III SA/Kr 309/06

PostanowienieWSA w Krakowie2008-03-14

Skład orzekający: Halina Jakubiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powinien zostać uwzględniony, gdy strona podnosi zarzut wadliwego doręczenia wyroku oraz brak porozumienia z pełnomocnikiem?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu. Wskazano, że zarzut wadliwego doręczenia wyroku pełnomocnikowi jest bezzasadny w świetle przepisów PPSA, a trudności w kontakcie z pełnomocnikiem nie stanowią wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu, zwłaszcza gdy wniosek o zmianę pełnomocnika został złożony po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
M. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 04.04.2007 r., który oddalił jego skargę na decyzję Rektora o skreśleniu z listy studentów. Pełnomocnik skarżącego argumentował wadliwe doręczenie wyroku (doręczono pełnomocnikowi, a nie bezpośrednio stronie) oraz brak porozumienia między stroną a pełnomocnikiem, co miało skutkować koniecznością zmiany pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 04.04.2007r. sygn. akt III SA/Kr 309/06 wydanego w sprawie skargi M. K. na decyzję Rektora z dnia [...]. nr [...], uzupełnioną decyzją i postanowieniem z dnia [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał w dniu 04.04.2007r. wyrok (sygn. akt III SA/Kr 309/06), w którym oddalił skargę M. K. na decyzję Rektora z dnia [...] nr [...], uzupełnioną decyzją i postanowieniem z dnia [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego r. pr. M. G. w dniu 23.06.2007r. W dniu 21.07.2007r. M. K. wniósł o wykładnię uzasadnienia wyroku oraz o przedłużenie terminu do złożenia ewentualnej skargi kasacyjnej o jeden miesiąc. 05.10.2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wnioskowi skarżącego oraz poinformował go, iż wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Dnia 25.02.2008r. pełnomocnik r. pr. M. G. wniósł w imieniu M. K. skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazał w pierwszej kolejności na nieskuteczność doręczenia odpisu wyroku Sądu I instancji z uwagi na to, że Sąd z pominięciem wniosku skarżącego o przesłanie na jego adres odpisu - przesłał go pełnomocnikowi. Ponadto uzasadniając brak winy w niedochowaniu przez skarżącego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wskazał na brak porozumienia między nim a dotychczasowym pełnomocnikiem r. pr. M. G., który skutkował koniecznością złożenia przez skarżącego wniosku o zmianę pełnomocnika ( w dniu 10.01.2008r.). Pełnomocnictwo M. G. skarżący podpisał w dniu 01.02.2008r. Z treścią akt pełnomocnik zapoznał się w dniu 18.02.2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 04.04.2007r. sformułowany przez pełnomocnika r. pr. M. G. w ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ppsa (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie tego terminu. Ustawa wskazuje warunki, jakie strona musi spełnić, by wniosek o przywrócenie terminu został przez sąd uwzględniony. Chodzi tu w szczególności o przewidziany w art. 87 § 1 cyt. ustawy wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w określonym ustawą terminie, tj. w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i przewidziany w art. 87 § 4 wymóg dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie. Odnosi się ta regulacja również do działań pełnomocnika. Przesłanki te mają charakter formalny, których spełnienie warunkuje w ogóle rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. Do przedmiotowego wniosku załączona została skarga kasacyjna sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika (przez co spełniono wymóg art. 87 § 4 w/w ustawy). Odnosząc się do drugiej przesłanki - nakazującej wnieść wniosek w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi - podzielając pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27.06.2000r. (I CZ 62/00, OSNC 2001/1/7) w świetle którego przyczyna uchybienia terminu do wniesienia kasacji przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji - należy stwierdzić, iż jest ona w sprawie spełniona. Jak wynika z akt sprawy - pełnomocnik r. pr. M. G. pomimo, iż uzyskał informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego w styczniu 2008r. a pełnomocnictwo uzyskał w dniu 01.02.2008r. - dostęp do akt sprawy uzyskał dopiero w dniu 18.02.2008r., o czym świadczy karta wypożyczenia akt. Zatem od tego dnia zasadnym jest liczenie siedmiu dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wnosząc skargę kasacyjną w dniu 25.02.2008r. pełnomocnik zachował termin. Należy przejść wobec powyższego do rozpoznania przesłanki merytorycznej przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, która odnosi się do braku winy w niezachowaniu terminu. W przedmiotowej sprawie przesłankę tę należy odnieść również do działań poprzedniego pełnomocnika skarżącego r. pr. M. G. Brak winy - jak wskazuje orzecznictwo (przykładowo post. WSA w Warszawie, I SAB/Wa 78/05) jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd przyjmuje przy tym obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Istotnym jest, że strona jest zobligowana brak winy z niezachowaniu terminu jedynie uprawdopodobnić (co nie znaczy udowodnić), niemniej jednak w ocenie Sądu żadna z okoliczności podniesionych we wniosku nie stanowi uprawdopodobnienia braku winy skarżącego (czy odnoszącego się do niego braku winy w działaniach pełnomocnika). Faktem niespornym jest, że M. K. złożył pismem z dnia 10.01.2008r. wniosek do Okręgowej Izby Radców Prawnych o zmianę pełnomocnika (uzasadniając go trudnościami w kontaktowaniu się z r. pr. M. G.). Wniosek ten został jednak złożony już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji czyli po dniu 24.07.2007 r. W okresie wcześniejszym brak było informacji na temat przeszkód w wykonywaniu czynności procesowych spowodowanych działaniami pełnomocnika. Sąd zauważa również, iż ogólnie wskazana trudność w kontakcie z pełnomocnikiem nie może sama w sobie stanowić o braku winy w zachowaniu terminu do czynności procesowej. Strona winna co najmniej uprawdopodobnić, że zaistniała wskutek powyższego taka sytuacja faktyczna, która wykluczyła możliwość podjęcia działań w celu uniknięcia skutków niezachowania terminu. W przedmiotowej sprawie okoliczności takie nie zostały wskazane, co skłania do przyjęcia, że nie wykazana została przesłanka z art. 86 § 1 ppsa. Odnosząc się natomiast do zarzutu procesowego strony, iż odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został wadliwie doręczony gdyż zamiast skarżącemu - jego pełnomocnikowi - uznać go należy za pozbawionego podstawy prawnej w świetle art. 67 § 5 ppsa ( stanowiącego: "jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom"). O wpływie naruszenia tego przepisu na tok procesu wypowiedział się przykładowo Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22.05.1965r. I PR 161/1965 czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20.03.2006r. II SA/Wa 1907/05, podkreślając, że sposób doręczenia sugerowany przez pełnomocnika M. K. (jedynie stronie z pominięciem pełnomocnika) jest bezskuteczny procesowo. W kontekście przesłanek przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej podkreślić należy, że w sytuacji procesowej, którą stara się dowieść pełnomocnik, wniosek o przywrócenie terminu byłby bezprzedmiotowy skoro bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie rozpocząłby się dla strony, to tym bardziej nie mógł być przez nią uchybiony. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił M. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło