III SA/Kr 330/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na uchwałę Rady Miasta Nr [...] z dnia 24 października 2007 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. S. W. zaskarżył pismem z dnia 31.01.2012r. (data wpływu do organu 17.02.2012 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchwałę Rady Miasta Nr [...] z dnia 24 października 2007 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy. Skargę poprzedził wezwaniem Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa (data wpływu do organu dnia 04.04.2011r.), wobec treści którego Rada Miasta pismem z dnia 08.04.2011r. odpowiedziała, przesyłając stanowisko Prezydenta Miasta w kwestii przyznania skarżącemu lokalu mieszkalnego. Rada Miasta zaznaczyła jednocześnie, że pismo nie stanowi odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Jeśli chodzi o uzasadnienie skargi, S. W. nawiązał do okoliczności starania się o lokal mieszkalny z zasobów Gminy. Podał, że w dniu 14.02.2011r. złożył stosowny wniosek o przyznanie lokalu. Prezydent Miasta odpowiedział mu pismem z dnia 02.03.2011r., że z uwagi na pobyt w Domu Pomocy Społecznej nie stanowi on w rozumieniu w/w uchwały osoby o niezaspokojonych potrzebach mieszkaniowych, gdyż zgodnie z § 49 ust. 1 pkt 3 w/w uchwały za osoby o niezaspokojonych potrzebach mieszkaniowych nie są uznawane miedzy innymi osoby, które są niezdolne do samodzielnej egzystencji oraz przebywają w placówce zapewniającej całodobowa opiekę. S. W. uznał w związku z powyższym, że zapisy uchwały ograniczają mu prawo do przyznania lokalu, gdyż istotnym powinno być to w jakiej sytuacji się znajduje czyli w szczególnej sytuacji majątkowej, rodzinnej i osobistej a także istotnym winien być wzgląd na kwestie społeczne i brak posiadania przez niego jakiegokolwiek tytułu prawnego do lokalu. Uchwała stanowiąc o niezaspokojonych potrzebach mieszkaniowych jako przesłance przyznania lokalu dopuszcza w ocenie skarżącego dowolność interpretacji tego pojęcia. Pobyt w Domu Pomocy Społecznej, jak podkreślił na koniec skarżący, jest pobytem czasowym i nie można uznać, że posiadając nawet tam zameldowanie jednocześnie posiada się tytuł prawny do lokalu. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie jej po terminie, podając, że faktycznie nie odpowiedziała skarżącemu na wezwanie do usunięcia naruszenia, stąd 60 – dniowy termin do wniesienia skargi powinien być liczony od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa tj. od dnia 04.04.2011 r. i upłynął w dniu 03.06.2011r. Rada Miasta argumentując względne oddalenie skargi, powtórzyła argumentację odmowy przyznania lokalu mieszkalnego skarżącemu koncentrującą się na przyjęciu, że stanowi on osobę o zaspokojonych potrzebach mieszkaniowych, gdyż przebywa w Domu Pomocy Społecznej a skarżona uchwała zawiera ścisły i precyzyjny zapis w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Podstawą do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na przedmiotową uchwałę będącą aktem prawa miejscowego, jest art. 3 § 2 pkt 5 cytowanej ustawy w związku z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego. Bezskuteczność wezwania zachodzi wówczas, gdy organ odpowiadając na wezwanie nie uwzględnił go, bądź nie odpowiedział. Zastosowanie znajduje reguła zawarta w art. 53 § 2 p.p.s.a., który przewiduje, że skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia (por. uchwała NSA z dnia 2 kwietnia 2007r., sygn. akt II OPS 2/07). Skoro Rada Miasta nie odpowiedziała na wezwanie S. W. termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 04.06.2011r. Wniesienie jej dopiero w dniu 17.02.2012r. powoduje, że należy uznać ją za skargę wniesioną po terminie. Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę S. W. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.