III SA/Kr 320/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Makuch (spr.) Sędziowie WSA Ewa Michna Asesor WSA Magdalena Gawlikowska Protokolant sekretarz sądowy Paulina Grojec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 19 grudnia 2024 r. nr WL-XII.3152.5.5.2024 w przedmiocie stanowiska wierzyciela do wniesionych zarzutów oddala skargę. Przedmiotem zaskarżenia było postanowienie Wojewody Małopolskiego z 19.12.2024 r. (znak WL-XII.3152.5.5.2024) utrzymujące w mocy własne postanowienie z 6.11.2024 r. (znak WL-XII.3152.4.7.2024) o oddaleniu zarzutów P. Z. (dalej "skarżący" lub "zobowiązany") do postępowania egzekucyjnego obejmującego należności wynikające z postanowienia Wojewody Małopolskiego z 13.02.2024 r. (znak WZ.VIII.3151.17.2024) o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia Stan faktyczny i prawny tej sprawy był następujący: 1.1. W dniu 6.02.2024 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Miechowie (dalej PPIS w Miechowie) wystawił względem skarżącego (zobowiązanego) 24 tytuł wykonawczy nr [...] wskazując jako treść obowiązku: wykonanie określonych szczepień ochronnych u dziecka J. Z. 1.2. Wojewoda Małopolski postanowieniem z 13.02.2024 r. (znak: WZ-VIII.3151.17.2024) nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia (500 zł) wykonania obowiązku określonego w wyżej wskazanym tytule wykonawczym – wyznaczając termin uiszczenia nałożonej grzywny do 17.06.2024 r. 2.1. Pismem z 27.02.2024 r. zobowiązany złożył do Ministra Zdrowia zażalenie na postanowienie z 13.02.2024 r. wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia tej sprawy przez Ministra Zdrowia domagając się umorzenia postępowania lub uchylenia postanowienia o nałożeniu grzywny. 2.2. Jednocześnie pismem z tej samej daty skarżący, za pośrednictwem Wojewody Małopolskiego złożył do PPIS w Miechowie zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym obowiązku o charakterze niepieniężnym wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego w całości, ewentualnie o jego zawieszenie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. 3.1. Wojewoda Małopolski postanowieniem z 5.03.2024 r. (znak: WZIII. 3151.17.2024) zawiesił prowadzone postępowanie egzekucyjne od 29.02.2024 r. - do czasu zawiadomienia organu egzekucyjnego o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie zarzutu. Jak wskazał, zgodnie z art. 35 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej u.p.e.a.) "wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, zawiesza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części z dniem doręczenia tego zarzutu organowi egzekucyjnemu do czasu zawiadomienia tego organu o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie tego zarzutu". 3.2. Pismem z 12.03.2024 r. (znak: [...]), PPIS w Miechowie przekazał organowi egzekucyjnemu (Wojewodzie Małopolskiemu) postanowienie o oddaleniu zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Postanowienie oddalające zarzuty zostało utrzymane w mocy przez Małopolskiego Państwowy Wojewódzkiego Inspektora Sanitarny (dalej MPWIS) postanowieniem z 29.04.2024 r. (znak NE.906.1.26.2024). Skarga wywiedziona od tego postanowienia została oddalona prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie z 6.11.2024 r. (sygn. akt III SA/Kr 1050/24). 4. W związku uzyskaniem przymiotu ostateczności postanowienia wydanego w sprawie wniesionych przez zobowiązanego zarzutów, Wojewoda Małopolski pismem z 22.05.2024 r., stosownie do art. 57 § 1 u.p.e.a., zawiadomił zobowiązanego o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego i przystąpieniu do czynności egzekucyjnych. Zawiadomienie to zostało doręczone skarżącemu 29.05.2024 r. 5. Organ ustalił, że nałożona na skarżącego postanowieniem Wojewody Małopolskiego z 13.02.2024 r. (znak: WZ-VIII.3151.17.2024 – por. punkt 1.2.a) grzywna w celu przymuszenia (500 zł) nie została uiszczona przez zobowiązanego w terminie określonym w tym postanowieniu. tj. do 17.06.2024 r. oraz przed wszczęciem egzekucji o charakterze pieniężnym. Z uwagi na powyższe oraz nieprzedłożenie przez skarżącego zaświadczenia o wykonaniu obowiązku szczepień dziecka lub ich odroczeniu, zaistniały – w ocenie organu – przesłanki do ściągnięcia nałożonej grzywny w trybie egzekucji należności pieniężnych. 6. Dnia 29.07.2024 r. Wojewoda Małopolski skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Miechowie własny tytuł wykonawczy z dnia 29.07.2024 r., nr [...] celem wyegzekwowania należności wynikającej z własnego postanowienia z 13.02.2024 r. (znak: WZ-VIII.3151.17.2024) o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. 7. Pismem z 25.09.2024 r. skarżący wniósł zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej o charakterze pieniężnym wskazując na brak wymagalności obowiązku oraz wniósł o umorzenie przez organ egzekucyjny postępowania egzekucyjnego. Akcentował, że "egzekwowana należność dotyczy grzywny w celu przymuszenia do zaszczepienia małoletniego dziecka zobowiązanego. Postępowanie egzekucyjne przymuszające zobowiązanego do obowiązku szczepień dzieci uległo zawieszeniu z mocy prawa z chwilą złożenia przez niego zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Do dnia sporządzenia niniejszego pisma brak jest ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie zgłoszonych zarzutów." Zwrócił uwagę na wyrok TK z dnia 9.05.2023 r. oraz przywołał wyrok NSA z 18.12.2023 r. (sygn. akt II GSK 1709/23) wskazując, że postępowania wszczęte na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych w oparciu o przepisy uznane za niekonstytucyjne powinny być umorzone, zaś grzywny uchylone. 8. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Miechowie w piśmie z 1.10.2024 r. poinformował, że zarzuty w ww. sprawie zostały skierowane po upływie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego, a wobec powyższego brak było podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wskazał, iż w toku postępowania egzekucyjnego dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego zobowiązanego w [...]. 9. Postanowieniem z 6.11.2024 r. (znak: WL-XII.3152.4.7.2024) Wojewoda Małopolski oddalił zarzuty zgłoszone 25.09.2024 r. Wskazał, m.in., że grzywna w celu przymuszenia jest środkiem egzekucyjnym, stosowanym w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązków o charakterze niepieniężnym, a wydając postanowienie o jej nałożeniu Wojewoda Małopolski jest organem egzekucyjnym obowiązku o charakterze niepieniężnym. Nałożona na skarżącego grzywna nie została zapłacona i stała się nowym odrębnym obowiązkiem podlegającym egzekucji i była egzekwowana jak każda inna należność pieniężna – egzekucja o charakterze pieniężnym. Egzekwowany obowiązek istniał i był wymagalny. Podkreślił, iż z uzasadnienia zarzutów zgłoszonych przez pełnomocnika zobowiązanego wynika, że nie dotyczą one braku wymagalności obowiązku egzekwowanego w egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] tj. - grzywny podlegającej egzekucji jako należności pieniężnej i obowiązku o charakterze pieniężnym, a jedynie podnoszonego braku wymagalności obowiązku o charakterze niepieniężnym wynikającego z Postanowienia Wojewody Małopolskiego znak: WZ-VIII.3151.17.2024 z 13 lutego 2024 r. Zatem – w ocenie organu – twierdzenie odnoszące się do braku wymagalności obowiązku pozostaje bez wpływu na wykonanie grzywny w celu przymuszenia jako obowiązku pieniężnego. Wniesione zarzuty zmierzają do kwestionowania prawidłowości postępowania charakterze niepieniężnym, natomiast w postępowaniu wywołanym wniesieniem zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z 29 lipca 2024 r. przedmiotem rozpoznania jest wyłącznie brak wymagalności obowiązku o charakterze pieniężnym. Odnosząc się zaś do podnoszonych w zarzutach argumentów dot. wyroku TK i NSA organ wskazał, że postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] zostało wszczęte w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa. Podkreślał, że w.w. tytuł wykonawczy, na podstawie którego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne o charakterze niepieniężnym, został wystawiony przez PPIS w Miechowie już po wydaniu wyroku TK. 10. We wniosku z 19.11.2024 o ponowne rozpatrzenie zarzutów zobowiązany wniósł uchylenie zaskarżonego postanowienia. Załączył wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 9.05.2023 r. (sygn. akt SK 81/19) oraz wyrok WSA w Poznaniu z 11.09.2024 r. (sygn. akt III SA/Po 312/24). Akcentował, że obowiązek uiszczenia grzywny jest niewymagalny, a postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w terminie 7 dni od daty doręczenia ww. postanowienia (data doręczenia to 12 listopada 2024 r.), tj. zgodnie z art. 17 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 11. Postanowieniem z 19.12.2024 r. Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z 6.12.2024 r. W uzasadnieniu organ powołał art. 33 par. 2 u.p.e.a. i wskazał, że zarzuty stanowią sformalizowany środek zaskarżenia akcentując zamknięty katalog zarzutów. W nawiązaniu do argumentu skarżącego, iż "w toku postępowania egzekucyjnego przymuszającego do zaszczepienia dziecka zobowiązany złożył zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a także wniósł skargę do sądu administracyjnego i brak do dziś ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie" – organ wskazał, że z u.p.e.a. nie wynika, aby złożenie skargi do sądu administracyjnego samoistnie zawieszało czynności egzekucyjne. Nadto, organ przywołał art. 35 par. 1 ustawy, z którego wynika, iż wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, zawiesza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części z dniem doręczenia tego zarzutu organowi egzekucyjnemu do czasu zawiadomienia tego organu o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie tego zarzutu. Organ wyjaśnił, iż użyte w cytowanym przepisie "ostateczne postanowienie" to takie, na które nie przysługuje zażalenia w administracyjnym toku instancji, a biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy - postanowienie nakładające grzywnę w celu przymuszenia z 13.02.2024 r. (znak [...]) jest ostateczne, a obowiązek jest wymagalny. Dalej organ wskazał, że cytowany przez skarżącego fragment wyroku NSA w z 20.07.2016 r. (sygn. akt I OSK 845/16) stanowi o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zarzutu w postępowaniu administracyjnym. Organ nie podzielił twierdzenia skarżącego, że "w tej sytuacji obowiązek uiszczenia grzywny jest niewymagalny a postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu". Wskazał, że zgodnie z art. 33 § 2 pkt 6 lit. a) i b) ustawy o braku wymagalności obowiązku decydują takie okoliczności jak odroczenie terminu jego wykonania, czy rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych. Przepis ten (pod lit. c) dopuszcza także możliwość braku wymagalności obowiązku z innej przyczyny niż określona w lit. a) i b). Usytuowanie tego zapisu w art. 33 § 1 pkt 2 ustawy wskazuje, że podstawą zarzutu mogą być też inne zdarzenia, które powodują, że zobowiązanie nie może być egzekwowane. Jednak – akcentował Wojewoda Małopolski – zobowiązany nie przedstawił żadnych "innych okoliczności", zatem postępowanie egzekucyjne nie podlegało umorzeniu. Zajmując stanowisko do wniosku skarżącego (pismo z 19.11.2024 r.) o zwrócenie się do wierzyciela z pismem o wskazanie, czy wnosi o zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 kpa ze względu na Wyrok Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt SK 81/19 z dnia 9 maja 2023 r.) organ wskazał, że pismem z 5.12.2024 r. (znak: [...]) zwrócił się do wierzyciela o zajęcie stanowiska w tej sprawie, a 11.12.2024 r. PPIS w Miechowie poinformował, że nie dostrzega podstaw do zawieszenia postępowania wobec zobowiązanego, a obowiązek na nim ciążący nadal istnieje i jest wymagalny. PPIS poinformował, iż zobowiązany nie przedstawił zaświadczenia od lekarza specjalisty, które określałoby potrzebę czasowego odroczenia obowiązkowych szczepień dziecka lub też zaświadczenia lekarskiego wskazującego przeciwwskazania do szczepień dziecka bezterminowo. PPIS dodał również, że lekarz podstawowej opieki nie widział dotychczas u małoletniego (tj. J. Z.) przesłanek zmuszających do czasowego lub długotrwałego odroczenia przeprowadzenia szczepień ochronnych. PPIS w Miechowie stwierdził, iż na żadnym etapie postępowania nie otrzymał żadnej dokumentacji poświadczającej wykonanie zaległych, obowiązkowych szczepień ochronnych u nieletniego, J. Z. W zakresie natomiast oczekiwania skarżącego obejmującego zawieszenie postępowania z uwagi na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 9.05.2023 r. organ wskazał, że przywołany przez skarżącego dowód dotyczy egzekucji o charakterze niepieniężnym, natomiast przedmiotem rozpoznania w postępowaniu wywołanym wniesieniem zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z 29.07.2024 jest wyłącznie brak wymagalności obowiązku o charakterze pieniężnym. Argumentacja skarżącego odnosząca się do egzekucji o charakterze niepieniężnym nie pozostaje w związku z okolicznościami, które mogą być przedmiotem zarzutów w tej sprawie (egzekucja obowiązku pieniężnego). Organ wskazał, że postanowieniem z 13.02.2024 r. nałożył na zobowiązanego grzywnę w celu przymuszenia (500 zł) wyznaczając termin wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym oraz wpłacenia grzywny do 17.05.2024 r. Postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia zostało doręczone zobowiązanemu 21.02.2024 r. Grzywna ta nie została uiszczona ani do 17.06.2024 r., ani do dnia wszczęcia egzekucji obowiązku o charakterze pieniężnym. W związku z powyższym Wojewoda Małopolski skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Michowie tytuł wykonawczy [...] celem wyegzekwowania należności wynikającej z postanowienia Wojewody z 13.02.224 r. Należność objęta tym tytułem nie została wyegzekwowana, ani wpłacona przez zobowiązanego. Do Wojewody nie wpłynęło też zaświadczenie o wykonaniu szczepień u małoletniego syna skarżącego lub o odroczeniu obowiązku tych szczepień. Z uwagi na powyższe, w ocenie organu, zaistniały przesłanki do wszczęcia postępowania egzekucyjnego obowiązku o charakterze pieniężnym. 12. W skardze na opisane wyżej postanowienie z 19.12.2024 r. skarżący zarzucił naruszenie "art. 33 par. 2 pkt 1 c" u.p.e.a. w związku z wyrokiem TK z 9.05.2023 r. poprzez egzekwowanie grzywny nałożonej na skarżącego na podstawie przepisów uznanych przez TK za niezgodne z Konstytucją RP, co nakładało obowiązek umorzenia postępowania dot. obowiązku niepieniężnego i winno skutkować uchyleniem postanowienia o nałożeniu grzywny egzekwowanej w niniejszej sprawie. Następnie skarżący podał, że egzekwowana należność dotyczy grzywny w celu przymuszenia do zaszczepienia jego małoletniego dziecka. Postępowanie egzekucyjne przymuszające zobowiązanego do obowiązku szczepień dzieci uległo zawieszeniu z mocy prawa z chwilą złożenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Do dnia sporządzenia skargi, brak jest ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie zgłoszonych zarzutów. 13. W odpowiedzi na skargę organ domagał się jej oddalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: 14. Skarga podlegała oddaleniu. 15. Jak wynika z przedstawionego w części historycznej niniejszego uzasadnienia stanu tej sprawy, Wojewoda Małopolski postanowieniem z 13.02.2024 r. (znak: WZ-VIII.3151.17.2024) nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia wykonania obowiązku niepieniężnego – wskazanego w wystawionym przez PPIS w Miechowie tytule wykonawczym z 6.02.2024 r., nr [...] (tj. poddania syna obowiązkowym szczepieniom) – wyznaczając zarazem termin uiszczenia grzywny do 17.06.2024 r. Jednocześnie, w związku z nałożoną grzywną w celu przymuszenia, Wojewoda Małopolski wystawił w dniu 29.07.2024 r. odrębny tytuł wykonawczy (znak [...]). Wywiedzione przez skarżącego zarzuty w sprawie tej egzekucji administracyjnej (tj. obejmującej egzekucję grzywny w celu przymuszenia) zostały oddalone przez Wojewodę Małopolskiego (postanowienie z 6.11.2024 r.), a rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy kontrolowanym obecnie postanowieniem z 19.12.2024 r. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie to nie narusza prawa. 16. Stosownie do art. 119 § 1 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (aktualny publikator Dz. U. 2025 r., poz. 132; dalej u.p.e.a.) grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. Zgodnie z art. 122 § 3 u.p.e.a zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. 17. Należy zauważyć, że postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia konkretyzuje środek egzekucyjny, kreując dodatkowy i wykonawczy względem zasadniczego (pierwotnego) obowiązku niepieniężnego obowiązek o charakterze pieniężnym. Obowiązek uiszczenia grzywny w celu przymuszenia ma więc charakter wtórny i akcesoryjny (zależny) względem obowiązku niepieniężnego, którego niewykonanie stanowi podstawę do zastosowania powyższego środka egzekucyjnego. Istnieje zatem ścisły związek między sprawą egzekucji grzywny w celu przymuszenia i sprawą egzekucji obowiązku niepieniężnego, dla którego realizacji grzywna ta stanowi środek egzekucyjny. Dostrzec zarazem trzeba, że sam ustawodawca wyraźnie postanowił, że nałożone w drodze postanowienia organu egzekucyjnego grzywny w celu przymuszenia, nieuiszczone w terminie, podlegają ściągnięciu w trybie egzekucji należności pieniężnych, określonym w u.p.e.a. (art. 124 § 1 u.p.e.a.), co oznacza, że w zakresie przymusowego wykonania obowiązku uiszczenia grzywien toczy się odrębna egzekucja, a zatem w sensie formalnym sprawa egzekucji administracyjnej tego rodzaju grzywien ma charakter odrębny (por. wyrok NSA z dnia 5 września 2023 r., sygn. akt II GSK 1619/22). Konsekwencją zaś powyższego jest to, iż wierzyciel zależnego obowiązku pieniężnego wynikającego z postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wystawia odrębny tytuł wykonawczy, który jest następnie kierowany z urzędu lub na podstawie wniosku wierzyciela do egzekucji administracyjnej (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 29.10.2024 r.; sygn. akt I SA/Bd 569/24). Taki też tytuł wykonawczy został w tej sprawie wystawiony przez Wojewodę Małopolskiego w dniu 29.07.2024 r. (znak WL-XII/162/2024). Jak już wskazano, z treści art. 122 par. 3 u.p.e.a. wynika, że zobowiązanemu przysługuje także prawo wniesienia zarzutów dotyczących egzekwowania obowiązku pieniężnego. 18. W tej sprawie skarżący opierał zarzuty wniesione względem egzekucji obowiązku pieniężnego (grzywna w celu przymuszenia) na art. 33 par. 2 pkt 5 lit. c) u.p.e.a., tj. na braku wymagalności tego obowiązku z uwagi na wystąpienie innej przyczyny niż odroczenia terminu jego wykonania. Zasadnicza argumentacja skarżącego prezentowana zarówno w postępowaniu przed organem administracji, jak i przed Sądem sprowadzała się do tego, że brak wymagalności obowiązku szczepień jego syna, wynikać ma z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 9.05.2023 r. (sygn. akt SK 81/19). Konsekwencją zaś wskazywanego braku wymagalności obowiązku szczepień miał być – w ocenie skarżącego – brak podstaw do nałożenia grzywny w celu przymuszenia wykonania wskazanego obowiązku niepieniężnego. Analiza przedstawionej wyżej argumentacji pozwala stwierdzić, że skarżący kwestionował w istocie brak podstawy normatywnej do nałożenia obowiązku niepieniężnego (poddania syna obowiązkowym szczepieniom), czego pochodną miał być także brak podstaw do nałożenia i egzekwowania grzywny w celu przymuszenia do wykonania wyżej wskazanego obowiązku niepieniężnego. Dostrzec jednak trzeba, że obecnie kontrolowana sprawa dotyczy zarzutów zgłoszonych względem nałożonego na skarżącego obowiązku pieniężnego. Skarżący utożsamiał więc kwestię wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym zaszczepienia dziecka z brakiem wymagalności obowiązku uiszczenia grzywny (art. 33 § 2 pkt 6 lit. c). Jak to już jednak zaznaczono, choć obowiązek uiszczenia grzywny w celu przymuszenia ma charakter wtórny względem obowiązku niepieniężnego, to jednak w zakresie przymusowego uiszczenia grzywny toczy się odrębna egzekucja, w oparciu o odrębny tytuł wykonawczy. Tym samym w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym egzekucji należności pieniężnej nie podlegają i rozpoznaniu zarzuty dotyczące wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, a zatem nie istnieje konieczność ponownego badania wymagalności obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym. Temu ostatnio wskazanemu celowi służyły zarzuty wniesione przez skarżącego w sprawie, która prawomocnie zakończyła się wyrokiem WSA w Krakowie z 6.11.2024 r. (sygn. akt III SA/Kr 1050/24) – oddalającym skargę na postanowienie MPWIS z 29.04.2024 r. (znak: NE.906.1.26.2024) w przedmiocie stanowiska wierzyciela co do wniesionych zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Kwestionowanie więc obecnie istnienia obowiązku o charakterze niepieniężnym (wykonania szczepień ochronnych) nie może prowadzić do skutecznego zakwestionowania wymagalności obowiązku o charakterze pieniężnym - zapłaty należności wynikającej z wydanego przez Wojewodę Małopolskiego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. W kontrolowanej sprawie ocenie podlegać mógł bowiem wyłącznie zarzut odnoszący się do obowiązku o charakterze pieniężnym, a nie okoliczność, czy obowiązek niepieniężny został nałożony zasadnie, czy też niezasadnie i czy nadal jest on wymagalny (tak trafnie WSA w Bydgoszczy we wskazanym już wyżej wyroku). 19. Z uwagi na powyższe, podniesiony przez skarżącego zarzut braku wymagalności obowiązku uiszczenia grzywny (art. 33 § 2 pkt 6 lit. c) niewadliwie został oceniony przez organ jako niezasługujący na uwzględnienie. Skarżący nie wskazał również na żadne prawnie doniosłe okoliczności, z których wynikałoby, że obowiązek uiszczenia grzywny w celu przymuszenia nie jest wymagalny. 20. Mając na uwadze przedstawione oceny, Sąd skargę oddalił. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był art. 151 ustawy z 30.008.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935).