III SA/Kr 252/14

Kraków, dnia 15 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skarg G. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego: z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, z dnia 18 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia przyznać adwokatowi D. G. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 480,00 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. Adwokat D. G. reprezentował skarżącego G. P. jako pełnomocnik z urzędu w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, które zakończyło się wyrokiem z dnia 4 lutego 2015 r. oddalającym skargi. W wyroku tym przyznano pełnomocnikowi, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, kwotę 1.440 zł podwyższoną o podatek od towarów i usług. Następnie adwokat D. G. sporządził skargę kasacyjną od opisanego wyżej wyroku WSA w Krakowie, wnosząc o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej z urzędu związanych ze sporządzeniem skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 grudnia 2015 r. sygn. akt I OSK 2035/14 oddalił skargę kasacyjną G. P. od wyroku WSA w Krakowie z dnia 4 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 252/14. Na rozprawie przed NSA skarżącego reprezentował inny pełnomocnik z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej powoływana jako "ppsa") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.). Przepisy tego rozporządzenia mają zastosowanie w niniejszej sprawie, ponieważ skarga kasacyjna inicjująca postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym została wniesiona przed 1 stycznia 2016 r., czyli przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (Dz. U. poz. 1800). Zgodnie z treścią § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej wynoszącej 240 zł. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Pełnomocnik skarżącego reprezentował go w postępowaniu przed WSA w Krakowie, za co przyznano mu już wynagrodzenie w kwocie 1.440 zł. Do rozważenia została zatem kwestia przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 4 lutego 2015 r. Należy zauważyć, że wyrok ten dotyczył sześciu spraw, a połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie pozbawia ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy te są nadal samodzielnymi sprawami (por. wyrok NSA z dnia 1 kwietnia 2010 r. sygn. akt II OSK 2060/09, a także postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2008 r. sygn. akt II FZ 231/08). Oznacza to, że w każdej z tych spraw należałoby przyznać pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie za sporządzenie skargi kasacyjnej. Jednakże w dniu 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 250 § 2 ppsa, zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach sąd może obniżyć wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie obniżenie wynagrodzenia pełnomocnikowi skarżącego jest uzasadnione, gdyż pomimo tego, że wskazanym wyrokiem zostało objętych sześć spraw skarżącego, jego pełnomocnik sporządził i wniósł tylko jedną skargę kasacyjną. W ocenie Sądu okoliczność ta stanowi uzasadniony przypadek, o którym mowa w art. 250 § 2 ppsa. Z tego powodu, uwzględniając nakład pracy pełnomocnika skarżącego, Sąd uznał za zasadne obniżenie pełnomocnikowi pełnego wynagrodzenia za sporządzenie skargi kasacyjnej w sześciu sprawach, skoro realnie została sporządzona jedna skarga kasacyjna. Ponadto pełnomocnik skarżącego nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a zatem wynagrodzenie za to mu nie przysługuje. Przyznane wynagrodzenie w wysokości 480 zł należało powiększyć, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, o podatek od towarów i usług. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 250 § 2 ppsa oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.