III SA/Kr 353/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 21 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. O. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku z czynnościami podjętymi w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 22 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności postanawia: oddalić wniosek. Sygn. akt III SA/Kr 353/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 września 2012 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 21 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 22 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności postanawia: umorzyć postępowanie wywołane obecnym wnioskiem skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego. Postanowieniem 9 czerwca 2011 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata (k. 65), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa P. O. (k. 75). W złożonym dnia 5 kwietnia 2012 r. za pośrednictwem poczty (k. 97) piśmie wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie na swoją rzecz wynagrodzenia za pomoc prawną i reprezentację przed sądem udzieloną skarżącemu w sprawie (k. 96). Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z aktualnie obowiązującymi rozwiązaniami przyjętymi w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Skoro zatem w realiach rozstrzyganego przypadku adwokat nie złożył takiego oświadczenia, bo nie ma go ani w treści pisma z dnia 5 kwietnia 2012 r. ani też takie oświadczenie nie zostało złożone na rozprawie (vide: protokół k. 92) zatem przy zastanym układzie procesowym nie istniała inna możliwość jak tylko konieczność oddalenia złożonego wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku z czynnościami podjętymi w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. W szczególności brak było podstaw, aby wzywać adwokata do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 §1 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 8 ppsa. Dyspozycja normy przepisu art. 49 §1 ppsa odnosi się bowiem wyłącznie do sytuacji gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z aprobowanym w praktyce orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 października 1998r. (sygn. II CKN 687/98 OSNC 1999/3/63), - który zachowuje aktualność na kanwie rozstrzyganego przypadku - oświadczenie to nie stanowi braku formalnego pisma lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku. Będąc nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona w związku z czym zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. 82/16/124 ze zm.). Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji. UZASADNIENIE Skarżący w złożonym dnia 05.09.2012 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Z urzędu stwierdza się, że postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2011 r. sygn. akt. j.w. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych (k. 41) natomiast postanowieniem z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt. j.w. ustanowiono dla skarżącego adwokata (k. 65). Działając w wykonaniu tego ostatniego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego konkretnego pełnomocnika w osobie mecenasa P. O. (k. 75) Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "ppsa". Sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §2 ppsa). Jednocześnie prawo pomocy przyznane przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 ppsa). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że postanowieniami z dnia 29 kwietnia 2011 r. oraz z dnia 9 czerwca 2011 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata, którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa P. O. W świetle powyższego przyznanie po raz kolejny skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym jest więc bezprzedmiotowe jako, że zostało ono już skonsumowane (por. także post. NSA z 8.11.2007 r. I OZ 795/07 oraz postanowienie WSA w Szczecinie II SA/Sz 24/08). Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 161 §1 pkt. 3 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.