dnia 17 grudnia 2008 roku wydaną przez Starostę, znak: [...]), zwłaszcza że wyraźnie w orzeczeniu z dnia 30 grudnia 2010 roku jest mowa o innych budynkach niemieszkalnych. Skarżący podnieśli, że jeżeli dla potrzeby weryfikacji prawidłowości sprostowania trzeba posiłkować się arkuszem danych ewidencyjnych operatu, czy też wykazem zmian gruntowych, to wyklucza to uznanie, że nie trzeba dokonywać dodatkowych zabiegów i ustaleń, które stoją w sprzeczności z oczywistością omyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329; zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Powołana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga w niniejszej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w obecnie rozpoznawanej sprawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 9 grudnia 2021 r. znak sprawy: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty z 19 października 2021 r. znak:[...]. Na wstępie wyjaśnić należy, że Starosta na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. sprostował oczywistą omyłkę pisarską w orzeczeniu decyzji Starosty Powiatu z dnia 30 grudnia 2010 r. w następujący sposób: w 4 linijce orzeczenia w miejsce: "uwidocznić na ww. działce inny budynek nie mieszkalny i inny budynek niemieszkalny" winno być: "uwidocznić na ww. działce budynek mieszkalny i inny budynek niemieszkalny". Pozostała treść decyzji pozostała bez zmian. Organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach (art.113 § 1 k.p.a.). Na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie (art.113 § 3 k.p.a.). Wskazać należy, iż sprostowanie dotyczyć może wyłącznie błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek. Sprostowanie decyzji w trybie art. 113 § 1 k.p.a. może dotyczyć tylko nieistotnych wadliwości decyzji i to takich, które nie wpływają na treść rozstrzygnięcia. Wykluczone jest zatem dokonywanie w tym trybie korekty uchybień kwalifikowanych, a więc takich, które mogą prowadzić do uchylenia orzeczenia w trybie zwykłym (np. odwołania do sądu administracyjnego lub – jak w tym wypadku - powszechnego) lub nadzwyczajnym (a więc np. w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji). Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 lipca 2021 r., sygn. akt I OSK 4243/18 (CBOSA). Należy w całości podzielić ocenę prawną, wyrażoną w wyroku NSA z 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt III OSK 279/21 (CBOSA), wyjaśniającą, że "Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. W powołanym przepisie ustawodawca uregulował tryb usuwania nieistotnych wad decyzji administracyjnej. Nieprawidłowości te przybierają postać oczywistych omyłek, polegających na widocznym, niebudzącym wątpliwości niewłaściwym użyciu słowa, wbrew zamierzeniom organu administracji publicznej. Wymóg ten jest spełniony, gdy treść decyzji wskazuje na wyrażenie poglądu jednoznacznie odmiennego od zamysłu organu administracji publicznej. Takim uchybieniem jest w szczególności błąd pisarski, czyli nieprawidłowy dobór słów lub mylna pisownia określonego wyrażenia, jak i błąd rachunkowy, czyli nietrafny dobór cyfr lub wynik obliczeń, mimo wskazania co do zasady prawidłowego sposobu przeprowadzenia operacji matematycznych. Wymienione wady powinny mieć charakter techniczny, a przy tym nie oddziaływać istotnie na wydane rozstrzygnięcie". W realiach rozpoznawanej sprawy sprostowanie postanowienia nie było - wbrew zarzutom skargi - zmianą stanu faktycznego i nie miało wpływu na merytoryczne orzeczenie prostowanej decyzji. Ekonomia procesowa nakazuje usuwanie prostych, oczywistych błędów, niewpływających na treść rozstrzygnięcia w uproszczonym trybie sprostowania. Zdaniem Sądu dokonane przez organ sprostowanie w postaci z treści "uwidocznić na ww. działce inny budynek nie mieszkalny i inny budynek niemieszkalny" na "uwidocznić na ww. działce budynek mieszkalny i inny budynek niemieszkalny". spełnia kryteria z art. 113 k.p.a. Granica dopuszczalności sprostowania nie została zatem przekroczona. Podkreślić należy, iż z arkusza danych ewidencyjnych powyższego operatu jednoznacznie wynika, że na działce nr [...] posadowione są dwa budynki: jeden o funkcji użytkowej "m" mieszkalnej, a drugi o funkcji użytkowej innej "i". Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.