III SA/Kr 262/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickiej po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. C. – D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 22 grudnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a oddalić wniosek adwokat A. C. – D. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 kwietnia 2011 r. przyznawane zostało skarżącemu S. O. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu. Zarządzeniem z dnia 17 maja 2011 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył dla skarżącego S. O. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat A. C. – D., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej w K, ul. [...]. W skardze kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 18 października 2011 r. pełnomocnik w pkt 5 zawarła wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przewidzianych. Mając powyższe na uwadze Sąd zważył, co następuje : Zgodnie z treścią § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wniosek pełnomocnika skarżącego nie zawiera takiego oświadczenia, zatem podlega oddaleniu jako nieuzasadniony. Nie można bowiem uznać za takie oświadczenie sformułowania "o zasądzenie kosztów według norm prawem przewidzianych". Nadawanie zaś z urzędu odmiennej treści czy znaczenia składanym pismom jest niedopuszczalne. Brak jest podstaw do wezwania kwalifikowanego pełnomocnika do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem dyspozycja tego artykułu odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 października 2005 roku sygn. akt II FZ 625/05, nie złożenie przez pełnomocnika oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma. Zdaniem NSA oświadczenie nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Z tego względu jego brak nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 ww ustawy. Oświadczenie, będące nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona, a zatem zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust.1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku – Prawo o adwokaturze ( Dz. U. Nr 16, poz. 124 z póź. zm.) Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zmianami).