III SA/Kr 322/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi C. K. na decyzję Wojewody z dnia 25 stycznia 2021 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odrzucić skargę C. K., zwana dalej skarżącą, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, skargę na decyzję Wojewody z dnia 25 stycznia 2021 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Podpisem elektronicznym zostało podpisane jedynie pismo przewodnie z dnia 28 stycznia 2021 r., skarga zaś (stanowiąca załącznik) nie została opatrzona takim podpisem. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 marca 2021 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie doręczono skarżącej w dniu 16 marca 2021 r. (k. 29 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe w tym samym dniu, skarżąca za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ponownie nadesłała kopię skargi (k. 25 akt sądowych), nie zawierającą jej podpisu. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął z dniem 23 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów, jakie powinno zawierać pismo w postępowaniu sądowym, jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (vide: art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Określony w Prawie o postepowaniu przed sądami administracyjnymi warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a P.p.s.a. (vide: art. 12b § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a P.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b P.p.s.a. zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. , jeżeli pismo strony nie może otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Bak takiego podpisu jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie skardze biegu, a jego nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie ww. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.. Wskazać również należy, że platforma ePUAP nie pozwala technicznie na podpisywanie załączników do wysyłanej korespondencji. W tym celu należy skorzystać z zewnętrznego narzędzia (tzw. Podpisywarki), do którego odwołuje się sama platforma ePUAP – użytkownik przed zalogowaniem dostaje dużą informację: czy chce zalogować się na swoje konto, czy też podpisać plik. W sensie informatycznym platforma ePUAP posługuje się określonym formatem pisma (pismo ogólne – w realiach niniejszej sprawy odpowiednik pisma przewodniego). Użytkownik może w takim piśmie zawrzeć swoje stanowisko i z poziomu platformy ePUAP podpisać to pismo podpisem zaufanym czy podpisem kwalifikowanym (jak to uczyniła skarżąca, wnosząc zażalenie) W przypadku dodania do tego pisma załącznika, z poziomu platformy ePUAP nie da się tego załącznika podpisać – należy wcześniej skorzystać ze wskazanego rozwiązania, czyli Podpisywarki. Wystarczy prosta próba – jeżeli wyślemy pismo ogólne, do którego dołożymy załącznik (np. skarga) po czym podpiszemy, to pismo ogólne to "wyciągnięcie" (wyodrębnienie) załącznika – np. poprzez jego zapisanie na dysku celem przesłania dalej – pokaże, że nie jest on podpisany. Stąd też ustawodawca w art. 46 § 2b P.p.s.a. nałożył obowiązek podpisywania załączników. Strona, składając skargę do organu, może wpisać jej treść w formularz pisma ogólnego (dokument w formacie xml) lub załączyć w postaci pliku (doc, pdf itp.) do tego formularza. Nie ma technicznej możliwości przesłania samego pliku – to zawsze będzie załącznik do formularza pisma ogólnego. Formularz jest kontenerem, który zawiera w sobie części składowe w postaci plików – załączniki. Podsumowując, platforma ePUAP jest pozbawiona technicznych możliwości nadesłania samego załącznika (bez jego uprzedniego "zapakowania" do formularza pisma ogólnego), jak również podpisania załącznika do formularza pisma ogólnego. O ile formularz pisma ogólnego można podpisać zarówno podpisem zaufanym, jak i kwalifikowanym, o tyle nie ma technicznej możliwości podpisania z poziomu platformy ePUAP załącznika. Brak technicznej możliwości podpisania załącznika z poziomu platformy ePUAP nie wyklucza w ogóle możliwości podpisania takiego dokumentu w innym miejscu, a następnie dołączenie do korespondencji. Należy zwrócić także uwagę na to, że strona nie musi załączać żadnych dodatkowych plików – treść jej żądania może być zawarta w piśmie ogólnym, które można podpisać w wymagany sposób. Zauważyć również należy, że ustawodawca w art. 46 P.p.s.a. rozróżnił podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a P.p.s.a. Tożsamy pogląd, że opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej załącznik do dokumentu, został wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 29 października 2020 r., sygn. akt I OZ 814/20, z dnia 13 listopada 2020 r., sygn. akt I OZ 884/20, z 26 listopada 2020 r., sygn. akt: I OZ 937/20, I OZ 938/20, I OZ 939/20, I OZ 940/20 i I OZ 987/20, z dnia 9 grudnia 2020 r., sygn. akt: I OZ 1031/20, I OZ 1032/20, I OZ 1033/20 i I OZ 1034/20, z dnia 11 grudnia 2020 r. sygn. akt: I OZ 1000/20, I OZ 1003/20, I OZ 1014/20, I OZ 1015/20 i I OZ 1022/20 oraz z dnia 15 grudnia 2020 r., sygn. akt: I OZ 1061/20 i I OZ 1062/20, z dnia 20 stycznia 2021 r., sygn. akt III OZ 19/21, który skład orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela. W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi upłynął zatem skarżącej z dniem 23 marca 2021 r. Do chwili obecnej skarżąca nie złożyła w tym terminie kwalifikowanego podpisu elektronicznego lub własnoręcznego pod skargą, stanowiącą załącznik do pisma z dnia 28 stycznia 2021 r. Mając na uwadze powyższe, skardze nie można było nadać dalszego biegu. Skarga, której braki formalne w postaci braku podpisu, pomimo wezwania nie zostały uzupełnione, podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.