III SA/Kr 354/13

PostanowienieWSA w Krakowie2017-01-13

Skład orzekający: Monika Rudzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi wyznaczonemu z urzędu do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, który nie prowadził sprawy przed sądem pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75% stawki określonej w przepisach o opłatach za czynności adwokackie, powiększone o podatek VAT?
Ratio decidendi
Sąd przyznał adwokatowi wyznaczonemu z urzędu wynagrodzenie w wysokości 221,40 zł, w tym podatek VAT, uznając, że w przypadku, gdy adwokat nie prowadził sprawy przed sądem pierwszej instancji, przysługuje mu 75% stawki opłaty za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku adwokata M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Adwokat została wyznaczona do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie, który oddalił skargę T. M. na postanowienie SKO. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, a rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przekazał do rozpoznania Sądowi I instancji. Adwokat M. S. wniosła o przyznanie wynagrodzenia, które nie zostało uiszczone w całości ani w części.
Rozstrzygnięcie
Przyznano na rzecz adwokata M. S. kwotę 221,40 zł (zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł) tytułem wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2013 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy sprostowania aktu własności ziemi p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata M. S. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...], K, od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych, czterdzieści groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę T. M. w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem Referendarza Sądowego z dnia 4 kwietnia 2014 roku przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan ORA zarządzeniem z dnia 14 maja 2014 roku wyznaczył dla T. M. pełnomocnika w osobie adwokata M. S. Działając w imieniu skarżącego wyznaczona Pani mecenas sporządziła i wniosła skargę kasacyjną z dnia 26 maja 2014 roku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2013 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze zawarty został wniosek zasądzenie pełnomocnikowi kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które to koszty nie zostały uiszczone w całości, ani w części. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 roku Sąd I instancji przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 12 września 2016 roku adwokat M. S. zwróciła się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W o wyznaczenie w jej miejsce pełnomocnika z listy adwokatów ORA w W. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 września 2016 roku sygn. akt II OSK 3013/14 skargę kasacyjną oddalił. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu zostało przekazane do rozpoznania przez Sąd I instancji. Wniosek adw. M. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz ze stosownym oświadczeniem o nieuiszczeniu tych kosztów w całości, ani w części, został ponowiony w piśmie z dnia 13 listopada 2016 roku (wpływ do WSA 28 listopada 2016 roku). Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" w/w rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, która w niniejszej sprawie wynosi 240 zł (zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c"), a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie należy zastosować wyższy wskaźnik (75%), bowiem adwokat M. S. została ustanowiona pełnomocnikiem T. M. po zakończeniu postępowania przed sądem I instancji. Zatem za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej opłata wynosi 180 zł (240 zł x 75% = 180 zł). Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (180 zł x 23% = 41,40 zł) w myśl § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.). W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło