III SA/Kr 265/10

PostanowienieWSA w Krakowie2010-06-07

Skład orzekający: Referendarz Sądowy Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który korzysta z pomocy radcy prawnego ustanowionego z urzędu i znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, może zostać zwolniony od kosztów sądowych w całości?
Ratio decidendi
Skarżący, który korzysta z pomocy radcy prawnego ustanowionego z urzędu i znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, może zostać zwolniony od kosztów sądowych. Sąd uwzględnił pogarszającą się sytuację finansową skarżącego, wysokie zadłużenie i wszczęte postępowania egzekucyjne, a także fakt, że odmowa udzielenia pomocy godziłaby w jego konstytucyjne prawo do sądu.
Stan faktyczny
Skarżący Z. B. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, domagając się prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przedstawił swoją trudną sytuację finansową, wskazując na brak dochodów, utrzymywanie się z niewielkiego gruntu, niespłacone pożyczki, wysokie zadłużenie (ponad 47 tys. zł) oraz trzy wszczęte postępowania egzekucyjne. Skarżący korzysta z pomocy radcy prawnego ustanowionego z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Okręgowej Radzie Adwokackiej postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Skarżący we wniesionym dnia 29 kwietnia 2010 r. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienie od kosztów sądowych. Przedstawiając stan swojego majątku podał, że oprócz 90 metrowego domu w którym znajduje się 12 metrowe mieszkanie i nieruchomości rolnej o powierzchni 0,58 ha nie ma innego majątku nieruchomego, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając swoje starania przedstawił swój pogląd na sprawę. Wyjaśnił, że praktycznie nie ma dochodu a utrzymuje się z 0,58 ha gruntu i nie spłaconych pożyczek. Wydatki jakie ponosi są powszechnie znane. Nadmienił, że obecnie boryka się z trzema egzekucjami komorniczymi na dowód czego do wniosku dołączył kopie stosownych zawiadomień komornika o wszczęciu postępowań egzekucyjnych. Wynika z nich, że egzekwowane sumy należności szacować należy łącznie na ponad 47 tyś. zł plus odsetki i koszty postępowań egzekucyjnych. Z uwagi na fakt, że nie jest to ani pierwszy ani jedyny wniosek jaki skarżący składa więc okolicznościami z urzędu pozostaje i to, że skarżący za prąd płaci kilkunastozłotowe rachunki, gazu nie ma, wodę czerpie z własnej studni, na nieczystości ma szambo, śmieci spala w piecu wykorzystując je jako opał. Zadłużenie, z którym się boryka wynika z niespłaconych kredytów bankowych. Skarżący nie otrzymuje dopłat unijnych i nie podejmuje prac dorywczych (vide: k. 222-228) Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje: Skoro po dniu 19 stycznia 2009 r. sytuacja skarżącego wskutek wzrostu zadłużenia i wszczęcia trzech postępowań egzekucyjnych uległa pogorszeniu a jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej postanowieniem z dnia 24 marca 2010 r. sygn. akt I OSK 444/10 uchylił postanowienie tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego orzekające o odrzuceniu wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny organowi samorządu zawodowego adwokatów co skutkowało wezwaniem skarżącego o uiszczenie wpisu sądowego od wniosku o wymierzenie grzywny Okręgowej Radzie Adwokackiej (vide: zarządzenie z dnia 13 kwietnia 2010 r.) więc zmiany tych okoliczności sprawy stwarzają wystarczające podstawy do tego by złożony obecnie przez skarżącego wniosek rozpatrzyć, zwłaszcza że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczają możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Inna rzecz, że ponieważ skarżący korzysta już z usług radcy prawnego ustanowionego dlań z urzędu więc wniosek skarżącego należy rozpatrywać nie pod kątem przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym lecz pod kątem przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym a więc z przepisu art. 246 §1 pkt. 1 ppsa. Biorąc to wszystko pod uwagę i zachowując w pamięci okoliczności znane orzekającemu z urzędu jak te, że skarżący przy deklarowanym braku dochodów żyje z dnia na dzień, ponoszac niewielkie wydatki tylko na prąd bo gazu nie ma, wodę czerpie z własnej studni, na nieczystości ma szambo, śmieci spala w piecu wykorzystując je jako opał a utrzymuje się z niewielkiego gruntu i niespłaconych kredytów, wypadało skarżącemu udzielić pomocy, o którym to prawie traktują przepisy Oddziału 2 Rozdziału 3 Działu V ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W aktualnej sytuacji przy wysokim zadłużeniu i trzech egzekucjach komorniczych skarżący nie jest bowiem w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania a ewentualna odmowa godziłaby w gwarantowane mu Konstytucją prawo do sądu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 165 i art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 i art. 245 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270)

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło