III SA/Kr 339/18

Kraków, dnia 18 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 5 ust 3, 3a, 3b i 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów oraz art. 138 K.p.a decyzją z dnia 5 lutego 2018 r. znak [...] po rozpatrzeniu odwołania D. K. od decyzji Starosty z dnia [...] 2017 r., nr [...] orzekającej o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy kat. B utrzymało w mocy kwestionowaną decyzję organu I instancji. Od powyższej decyzji D. K. wniósł skargę. Pismem z dnia 28 marca 2018 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia 5 lutego 2018 r. znak [...] dotyczącej zatrzymania prawa jazdy nr druku seria H nr [...]. W treści uzasadnienia wniosku podał, że systematycznie od 18.10.2017 r. płaci alimenty. Ponadto w dniu 22.02.2018 r. postanowieniem Prokuratura sygn. [...] umorzyła śledztwo w sprawie o przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. Skarżący uzasadnia swoje stanowisko w ten sposób, że prawo jazdy jest mu potrzebne do wykonywania pracy zarobkowej na stanowisku stolarza montażysty meblowego. Często wyjeżdża na montaże poza firmą i ma do dyspozycji samochód służbowy. W jego domu rodzinnym jest jedyną osobą, która ma te uprawnienia, więc w życiu rodzinnym też z nich korzysta. Obecnie systematycznie wpłaca alimenty w pełnej kwocie 400 zł oraz stawia się na wywiady w GOPS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub części decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 zd. 3 P.p.s.a.). Jak wynika z powyższego uregulowania, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez sąd jest więc instytucją wyjątkową, stosowaną w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Odnośnie okoliczności, jakie powinny być brane pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku u wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został słuszny pogląd, iż sąd powinien mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet takie, które nie zostały podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki są to takie skutki prawne i faktyczne, które mogą zaistnieć tak po stronie skarżącego, jak i innych uczestników postępowania, jeśli spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 102/06, OSP 2006/10/119 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06). Podstawą udzielenia ochrony tymczasowej jest wykazanie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania aktu administracyjnego, jeżeli akt ten zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi zostanie wzruszony. Bez wątpienia nie można powołanych przez skarżącego okoliczności rozpatrywać w kategorii trudnych do odwrócenia skutków. Nie można także stwierdzić, aby wskazane argumenty świadczyły o powstaniu znacznej szkody. Przede wszystkim bowiem należy mieć w niniejszej sprawie na uwadze to, że skutek w postaci następczego wobec decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, ma na celu zdyscyplinowanie zobowiązanego do wywiązania się z obowiązku alimentacyjnego, a więc ma stanowić pewną dotkliwość. Niewątpliwie zatrzymanie prawa jazdy kategorii B będzie stanowić pewną dolegliwość w życiu zawodowym oraz rodzinnym skarżącego, niemniej jednak przytoczone przez niego okoliczności nie uzasadniają wstrzymania zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że wnioskodawca nie podał jednak dokładnie jakie dolegliwości na gruncie rodzinnym spowodowało zatrzymanie prawa jazdy. Mając na względzie z jednej strony przedmiot uregulowany decyzją z 5 lutego 2018 r., z drugiej zaś - argumenty mające uzasadniać wniosek o wstrzymanie jej wykonania, Sąd uznał, że nie są one tymi, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W ocenie Sądu, szkoda skarżącego związana z utratą dochodu miałaby się wyrażać w kwotach pieniężnych, a więc uszczerbku majątkowym, a taka szkoda z natury swej jest odwracalna, natomiast skutki faktyczne i prawne nie są tego rodzaju, że spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości w sytuacji, gdyby okazało się, że decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy byłaby wydana z naruszeniem prawa. Ponadto podkreślić trzeba, że w incydentalnym postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji Sąd nie zajmuje się badaniem te decyzji pod względem merytorycznym. Poza tym zauważyć przyjdzie, iż zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów uchylenie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy następuje na wniosek organu właściwego dłużnika skierowanego do starosty, gdy: 1) ustanie przyczyna zatrzymania prawa jazdy, o której mowa w ust. 3, oraz dłużnik alimentacyjny przez okres ostatnich 6 miesięcy wywiązał się w każdym miesiącu ze zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów lub 2) nastąpi utrata statusu dłużnika alimentacyjnego. Skarżący powołując się aktualnie na terminowe i całościowe płacenie alimentów może zatem sam spowodować, iż prawo jazdy zostanie mu zwrócone. Z powyższych względów, w ocenie Sądu, nie zachodzą podstawy do uwzględnienia meritum wniosku. W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia .