III SA/Kr 34/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie - NSA Piotr Lechowski Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. F. na uchwałę Rady Miasta L. z dnia 27.01.2006r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia skargę odrzucić Rada Miasta L. w dniu 30.12.2003 r podjęła uchwałę XIX/140/2003 w sprawie zmiany uchwały Nr IV/20/2002 z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie miasta L. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. W dniu [...].01.2006 A. F. wezwał Radę Miasta L. o usunięcie naruszenia prawa, dokonanego uchwałą z dnia 30.12.2003 r. Nr XIX/140/2003, nowelizującą zasady usytuowania miejsc sprzedaży alkoholu. Usunięcie naruszenia prawa miało polegać na uchyleniu tej uchwały jako naruszającej interes prawny wnioskodawcy i innych osób oraz zasadę równości przedsiębiorców uregulowana w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej. Rada Miasta L. uchwałą z dnia 27.01.2006 r. Nr XLlX/287/2006, działając na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, odmówiła uchylenia uchwały Nr XIX/140/2003 Rady Miasta L. z dnia 30.12.2003 r. dotyczącej zmian w uchwale Nr IV/20/2002 r. Rady Miasta Limanowa z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie miasta L. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Uchwała ta nie zawiera żadnego uzasadnienia. A. F. w dniu [...].03.2006 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę z dnia 27.01.2006 r. Nr XLIX/287/06 odmawiającą uchylenia uchwały Nr XIX/140/2003 Rady Miast L. z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącej zmian w uchwale Nr IY/20/2002 r. Rady Miasta L. z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie miasta L. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, z żądaniem stwierdzenia jej nieważności. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że uchwała ta jest niezgodna z prawem i narusza zasadę równości przedsiębiorców. Rada Miasta L. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniesiono, że zaskarżoną uchwałę podjęto na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Stanowi ona akt prawa miejscowego. W ocenie Rady Miasta L. nie nastąpiło naruszenie zasady równości przedsiębiorców, ponieważ nie zróżnicowano pozycji przedsiębiorców z powodów cech istotnych. Sama ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wprowadza ograniczenia wobec sprzedaży napojów alkoholowych. Zaskarżona uchwała ma charakter generalny, a nie indywidualny, a skarga oparta jest na subiektywnym przekonaniu skarżącego o naruszeniu jego prawa, które w istocie nie zostało naruszone. Przyznano, iż naruszono 7-dniowy termin przedłożenia uchwały wojewodzie, ale termin ten ma charakter instrukcyjny i z jego naruszeniem nie jest związany skutek w postaci stwierdzenia nieważności danego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarżąc wniósł skargę na uchwałę organu gminy (Rady Miasta L.) z dnia 27 stycznia 2006 r. Nr XLIX/287/2006 w sprawie odmowy uchylenia uchwały Nr XIX/140/2003 Rady Miast L. z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącej zmian w uchwale Nr IY/20/2002 r. Rady Miasta Limanowa z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie miasta Limanowa miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Uchwała ta została doręczona skarżącemu dnia 21 lutego 2006 r. Jedną z przesłanek uzasadniających skuteczność wniesienia skargi na uchwałę organu uchwałodawczego gminy jest wyczerpanie trybu postępowania określonego w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity z 2001r. Dz. U. Nr 142, póz. 1591 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Dokonując wykładni przytoczonego przepisu należy wskazać, iż warunkiem skutecznego wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest kumulatywne spełnienie następujących przesłanek: a) podjęcie uchwały lub zarządzenia przez organ gminy, b) naruszenie interesu prawnego bądź obowiązku skarżącego w drodze uchwały (zarządzenia) organu gminy, c) objęcie treścią uchwały lub zarządzenia organu gminy sprawy z zakresu administracji publicznej, d) bezskuteczne wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarżący nie spełnił wszystkich ww. przesłanek. Skarga dotyczy bowiem uchwały Rady Miasta L. z dnia 27 stycznia 2006 r. Nr XLIX/287/2006 w sprawie odmowy uchylenia uchwały Nr XIX/140/2003 Rady Miast Limanowa z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącej zmian w uchwale Nr IY/20/2002 r. Rady Miasta L. z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie miasta Limanowa miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. W tej sprawie skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie uchwałę z dnia 30 grudnia 2003 r. Nr XIX/1406/2003 w sprawie zmian w uchwale Nr IY/20/2002 r. Rady Miasta L. z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie miasta L. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, ale uchwałę nie uwzględniającą wezwania skarżącego do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego. Uchwała Rady Miasta L. z dnia 27 stycznia 2006 r. nr XLIX/287/2006 w sprawie nieuwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącego stanowi w istocie środek prawny zaskarżenia, niezbędny przed skutecznym wniesieniem skargi na uchwałę organu gminy do właściwego sądu administracyjnego. Należy przy tym podnieść okoliczność mającą istotne znaczenie w tej sprawie, iż na uchwałę Rady Miasta L. z dnia 27 stycznia 2006 r. Nr XLIX/140/2006 w sprawie odmowy uchylenia uchwały z dnia 30 grudnia 2003 r. Nr XIX/140/2003, skarżący nie wniósł wezwania do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego dokonanego tą właśnie uchwałą. Wniesienie zaś skargi bez uprzedniego (bezskutecznego) wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia jest niedopuszczalne (tak NSA w wyroku z dnia 21 czerwca 1995r., sygn. akt III SA 1127/94, opub. w Pr. Gosp. 1995r., nr 11, póz. 21). W związku z powyższym należy uznać, że w tej sprawie skarga jest niedopuszczalna, ponieważ nie został wyczerpany tryb postępowania określony w art. 101 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym. W związku z nie spełnieniem przesłanki dopuszczalności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy, przewidzianej w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.). skargę należy - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - odrzucić, ponieważ jej wniesienie jest niedopuszczalne z powodu braku wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego. W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia.