III SA/Kr 286/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek spr. Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Halina Jakubiec Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] Nr : [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji I Funkcjonariusz Policji – L. W. pobierający równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego złożył w dniu 11 października 2004r. wniosek o przyznanie mu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w Ł. Z. nr [...], który to budynek nabył wraz z żoną K. W. aktem notarialnym. Do wniosku dołączył wymagane dokumenty, w tym kserokopie Aktu Notarialnego z dnia 2 lipca 2003r. oraz Protokołu z I przetargu ustnego z dnia 30 maja 2003r. Z dokumentów tych wynikało, że do przetargu wystawiony był budynek o charakterze mieszkalno – usługowym położony na działce nr [...] stanowiący dawne przedszkole. W odwołaniu od niekorzystnej dla policjanta decyzji organu I instancji L. W. podniósł, że zakupiony budynek nie nadawał się do zamieszkania i wymagał remontu, na który zaciągnął kredyt w wysokości 70.000 zł w [...]. Organ II instancji nie uwzględnił wniosku i zarzutów podniesionych w odwołaniu i utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy podnosząc, że funkcjonariusz w chwili przeniesienia z W. do N. S. posiadał już w miejscowości pobliskiej (w Ł. Z.) budynek mieszkalno – usługowy, a zatem nie miał możliwości skorzystania z prawa do lokalu mieszkalnego. W skardze do sądu administracyjnego L. W. podniósł, że ustawa o Policji zapewnia mu jako funkcjonariuszowi mieszkanie służbowe lub pomoc finansową na zakup lokalu lub domu i jego roszczenie w tym zakresie nie przedawniło się. W odpowiedzi na skargę Komendant Policji podkreślił, że w dacie przeniesienia do służby w Komendzie Miejskiej Policji skarżący był już właścicielem lokalu mieszkalnego w Ł. Z. nr [...], a przeto – zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji - nie posiadał prawa do przydziału mieszkania, ani uprawnień do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Wyrokiem z dnia 18 października 2006r. do sygn. akt III SA/Kr 556/05 w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd powołując się na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19.11.2004r. sygn. akt I SA 1724/2003 podniósł, że "organ I instancji błędnie ocenił przesłanki do przyznania pomocy wnioskodawcy uznając, iż fakt posiadania domu mieszkalnego w chwili złożenia wniosku wyłącza możliwość ubiegania się o stosowną pomoc finansową", a także "przepisy ustawy o Policji nie przewidują terminu w jakim można wystąpić z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej. Nie limitują czasu, w jakim ma być przyznana pomoc, a więc nie uprawniają do wniosku, że przyznanie to może nastąpić tylko przed uzyskaniem lokalu mieszkalnego lub domu". "A zatem pomoc finansową można uzyskać zarówno po nabyciu prawa własności domu jak i przed nabyciem prawa własności, jeżeli była zawarta umowa przedwstępna. Oczywiście istotne jest, aby przed zawarciem umowy kupna sprzedaży domu jednorodzinnego (lub lokalu) funkcjonariusz nie miał zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. Tym samym użyte w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji sformułowanie, iż pomoc finansowa przysługuje na "uzyskanie" lokalu mieszkalnego... wskazuje cel na jaki może być przeznaczona pomoc finansowa, a nie na okoliczność, iż pomoc można otrzymać tylko przed zawarciem umowy kupna sprzedaży lokalu lub domu." W konsekwencji takiego stanowiska Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 października 2006r. do sygn. akt III SA/Kr 556/05 stwierdził wprost: "Skarżący przed nabyciem przedmiotowego domu nie miał zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych, a zatem przysługiwało mu prawo do lokalu mieszkalnego lub pomoc finansowa na jego uzyskanie." W wymienionym wyżej wyroku z dnia 18 października 2006r. (sygn. akt III SA/Kr 556/05) uchylającym niekorzystne dla skarżącego L. W. decyzje organów obu instancji Sąd zauważył także, iż: "Ustawa o Policji nie definiuje pojęcia dom jednorodzinny, taka definicja zawarta jest w art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Sąd w orzeczeniu tym podkreślił, iż "stanowisko organu, iż przedmiotowy dom nie jest domem jednorodzinnym należy ocenić jako przedwczesne, jeżeli organ miał wątpliwości, co do charakteru budynku winien przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające, od czego odstąpił". II Po przeprowadzeniu postępowania rozpoznającego ponownie wniosek L. W. zamieszkałego Ł. Z. nr [...] o przyznanie mu pomocy finansowej za uzyskanie domu w Ł. Z. nr [...] - Decyzją Nr [...] Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] odmówiono przyznania L. W. pomocy finansowej na ten cel. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 88 ust. 1, art. 94, art. 97 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji, § 1 i § 3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (kpa). Na uzasadnienie podano, iż "L. W. nie udokumentował, że zakupiony przez niego budynek jest budynkiem/domem jednorodzinnym jak również dokumentacja zebrana w trakcie postępowania administracyjnego nie pozwala na takie stwierdzenie". W szczególności organ podniósł, iż stanowisko Burmistrza Miasta i Gminy zawarte w pkt 1 pisma z dnia 18.06.2007r., że "Opisany wyżej budynek w momencie sprzedaży stanowił dom mieszkalny-jednorodzinny i tak należało go traktować" jest sprzeczny z informacją zawartą w pkt 3 tego pisma: "Tut. Gmina nie prowadzi ewidencji budynków mieszkalnych, natomiast w ewidencji zabudowanych nieruchomości gminnych do dnia sprzedaży budynek opisany był, zgodnie z ostatnim sposobem wykorzystywania – jako przedszkole". Zdaniem organu – mając na względzie to, iż w akcie notarialnym określono budynek jako "budynek stanowiący dawne przedszkole" to, "skoro budynek do dnia sprzedaży w ewidencji nieruchomości gminnych figurował jako dawne przedszkole a Urząd Miasta i Gminy przed datą sprzedaży nie dokonał zmiany przeznaczenia budynku w myśl ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 156 z 2005r., poz. 1118), zatem nazwa określenia budynku użyta w akcie notarialnym prawidłowo określa charakter budynku". Od decyzji tej odwołał się L. W., który zarzucił niewyjaśnienie sprawy, brak "postępowania dowodowego w zakresie ustalenia czy nieruchomość będąca przedmiotem wniosku spełnia wymogi domu jednorodzinnego oraz nieuzasadnione obciążenie wnioskodawcy wykazaniem, iż ta nieruchomość jest domem jednorodzinnym. Odwołujący się zarzucił naruszenie przez organy art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa oraz art. 75 § 1 kpa podkreślając, iż organ "nie udowodnił, że zajmowana przez wnioskodawcę nieruchomość nie jest domem jednorodzinnym". Organ II instancji – Komendant Wojewódzki Policji w wyniku rozpatrzenia tego odwołania - postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Na uzasadnienie podano, że wbrew twierdzeniom odwołującego się organ I instancji wykonał szereg czynności mających ustalić, czy budynek po byłym przedszkolu uzyskany przez skarżącego jest domem jednorodzinnym i w związku z tym "od zainteresowanego uzyskano oświadczenie, że wykorzystuje zajmowany budynek jako dom jednorodzinny", uzyskano informację o rodzaju podatku należnego od tej nieruchomości oraz o braku dokumentacji technicznej przedmiotowego budynku. Zdaniem tego organu, aby przedmiotowy budynek "spełniał ustawowe wymogi domu jednorodzinnego, należy zgłosić zmianę sposobu użytkowania nieruchomości, zgodnie z art. 71 ustawy – Prawo budowlane," a nadto "takiego zgłoszenia należy dokonać przed zmianą sposobu użytkowania nieruchomości". W toku postępowania odwoławczego ustalono, że L. W. nie zgłosił zmiany sposobu użytkowania nieruchomości na dom jednorodzinny i w związku z tym "ustalono bez żadnych wątpliwości, iż budynek uzyskany przez Pana L. W. nie spełnia definicji domu jednorodzinnego, gdyż w ewidencji prowadzonej przez właściwy urząd gminy przed jego sprzedażą skarżącemu figurował jako przedszkole, a więc budynek użytkowy". Z decyzją tą nie zgodził się L. W., który w skardze powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu i podniósł, że organ pominął treść pisma Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 27.06.2007r., w którym stwierdzono, iż "budynek w momencie sprzedaży stanowił dom mieszkalny jednorodzinny i tak należało go traktować". W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniósł o jej oddalenie i podtrzymał twierdzenia zawarte w zaskarżonej decyzji, a nadto podkreślił, że wobec nie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania budynku, nie można uznać go za dom jednorodzinny, a "tym samym nie została spełniona jedna z przesłanek warunkujących uzyskanie pomocy finansowej". Zwrócono też uwagę na to, że "przepisy art. 61 i art. 5 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane nakładają na właściciela obiektu budowlanego obowiązek użytkowania zgodnie z przeznaczeniem - w przeciwnym razie właściciel narażony jest na sankcje karną (art. 92 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane)". Na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2008r. skarżący przedstawił dowód osobisty, z którego wynika, że zameldowany jest na pobyt stały pod adresem [...] Ł. Z. nr [...], a nadto wyjaśnił, że przedmiotowy budynek ma powierzchnię 232 m² i był wybudowany jako budynek jednorodzinny. Początkowo zamieszkały był przez rodzinę, która sprzedała budynek Gminie, następnie zajmowało go małżeństwo nauczycieli a potem został wykorzystany na przedszkole. Skarżący podniósł, że nie ma żadnej dokumentacji wskazującej na sposób użytkowania tego obiektu w przeszłości, w szczególności brak jest urzędowego stwierdzenia, że był to budynek mieszkalno – usługowy, a w tej sytuacji nie można wnioskować o zmianę użytkowania budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz.1270) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga jest uzasadniona. Sąd zauważa, że w związku z treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 października 2006r. do sygn. akt III SA/Kr 556/05 w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej – zostało przesądzone to, że L. W. przed nabyciem domu w Ł. Z. nr [...] nie miał zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych, a w związku z tym zostało przesądzone istnienie uprawnienia skarżącego do przyznania mu lokalu mieszkalnego lub pomocy finansowej na jego uzyskanie. W niniejszej sprawie zostało także przesądzone to, iż funkcjonariusz może uzyskać pomoc finansową zarówno przed nabyciem prawa własności lokalu czy domu jednorodzinnego, jeżeli była zawarta umowa przedwstępna, jak i po nabyciu prawa własności takiego lokalu czy domu. Istotą sporu w niniejszej sprawie stało się to, czy skarżący L. W. nabył dom jednorodzinny w rozumieniu przepisu art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, jak wskazuje na to skarżący, a w związku z tym pomoc finansową na jego uzyskanie powinien otrzymać, czy też nabył on dom nie spełniający warunków domu jednorodzinnego, a wówczas – jak wskazują to organy – nie przysługiwałaby mu pomoc finansowa na jego uzyskanie. Należy zwrócić uwagę na treść art. 94 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2002r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.): "Art. 94. 1. Policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Sąd zwraca uwagę na to, że prawo policjanta do otrzymania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego nie jest związane z faktem, że L. W. jest funkcjonariuszem Policji, ale związane jest z charakterem tej służby, tj. z koniecznością zapewnienia funkcjonariuszom ich pełnej dyspozycyjności, a to oznacza zapewnienie im mieszkania, czy domu w miejscowości, w której pełnią służbę lub pobliskiej. Jak już wspomniano wyżej prawo funkcjonariusza do lokalu mieszkalnego realizowane jest w pierwszej kolejności przez przydział lokalu na podstawie decyzji administracyjnej, jednakże w sytuacji, gdy brak jest takiego lokalu, który można byłoby przydzielić funkcjonariuszowi w drodze decyzji administracyjnej – funkcjonariusz ten nabywa z mocy prawa – z mocy przepisów Rozdziału 8 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji zatytułowanego: "Mieszkania funkcjonariuszy Policji" – prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania na warunkach art. 92 tej ustawy oraz (zamiennie) prawo do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, o którym mowa w przytoczonym wyżej art. 94 ust. 1 omawianej ustawy. Zdaniem Sądu, jest niewątpliwym, iż przytoczony wyżej przepis art. 94 ust. 1 ustawy o Policji stanowi podstawę prawną przyznania pomocy finansowej na cel określony w tym przepisie. Już w powołanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 października 2006r., sygn. akt III SA/Kr 556/05 zwrócono uwagę na to, że użyte w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji sformułowanie, iż pomoc finansowa przysługuje na "uzyskanie" lokalu mieszkalnego... wskazuje cel na jaki może być przeznaczona omawiana pomoc finansowa. Należy zauważyć, że organy administracyjne obu instancji w swych ponownie wydanych decyzjach straciły z pola widzenia właśnie ten cel – uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych policjanta w związku z charakterem pełnionej przez niego służby wymagającej pełnej dyspozycyjności i dotarcia w każdej chwili z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby, a tym samym cel, jakim jest uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego dla funkcjonariusza i jego rodziny w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Skoro pozostaje poza sporem, że miejscowość Ł. Z. jest miejscowością pobliską w stosunku do N. S. jako miejsca pełnienia służby przez L. W. i niespornym jest to, że L. W. wraz z rodziną zajmuje dom pod adresem Ł. Z. nr [...], gdzie jest zameldowany na stałe i gdzie organy kierują wydane dla niego decyzje, to powinno pozostawać poza sporem także to, iż cel, dla którego policjant nabył dom w tej miejscowości został osiągnięty, a tym samym funkcjonariusz ten powinien otrzymać pomoc finansową na uzyskanie tego domu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę na to, że ustawa o Policji nie wymaga, aby uzyskanie domu jednorodzinnego nastąpiło już w chwili jego zakupu, a więc bez większego znaczenia jest to, jaki dom kupił skarżący. Istotne jest to, że w chwili składania przez niego wniosku o przyznanie pomocy finansowej dom ten został w drodze remontu czy nawet przebudowy przystosowany do wyłącznych potrzeb rodziny policjanta i faktycznie spełnia warunki domu jednorodzinnego, o którym mowa w art. 94 ust. 1 ustawy. Zdaniem Sądu - w sytuacji, gdy ustawa o Policji posługuje się pojęciem "domu jednorodzinnego" nie precyzując tego pojęcia, dla właściwego jego rozumienia można odwołać się zarówno do innej ustawy, z której pojęcie może pochodzić, jak w tym wypadku do ustawy – Prawo budowlane, jak też nawet w pierwszej kolejności do wykładni językowej i odwołać się w kwestii rozumienia pojęcia "jednorodzinny" do np. Słownika Języka Polskiego tom III, Wydawnictwo PWN, W-wa 1988 str. 835, z którego wynika, że "jednorodzinny" to "przeznaczony dla jednej rodziny, obliczony na jedną rodzinę: domek jednorodzinny, budownictwo jednorodzinne". Z kolei ustawa z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) podaje legalną definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego w art. 2a w ten sposób, że ilekroć w tej ustawie jest mowa o: "2a) budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku;" Nieporozumieniem jest – zdaniem Sądu - wskazywanie w niniejszej sprawie przez organy na przepisy art. 61 i art. 71 ustawy – Prawo budowlane, w którym mowa o obiekcie budowlanym, albowiem pojęcie obiektu budowlanego określone jest w art. 3 pkt 1 w sposób inny niż przytoczone wyżej pojęcie "budynku mieszkalnego jednorodzinnego". Niezrozumiałe jest także wskazywanie przez organy na przepis art. 92 ust. 2 tej ustawy – Prawo budowlane, a to wobec obowiązywania jedynie pkt 1 tego artykułu, nie zawierającego nawet pojęcia "obiektu budowlanego", nie wspominając o braku w nim odniesienia do pojęcia "domu jednorodzinnego". Organy nie podały, na jakiej podstawie prawnej przyjęły, iż zakupiony przez skarżącego budynek faktycznie wykorzystywany w przeszłości na przedszkole nie może spełniać warunków domu jednorodzinnego i na jakiej podstawie prawnej przyjęły, że jest to "budynek użytkowy", który jednocześnie nie może stanowić domu jednorodzinnego. Należy zauważyć, że organy - które dysponowały zarówno oświadczeniem skarżącego z daty 10.04.2007r., iż przedmiotowy dom o powierzchni użytkowej 234m² (właściwej dla średniej wielkości domów mieszkalnych jednorodzinnych) jest wyłącznie domem mieszkalnym jednorodzinnym mającym na celu zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza i jego rodziny i że faktycznie w domu tym mieszka sam ze swoją rodziną, jak i dysponowały nakazem płatniczym wskazującym na ponoszenie podatku od budynku mieszkalnego oraz zaświadczeniem Urzędu Gminy z daty 6 kwietnia 2007r. wskazującym na istnienie na terenie nieruchomości wyłącznie budynku mieszkalnego, a także kierowały do skarżącego swoje decyzje na adres jego stałego zameldowania w przedmiotowym budynku - z całkowicie niezrozumiałych względów odmawiały przyjęcia, iż skarżący funkcjonariusz Policji (który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale) uzyskując przez zakup w drodze aktu notarialnego dom spełniający warunki domu jednorodzinnego (nawet w świetle definicji ustawowej ustawy - Prawo budowlane, tj. ustawy innej niż ustawa o Policji), tym samym wypełnił przesłanki do przyznania mu pomocy finansowej, o jakiej mowa w art. 94 § 1 ustawy o Policji. Sąd zauważa, że organy bezpodstawnie odmawiały przyjęcia, że skarżący przez zakup tej nieruchomości uzyskał dom jednorodzinny pomimo tego, iż dysponowały umową zawartą przez skarżącego z bankiem [...], a ściślej "Umową kredytu na cele mieszkaniowe" (k. 7 – 10 akt tut. Sądu sygn. III SA/Kr 556/05) z dnia 7 kwietnia 2004r., w której jednoznacznie stwierdzono, iż udzielony skarżącemu i jego żonie "kredyt przeznaczony jest na remont i refinansowanie remontu domu jednorodzinnego nr [...] w Ł. Z.". W tej sytuacji należy przytoczyć stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.11.1998r. zawarte w wyroku do sygn. akt I SA 743/98 (opublikowane w LEX nr 45876), które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podziela w całości: "Określenie "pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego" (art. 94 ust. 1 ustawy z 1990 r. o Policji) jest pojęciem szerokim, odnoszącym się także do przypadków udzielania pomocy na spłatę zobowiązań finansowych, zaciągniętych w związku z nabyciem lokalu mieszkalnego lub domu przez policjanta." Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę jako w pełni uzasadnioną i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i na mocy powołanych przepisów oraz art. 145 § 1 pkt 1a p.p.s.a. - orzekł jak w wyroku.