III SA/Kr 335/13

WyrokWSA w Krakowie2013-12-11

Skład orzekający: Janusz Kasprzycki, Bożenna Blitek, Janusz Bociąga

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja zobowiązująca do zwrotu wydatków poniesionych zastępczo przez MOPS z tytułu opłaty za pobyt w Domu Pomocy Społecznej może utrzymać w mocy decyzję, która została wyeliminowana z obrotu prawnego prawomocnym wyrokiem sądu?
Ratio decidendi
Decyzja zobowiązująca do zwrotu wydatków poniesionych zastępczo przez MOPS z tytułu opłaty za pobyt w DPS, która jest bezpośrednio związana z decyzją ustalającą wysokość odpłatności za pobyt, musi zostać uchylona, jeśli ta pierwsza decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego prawomocnym wyrokiem sądu. Brak podstawy faktycznej dla decyzji o zwrocie wydatków stanowi podstawę do wznowienia postępowania i uchylenia zaskarżonych decyzji.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta zobowiązującą T. P. do zwrotu wydatków poniesionych zastępczo przez MOPS z tytułu opłaty za pobyt w Domu Pomocy Społecznej. T. P. nie wywiązał się z ustalonego obowiązku ponoszenia opłaty, co spowodowało konieczność dopłaty przez MOPS. T. P. wniósł skargę, argumentując, że nie był w stanie pokryć pełnej odpłatności z powodu stanu zdrowia i zakupu leków. Sąd zauważył, że decyzja ustalająca wysokość odpłatności, na której oparto decyzję o zwrocie wydatków, została wcześniej uchylona prawomocnym wyrokiem sądu.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Janusz Bociąga Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2013 r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 stycznia 2013 r. nr [....] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu wydatków poniesionych zastępczo przez MOPS z tytułu zwrotu opłaty za pobyt w Domu Pomocy Społecznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane. W rozpatrywanej sprawie decyzją z dnia 14 stycznia 2013 r. Nr [...], wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania T. P., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r. Nr [...] zobowiązującą T. P. do zwrotu wydatków poniesionych zastępczo przez MOPS z tytułu opłaty za pobyt T. P. w DPS – za miesiąc sierpień 2012 r. w kwocie 188 zł, za miesiąc wrzesień 2012 r. w kwocie 35,25 zł i za miesiąc październik 2012 r. w kwocie 35,25 zł, tj. łącznie w kwocie 258,73 zł w terminie 14 dni od daty ostateczności decyzji. Jako podstawę prawną wskazano m.in. art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Na uzasadnienie podano, że decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r. nr [...] zobowiązano T. P. do ponoszenia odpłatności za pobyt w DPS w kwocie 428 zł miesięcznie w okresie od 1 czerwca 2012 r. do 30 listopada 2012 r. Podano, że T. P. nie wywiązał się z ustalonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r. nr [...] obowiązku ponoszenia opłaty w kwocie 428 zł miesięcznie i w miesiącu sierpniu 2012 r. wpłacił tylko 239,77 zł, co spowodowało poniesienie przez MOPS zastępczo kwoty 188 zł, a w miesiącach wrześniu i październiku wpłacił kwoty po 392,75 zł, co spowodowało konieczność dopłaty przez MOPS zastępczo kwot po 35,25 zł w tych miesiącach. Organy podkreśliły, że wobec powyższego MOPS uprawniony jest do żądania od T. P. zwrotu kwot poniesionych zastępczo w oparciu o wskazany art. 61 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej. Z powyższą decyzją z dnia 14 stycznia 2013 r. Nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zgodził się T. P., który w skardze do tut. Sądu wyraził swoje niezadowolenie podnosząc, ze nie był w stanie pokryć w całości ustalonej odpłatności za pobyt w DPS z uwagi na stan zdrowia wymagający zakupu niezbędnych leków. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. W szczególności organ odwoławczy wskazał na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r. nr [...] zobowiązującą T. P. do ponoszenia opłaty w kwocie 428 zł miesięcznie jako podstawę faktyczną wydanej decyzji i uiszczanie przez skarżącego niepełnych kwot z tego tytułu powodujących konieczność zastępczego ponoszenia pozostałej części opłat przez MOPS. Sąd stwierdza z urzędu, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący T. P. wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r. nr [...] zobowiązującej go do ponoszenia opłat za pobyt w DPS w kwocie 428 zł miesięcznie w okresie od 1 czerwca 2012 r. do 30 listopada 2012 r. W wyniku rozpatrzenia tego odwołania decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2012 r. Nr [...]. Sąd stwierdza z urzędu, że z akt administracyjnych sprawy wynika także, iż z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2012 r. Nr [...] nie zgodził się T. P., który wniósł na nią skargę do tut. Sądu. W wyniku rozpatrzenia tej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1711/12 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Z uzasadnienia tego wyroku wynika, ze organy błędnie ustaliły wysokość odpłatności skarżącego za okres od 1 czerwca 2012 r. do 30 listopada 2012 r. i przy ponownym rozpatrzeniu sprawy zobowiązane są do pomniejszenia dochodu skarżącego o kwoty egzekwowanych alimentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Sądu, skarga T. P. w rozpatrywanej sprawie jest uzasadniona, chociaż nie ze względów w niej podniesionych. Sąd zauważa, że wydana przez Prezydenta Miasta decyzja z dnia [...] 2012 r. Nr [...] zobowiązująca T. P. do zwrotu wydatków poniesionych zastępczo przez MOPS z tytułu opłaty za pobyt T. P. w DPS – za miesiąc sierpień 2012 r. w kwocie 188 zł, za miesiąc wrzesień 2012 r. w kwocie 35,25 zł i za miesiąc październik 2012 r. w kwocie 35,25 zł, tj. łącznie w kwocie 258,73 zł w terminie 14 dni od daty ostateczności decyzji, która następnie została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 14 stycznia 2013 r. Nr [...] była decyzją bezpośrednio związaną z decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r. nr [...] zobowiązującej go do ponoszenia opłat za pobyt w DPS w kwocie 428 zł miesięcznie w okresie od 1 czerwca 2012 r. do 30 listopada 2012 r., która (wraz z decyzją organu odwoławczego utrzymującą ją w mocy) została wyeliminowana z porządku prawnego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1711/12. W tej sytuacji odpadła podstawa faktyczna wydanej przez Prezydenta Miasta decyzji z dnia [...] 2012 r. Nr [...] zobowiązującej T. P. do zwrotu wydatków poniesionych zastępczo przez MOPS z tytułu opłaty za pobyt T. P. w DPS – za miesiące od sierpnia 2012 r. do października 2012 r. Okoliczność ta, stanowiąca podstawę wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi jednocześnie podstawę uchylenia przez Sąd zaskarżonych w niniejszej sprawie decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i b p.p.s.a. orzekł – jak w pkt I wyroku. W oparciu o treść art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł – jak w pkt II wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło