III SA/Kr 328/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi E. M. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy [...] w W kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy związane z udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Ustanowiony dla strony adwokat, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas K. M. reprezentowała stronę w postępowaniu I instancji przed tut. wojewódzkim sądem administracyjnym za co otrzymała stosowne wynagrodzenie (k. 50). Następnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną w treści której sformułował m.in. "wniosek o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, ze względu, iż nie zostały one pokryte ani w całości ani w części" (k. 64). Nie brała udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 76; 79; 85). Na wniosek rzeczonej Okręgowa Rada Adwokacka w W wyznaczyła w jej miejsce mecenasa E. M., który wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wnosząc przed jej zakończeniem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (k. 85). Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2017 r. sygn. akt I OSK 766/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. 86). Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wobec tego, że skarga kasacyjna została wniesiona w lutym 2016 r. (k. 63) więc zasady te zgodnie z §22 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016, poz. 1714) precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015, poz. 1801). Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §3 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku można przyjąć, że adwokat złożył takie oświadczenie. W myśl cytowanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowi 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4 (§4 ust. 1). W konsekwencji w sprawie takiej jak niniejsza, za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje adwokatowi który nie prowadził sprawy przed sądem administracyjnym w drugiej instancji i nie wniósł kasacji opłata w wysokości 180 zł stosownie do §21 ust. 2 pkt. 2 lit. c). Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §21 ust. 1 pkt. 1 lit. c) z uwzględnieniem §4 ust. 1 rozporządzenia. Na mocy §4 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.