III SA/Kr 252/14

Kraków, dnia 15 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. W. – L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skarg G. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego: z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia przyznać adwokatowi K. W. – L. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 180,00 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. Adwokat K. W. – L. reprezentowała skarżącego G. P. jako pełnomocnik z urzędu na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zakończonej wydaniem wyroku z dnia 30 grudnia 2015 r. sygn. akt I OSK 2035/14 oddalającego skargę kasacyjną G. P. od wyroku WSA w Krakowie z dnia 4 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 252/14. Na rozprawie został złożony wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, a pełnomocnik oświadczyła, że koszty te mnie zostały pokryte. W wyroku z 30 grudnia 2015 r. NSA wyjaśnił, że nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i art. 210 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają zastosowanie do kosztów pomiędzy stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonywaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258-261 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej powoływana jako "ppsa") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.). Przepisy tego rozporządzenia mają zastosowanie w niniejszej sprawie, ponieważ skarga kasacyjna inicjująca postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym została wniesiona przed 1 stycznia 2016 r., czyli przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (Dz. U. poz. 1800). Zgodnie z treścią § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "c" rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50% stawki minimalnej wynoszącej 240 zł, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Skoro adwokat K. W. – L. reprezentowała skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, ale nie sporządziła i nie wniosła skargi kasacyjnej, to zgodnie z powołanymi wyżej przepisami przysługują jej koszty udzielonej z urzędu pomocy prawnej w wysokości 180 zł. Kwotę tę należy też powiększyć, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, o podatek od towarów i usług. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 250 § 1 ppsa oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.