III SA/Kr 332/09

WyrokWSA w Krakowie2010-02-11

Skład orzekający: Krystyna Kutzner, Bożenna Blitek, Tadeusz Wołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy, gdy wcześniej postępowanie w tej samej sprawie zostało już zakończone stwierdzeniem braku podstaw do wydania nakazu, narusza zasady postępowania administracyjnego, w szczególności zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzający ją nakaz organu pierwszej instancji z przyczyn procesowych, stwierdzając naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 k.p.a.). Powodem było prowadzenie przez organy inspekcji pracy dwóch odrębnych postępowań dotyczących tej samej sprawy wypadku przy pracy, bez prawidłowego zakończenia pierwszego postępowania z 2006 roku i bez rozważenia, czy nowe postępowanie powinno być wszczęte w trybie wznowienia postępowania. Organy nie zapewniły stronie właściwego udziału w postępowaniu i pełnej świadomości co do jej sytuacji prawnej.
Stan faktyczny
Firma "A" zaskarżyła decyzję Okręgowego Inspektora Pracy nakazującą zbadanie okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy pracownika R. B. z 2004 roku. Postępowanie w tej sprawie było prowadzone już w 2006 roku, zakończone wówczas notatką służbową stwierdzającą brak podstaw do wydania nakazu. Nowe postępowanie zostało wszczęte w 2008 roku na wniosek Prokuratury Rejonowej, opierając się na ustaleniach sądu karnego uniewinniającego świadków od fałszywych zeznań dotyczących wypadku. Organy inspekcji pracy uznały, że ustalenia sądu karnego są wiążące i nakazały ponowne zbadanie okoliczności wypadku. Firma zarzuciła, że postępowanie zostało wszczęte na podstawie niewiążącego dla sądu cywilnego wyroku karnego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Okręgowego Inspektora Pracy oraz poprzedzający ją nakaz organu pierwszej instancji, orzekając jednocześnie, że zaskarżone rozstrzygnięcia nie mogą być wykonane i zasądzając zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner Sędziowie WSA Bożenna Blitek spr. WSA Tadeusz Wołek Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2010 r. sprawy ze skargi Firmy ,, A‘’ W. D. i A. Z. Spółka jawna na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia 3 lutego 2009 r. Nr : [...] w przedmiocie nakazu zbadania okoliczności i przyczyn wypadku I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzający ją nakaz organu pierwszej instancji , II. orzeka , że zaskarżone rozstrzygnięcia nie mogą być wykonane , III. zasądza od Okręgowego Inspektora Pracy na rzecz skarżącego kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 4 grudnia 2008 roku została przeprowadzona w Firmie "A" W. D. i A. Z. Sp. Jawna kontrola przez Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy. W wyniku tej kontroli w dniu 4 grudnia 2008 roku sporządzono "protokół kontroli", w którym zaznaczono m.in., że poprzednia kontrola miała miejsce w dniu 14 lipca 2006 roku, a także, że wyniku jeszcze wcześniejszej, przeprowadzonej w kwietniu 2006 roku wydano nakaz z dnia [...] 2006 roku polecając w określonym terminie zbadanie okoliczności i przyczyny wypadku jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ pracownik R. B. z poleceniem sporządzenia stosownej dokumentacji powypadkowej i doręczenia poszkodowanemu pracownikowi zatwierdzonego protokołu powypadkowego. Po rozpatrzeniu odwołania od tego nakazu kontrolowanego podmiotu, organ odwoławczy – Okręgowy Inspektor Pracy decyzją z dnia [...] 2006 roku uchylił zaskarżony nakaz i przekazał sprawę do rozpatrzenia organowi I instancji. Podano, że po przeprowadzeniu tego postępowania organ I instancji – inspektor pracy uznał, ze brak jest podstaw do ponownego wydania decyzji nakazującej zbadanie okoliczność i przyczyn wypadku jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ R. B. Z protokołu wynika także, że kontrola przeprowadzona w dniu 4 grudnia 2008 roku nastąpiła w wyniku wpływu w dniu 25 listopada 2008 roku do Oddziału Państwowej Inspekcji Pracy wniosku Prokuratury Rejonowej o przeprowadzenie postępowania w zakresie ustalenia okoliczność i przyczyn wypadku jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ R. B. Po przeprowadzeniu powyższej kontroli z dnia 4 grudnia 2008 roku Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy skierował do kontrolowanego zakładu pracy – Firmy "A" W. D. i A. Z. Sp. Jawna Nakaz z dnia 04.12.2008 r. Nr rej. [...], który nakazywał zbadać w terminie zbadanie do dnia 31 stycznia 2009 roku okoliczności i przyczyny wypadku jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ pracownik R. B. z poleceniem sporządzenia wymaganej dokumentacji powypadkowej i doręczenia poszkodowanemu pracownikowi zatwierdzonego protokołu powypadkowego. Jako podstawę prawną wskazano art. 11 pkt 1 oraz art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589), art. 207 § 2 pkt 1 i 2 oraz art. 234 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94 z późn. zm.), a także § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 1998 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz sposobu ich dokumentowania, a także zakresu informacji zamieszczanych w rejestrze wypadków przy pracy (Dz. U. Nr 115, poz. 744 z późn. zm.). W uzasadnieniu nakazu organ podkreślił, że postępowanie w sprawie zostało zainicjowane wnioskiem Prokuratury Rejonowej, który wpłynął 25 listopada 2008 roku wraz z wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 28 grudnia 2007 roku (sygn. akt [...]). Wyrokiem tym M. G., S. K. i B. F., którzy zeznali w postępowaniu prowadzonym przez inspektora pracy w 2006 roku, że w dniu 23 marca 2004 roku na terenie firmy "A" pracownik R. B. uległ wypadkowi w pracy, a następnie zostali oskarżeni przez Prokuratora Rejonowego, że zeznania te złożyli fałszywie, tj. o czyn z art. 233 § 1 kodeksu karnego - zostali uniewinnieni od popełnienia zarzuconego im aktem oskarżenia czynu. Powyższy wyrok stał się prawomocny, albowiem został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego sygn. akt [...] z dnia 25 kwietnia 2008 roku, który również dołączono do wniosku. Organ I instancji podniósł, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 grudnia 2007 roku (sygn. akt [...]) Sąd Rejonowy stwierdził, że zostało dowiedzione w sposób bezsporny, iż R. B. uległ w dniu 23 marca 2004 roku na terenie firmy "A" wypadkowi w pracy i te "ustalenia sądu karnego są wiążące dla inspektora pracy jako organu Państwowej Inspekcji Pracy". Organ wskazał, że na podstawie art. 234 § 1 Kodeksu pracy w razie wypadku przy pracy pracodawca jest obowiązany m. in. zapewnić ustalenie w przewidzianym trybie okoliczności i przyczyny wypadku, które – w oparciu o § 3 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 1998 r. – ustala powoływany przez pracodawcę zespół powypadkowy, w którego skład wchodzi pracownik służby bezpieczeństwa i higieny pracy oraz społeczny inspektor pracy. Od nakazu tego odwołanie wniosła Firma "A" W. D. i A. Z. Sp. Jawna podnosząc, że podstawą wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie było pismo Prokuratury Rejonowej i ustalenia sądu karnego zawarte w uzasadnieniu wyroku, który to wyrok nie będąc wyrokiem skazującym "nie wiąże sądu cywilnego", co wynika "w oczywisty sposób z przepisu art. 11 kodeksu postępowania cywilnego". Decyzją z dnia 3 lutego 2009 r. Nr rej. [...] Okręgowy Inspektor Pracy po rozpatrzeniu powyższego odwołania utrzymał w mocy zaskarżony nakaz z dnia 4 grudnia 2008 roku. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że w przedmiocie zbadania okoliczności i przyczyn wypadku jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ zatrudniony w firmie R. B. wydano nakaz już w 2006 roku, który w wyniku odwołania został uchylony przez organ II instancji i sprawa została przekazania do ponownego rozpatrzenia, w wyniku którego organ I instancji – inspektor pracy uznał po przeprowadzeniu kontroli uzupełniającej w dniu 14 lipca 2006 roku, że brak jest podstaw do ponownego wydania decyzji nakazującej zbadanie okoliczności i przyczyn wypadku jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ R. B. Okręgowy Inspektor Pracy podniósł, że niniejsze postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem Prokuratury Rejonowej, który wpłynął w dniu 25 listopada 2008 roku do Oddziału PIP. Zdaniem tego organu, ustalenia dokonane przez sąd karny dowiodły, że R. B. doznał wypadku przy pracy w dniu 23.03.2004 r. na terenie zakładu pracy i organ I instancji prawidłowo przyjął, że "wyrok ten jako dowód ma znaczenie prawne dla wyników prowadzonych czynności kontrolnych", a o znaczeniu prawnym określonego dowodu decyduje inspektor pracy prowadzący czynności kontrolne. Podkreślono, że obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego wynika z art. 77 § 1 kpa i jest związany z zasadą swobodnej oceny dowodów określoną w art. 80 kpa oraz zasadą prawdy obiektywnej zawartą w art. 7 kpa, przy czym na mocy art. 75 § 1 kpa należy jako dowód dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Organ ten jednocześnie zaznaczył, że "w zaskarżonej decyzji organ I instancji nie przesądzał o charakterze zdarzenia jakiemu uległ R. B.", a wydana decyzja "nakazuje jedynie zbadać okoliczności i przyczyny wypadku, którego zaistnienie w świetle zgromadzonych dowodów jest bezsporne, natomiast fakt uznania tego zdarzenia za wypadek przy pracy należy do kompetencji zespołu powypadkowego". Z decyzją tą nie zgodziła się Firma "A" W. D. i A. Z. Sp. Jawna, która w skardze wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy Okręgowemu Inspektorowi Pracy do ponownego rozpatrzenia. W skardze przedstawiono argumenty - jak w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Przed terminem rozprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny m. in. wezwał organ II instancji - Okręgowego Inspektora Pracy o nadesłanie całości akt administracyjnych – oryginałów lub uwierzytelnionych kserokopii – spiętych lub zszytych i ponumerowanych według kolejności pozyskiwania dokumentów. Pismem z dnia 19 stycznia 2010 r. organ ten poinformował, że przesłał ponownie całość akt administracyjnych w tej sprawie. Na rozprawie w dniu 27 stycznia 2010 r. pełnomocnik organu oświadczył, że po uchyleniu nakazu z dnia [...] 2006 r. decyzją Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] 2006 r., w sprawie prawdopodobnie nie była wydawana przez inspektora żadna decyzja, a po przeprowadzeniu kontroli w dniu 14.07.2006 r. inspektor do protokołu stwierdził brak podstaw do zbadania okoliczności tego wypadku. Na tej rozprawie Sąd zobowiązał Okręgowego Inspektora Pracy do przedłożenia protokołów i decyzji wydanych od pierwszej kontroli przeprowadzonej w okresie od 3 kwietnia 2006 roku do 24 kwietnia 2006 roku, w szczególności o przedłożenie dokumentów dotyczących sposobu zakończenia postępowania po decyzji uchylającej Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...] 2006 r. Z nadesłanych przez Okręgowego Inspektora Pracy akt postępowania przeprowadzonego w 2006 roku wynika, że zostało ono zakończone pismem z dnia 18 lipca 2006 roku Nr rej. [...] zatytułowanym "notatka służbowa", w którym Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektoratu Oddział [...] stwierdził m. in., że "brak jest podstaw do ponownego wydania decyzji nakazujących zbadanie okoliczności i przyczyn wypadku, jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ R. B.". Na rozprawie w dniu 11 lutego 2010 roku pełnomocnik organu oświadczył, że po analizie akt sprawy z 2006 roku należy uznać, że sprawa ta nie została prawidłowo zakończona. Jednocześnie wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – skarga jest uzasadniona, chociaż nie ze względów w niej naprowadzonych. Zaskarżona decyzja wraz z poprzedzającym ją nakazem organu I instancji ulegają uchyleniu z przyczyn procesowych bez badania zarzutów merytorycznych skargi, albowiem bezsprzecznie w obrocie prawnym pozostają dwa odrębnie prowadzone postępowania dotyczące tej samej sprawy – "sprawy zbadania okoliczności i przyczyn wypadku na terenie firmy "A", jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ pracownik R. B.". W sytuacji gdyby organy prowadziły niniejszą sprawę jako kontynuację postępowania administracyjnego rozpoczętego w 2006 roku – bez wątpienia akta sprawy z 2006 roku zostałyby dołączone do akt administracyjnych najpóźniej po wezwaniu Sądu o przedłożenie pełnych akt postępowania w rozpatrywanej sprawie. Z oświadczenia pełnomocnika organu złożonego na rozprawie w dniu 27 stycznia 2010 roku wynika, że organy prowadziły dwa odrębne postępowania w tej samej sprawie nie orientując się, w jaki sposób ukończono postępowanie w sprawie prowadzonej w 2006 roku i nie biorąc pod uwagę konsekwencji prawnych wynikających z jej zakończenia. Zdaniem Sądu, jest niewątpliwym, że prowadzone na podstawie Rozdziału 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589) postępowanie kontrolne jest szczególnym rodzajem postępowania administracyjnego prowadzonym przez inspektora PIP w trakcie kontroli zakładu, w którym nie wydaje się żadnej decyzji ani postanowienia o wszczęciu postępowania administracyjnego, a za datę wszczęcia postępowania można uznać każdą czynność, która zmierza do przeprowadzenia postępowania ogólnoadministracyjnego i wydania decyzji, w tym m.in.: rozpoczęcie kontroli, spostrzeżenie i odnotowanie naruszenia prawa pracy lub zasad bhp, przesłuchanie świadka, zapoznanie się z ekspertyzą, opinią itp., która stanowić będzie dowód w sprawie ogólnoadministracyjnej. O takim wszczęciu postępowania nie trzeba dodatkowo powiadamiać strony, którą jest zakład pracy, skoro powiadomiono ją o kontroli i miała ona możliwość uczestniczenia w czynnościach kontrolnych. Bez wątpienia też i zgodnie z art. 31 ust. 9 -11 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o PIP: "9. Kopię protokołu kontroli inspektor pracy pozostawia podmiotowi kontrolowanemu. 10. W przypadku niestwierdzenia uchybień wynik kontroli może być udokumentowany w formie notatki urzędowej, która powinna zawierać zwięzły opis stanu faktycznego stwierdzonego w czasie kontroli. 11. Notatkę urzędową podpisuje inspektor pracy. Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio." Powyższe oznacza, że tylko w przypadku niestwierdzenia uchybień wynik kontroli może być udokumentowany w formie notatki urzędowej. W sprawie przeprowadzonej w wyniku kontroli firmy w 2006 roku stwierdzono uchybienia i jej wynik nie mógł być udokumentowany w formie notatki urzędowej, tym bardziej, że wydano nakaz z dnia [...] 2009 roku, a więc decyzję, o której mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o PIP. Wydanie decyzji powoduje, że zostaje rozpoczęte postępowanie administracyjne, do którego mają zastosowanie w pełnym zakresie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – Kodeks postępowania administracyjnego (kpa). Wskazuje na to wprost art. 12 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o PIP: "Art. 12. W postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Pracy w sprawach nieuregulowanych w ustawie bądź przepisach wydanych na jej podstawie albo w przepisach szczególnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.). Co prawda nakaz z dnia [...] 2009 roku wydany przez organ I instancji został w wyniku odwołania kontrolowanego zakładu uchylony przez organ odwoławczy PIP decyzją z dnia [...] 2006 roku i sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, ale nie oznacza to, iż decyzją z dnia [...] 2006 roku zostało ukończone całe postępowanie administracyjne w sprawie. Organ I instancji – inspektor pracy dokonując kolejnej kontroli w firmie "A" w dniu 14 lipca 2006 roku nie wszczął tym samym drugiego, odrębnego postępowania, które w przypadku nie stwierdzenia uchybień upoważniałoby go do zastosowania art. 31 ust. 10 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o PIP i zakończenia takiego postępowania kontrolnego notatką urzędową, ale kontrola w dniu 14 lipca 2006 roku była dalszym postępowaniem mającym na celu ponowne rozpatrzenie sprawy, której przedmiotem było ustalenie czy istnieją podstawy do nakazania zakładowi pracy – firmie "A" "zbadania okoliczność i przyczyn wypadku, jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ pracownik R. B.". W tej sytuacji inspektor nie mógł zakończyć postępowania prowadzonego na podstawie przepisów kpa notatką urzędową, ale winien wydać w sprawie rozstrzygniecie przewidziane przepisami kpa. Ukończenie postępowania zgodnie z regułami zawartymi w Kodeksie postępowania administracyjnego powoduje, że wznowienie takiego postępowania może nastąpić tylko i wyłącznie na podstawie przepisów tego Kodeksu, a jednocześnie powoduje, że działania PIP polegające na kontroli zakładu pracy na przestrzeni kilku lat w tym samym przedmiocie (w tej samej sprawie) nie mają charakteru nękania pracodawcy. Jak wynika z akt sprawy z 2006 roku dołączonych przez organ odwoławczy przed rozprawą z dnia 11 lutego 2010 roku - Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektoratu Oddział [...] zakończył postępowanie w sprawie pismem z dnia 18 lipca 2006 roku Nr rej. [...] zatytułowanym "notatka służbowa", w którym stwierdził m. in., że "brak jest podstaw do ponownego wydania decyzji nakazujących zbadanie okoliczności i przyczyn wypadku, jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ R. B.". Zdaniem Sądu – organy inspekcji pracy stwierdzając w decyzjach będących przedmiotem niniejszego postępowania, iż postępowanie w przedmiocie zbadania okoliczności i przyczyn wypadku jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ zatrudniony w firmie R. B. zostało zainicjowane wnioskiem Prokuratury Rejonowej, który wpłynął w dniu 25 listopada 2008 roku do Oddziału PIP - nie zauważyły, że pełne postępowanie administracyjne w tej samej sprawie toczyło się już w 2006 roku. Jego ukończenie wówczas stwierdzeniem, że "brak jest podstaw do ponownego wydania decyzji nakazujących zbadanie okoliczności i przyczyn wypadku, jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ R. B." i wszczęcie po dwóch latach nowego o to samo zdarzenie kończące się decyzją nakazującą "zbadanie okoliczności i przyczyn wypadku, jakiemu w dniu 23 marca 2004 roku uległ R. B." powoduje naruszenie jednej z podstawowych zasad ogólnych postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 8 kpa: "Art. 8. Organy administracji publicznej obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli." Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy inspekcji rozważą i zdecydują, jaki charakter prawny ma pismo Inspektora Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektoratu Oddział [...] z dnia 18 lipca 2006 roku Nr rej. [...] zatytułowane "notatka służbowa", a następnie rozważą i zdecydują, czy postępowanie rozpoczęte w 2008 roku w tej samej sprawie winno nastąpić w trybie wznowienia postępowania, o jakim mowa w Rozdziale 12 Kodeksu postępowania administracyjnego, czy też jest to część postępowania rozpoczętego kontrolą w kwietniu 2006 roku i dotychczas nie zakończonego. O podjętych w tej sprawie działaniach organy powiadomią stronę skarżącą tak, aby strona miała pełną świadomość co do swojej sytuacji oraz rodzaju, trybu i przedmiotu postępowania, a tym samym umożliwią stronie właściwe podjęcie obrony swych praw - zgodnie z art. 9 kpa, a nadto w oparciu o art. 10 kpa zapewnią stronie czynny udział w toku postępowania. W powyższej sytuacji należy stwierdzić, że organy inspekcji pracy wydając zaskarżone decyzje naruszyły wskazane wyżej przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania, a przeto Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 litera "c" p.p.s.a. orzekł - jak w pkt I wyroku. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżone rozstrzygnięcia nie mogą być wykonane – jak w pkt II wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono w oparciu o treść art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 p.p.s.a. - jak w pkt III wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło