III SA/Kr 369/15
WyrokWSA w Krakowie2015-10-07
Skład orzekający: Tadeusz Wołek, Halina Jakubiec, Maria Zawadzka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej (starosta) jest zobowiązany do oceny wiarygodności i wystarczalności informacji uzyskanej od Lekarza Orzecznika ZUS o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia kierowcy, zanim wyda decyzję o skierowaniu na badania lekarskie?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej (starosta) jest zobowiązany do oceny, czy informacja uzyskana od Lekarza Orzecznika ZUS o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia kierowcy jest wiarygodna i wystarczająca do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. Samo lakoniczne zawiadomienie bez danych uzasadniających zastrzeżenia nie jest wystarczającą podstawą do wydania takiej decyzji, a organ powinien dążyć do uzyskania dodatkowych informacji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję Starosty o skierowaniu B. R. na badania lekarskie z powodu zawiadomienia Głównego Lekarza Orzecznika ZUS o uzasadnionych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia kierowcy. Skarżący kwestionował zasadność skierowania, podnosząc m.in. brak pogorszenia stanu zdrowia i wysokie koszty badań. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant starszy referent Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2015 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lutego 2015r. nr [ ] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji
| Zaskarżoną decyzją z dnia 10 lutego 2015 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 99 ust. 1 |
|pkt 2 lit. b w zw. z art. 99 ust.1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. |
|151 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. 2013 r. |
|poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a), utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2014 r., znak: [...], orzekającą o skierowaniu B. R. (dalej: |
|skarżącego) posiadającego prawo jazdy na badania lekarskie z powodu otrzymania zawiadomienia Głównego Lekarza Orzecnika ZUS o |
|zaistnieniu uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia kierowcy. |
|Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następujących okolicznościach: |
|pismem z dnia 1 października 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych poinformował Starostę o stwierdzeniu u B. R. okoliczności mogących |
|stanowić istotną przeszkodę do prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu drogowym. W związku z powyższym pismem Starosta wszczął z |
|urzędu (w dniu 3 listopada 2014 r.) postępowanie administracyjne w sprawie skierowania skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia |
|istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Wszczęcie postępowania poprzedzone zostało prośbą Starosty o |
|udzielenie informacji w trybie art. 23 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych ( tj. Dz. U. z 2014 r.|
|poz. 600 ), potwierdzających istnienie wątpliwości co do stanu zdrowia skarżącego , jednakże Lekarz Orzecznik ZUS pismem z daty 26 |
|listopada 2014 r. odmówił udzielenia jakichkolwiek informacji. Pomimo braku żądanych informacji Starosta powołaną na wstępie decyzją |
|orzekł o skierowaniu B. R. na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do |
|kierowania pojazdami. W uzasadnieniu decyzji organ powołał art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kierujących pojazdami oraz wskazał, że |
|skierowanie na badania służy usunięciu stanu niepewności co do stanu zdrowia osób kierowanych na badania oraz wpływu ich zdrowia na |
|zdolność kierowania pojazdami. Fakt ten może zostać ustalony w trakcie specjalistycznych badań lekarskich, mających dać odpowiedź, czy |
|kierowca jest zdolny do prowadzenia pojazdów zgodnie z posiadanym prawem jazdy. Organ, pomimo wcześniejszych wątpliwości, uznał |
|informację przekazaną w zawiadomieniu ZUS za dostatecznie wiarygodną, zatem zasadnym stało się skierowanie skarżącego na badania |
|lekarskie, celem weryfikacji powziętych informacji co do stanu zdrowia kierującego. |
|Od powyższej decyzji B. R. wniósł odwołanie, a kwestionując zaskarżoną decyzję podniósł, że prawo jazdy posiada od 1972 r. a obecnie |
|stan jego zdrowia nie uległ pogorszeniu w stosunku do dotychczasowych badań lekarskich. Podniósł także, że koszt badania stanowi dla |
|niego nadmierny wydatek. |
|Decyzją z dnia 10 października 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu |
|rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że redakcja przepisu art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy o kierujących pojazdami nie wywołuje |
|wątpliwości interpretacyjnych, co oznacza, że w sytuacji, gdy organ I instancji otrzyma zawiadomienie o zastrzeżeniach lekarza |
|orzecznika ZUS o stanie zdrowia kierowcy, jest zobowiązany wydać decyzję o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie, bowiem taka |
|informacja stanowi wystarczającą przesłankę do podjęcia powyższych działań. Starosta nie jest uprawniony do żądania dokumentacji |
|medycznej osoby kierowanej na badania lekarskie, jak też do prowadzenia ustaleń, jakie konkretnie schorzenie może powodować u |
|odwołującego poważne zastrzeżenia co do jego stanu zdrowia, mogące stanowić istotną przeszkodę do prowadzenia pojazdów mechanicznych w |
|ruchu publicznym. Celem powołanej regulacji jest zapewnienie bezpieczeństwa ruchu, przy równoczesnym zachowaniu praw podmiotowych osób, |
|które są na badania kierowane, przy czym ustawa nie precyzuje, o jakie zastrzeżenia co do stanu zdrowia chodzi, ani ich bliżej nie |
|definiuje. Subiektywne przekonanie skarżącego o jego stanie zdrowia pozwalającym na prowadzenie pojazdów mechanicznych nie stanowi |
|przesłanki uzasadniającej odstąpienie od wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie. |
|O tym, w jakich kategoriach prawa jazdy brak jest przeszkód do prowadzenia pojazdów decydują lekarze wydający orzeczenie po |
|przeprowadzeniu badania lekarskiego w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy. |
|Na powyższą decyzję B. R. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie podnosząc, że nie stwierdzono u niego choroby |
|psychicznej, a skierowanie go na badania bezzasadnie naraża go na wydatki, na które go nie stać. |
|W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko w |
|sprawie. |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: |
|Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 164 ) sądy |
|administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Sądy te |
|kontrolują, czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub |
|procesowego, mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo |
|naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność. Jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia bądź |
|stwierdzenie jego nieważności w trybie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami |
|administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ; dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 134 p.p.s.a., sądy te |
|nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. |
|Kontrola sądowoadministracyjna przeprowadzona w oparciu o powyższe kryteria wykazała, że skarga jest zasadna, albowiem zaskarżona |
|decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa, które uzasadnia |
|wyeliminowanie ich z obrotu prawnego. |
|Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił w niniejszej sprawie przepis art. 99 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o |
|kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 600, dalej zwana ustawą o kierujących pojazdami). Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 2|
|lit. b ustawy o kierujących pojazdami starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy (lub osoby posiadającej pozwolenie |
|na kierowanie tramwajem ) na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. |
|Stosownie do treści art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia|
|lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zwanemu dalej "badaniem lekarskim", podlega między innymi osoba |
|posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej |
|zdrowia. Badanie to przeprowadza się na podstawie skierowania (art. 75 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami), wydanego przez |
|starostę w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli u kierowcy istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. |
|W myśl art. 99 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami starosta wydaję decyzję o skierowaniu na badania z urzędu, na podstawie informacji |
|i ustaleń stanu faktycznego uzyskanych w ramach wykonywania zadań własnych - art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. a, lub na podstawie zawiadomienia|
|właściwych organów orzekających o niepełnosprawności lub niezdolności do pracy - art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy o kierujących |
|pojazdami. |
|Z powyższych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że przepisy ustawy o kierujących pojazdami zawierają podstawę prawną do wydania |
|decyzji administracyjnej o skierowaniu określonej osoby na badania lekarskie. Jednak wezwanie do poddania się sprawdzeniu stanu zdrowia |
|jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy. Oznacza to, że nie |
|wystarczą same wątpliwości, iż kierujący ze względu na stan zdrowia nie gwarantuje bezpiecznego prowadzenia pojazdu. Okoliczności |
|ustalone przez organ muszą z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazywać, że w stosunku do kierującego mogą występować przeciwwskazania |
|zdrowotne co do jego dalszego udziału w ruchu w takim charakterze i przeciwwskazania te powinny zostać zweryfikowane podczas badania |
|lekarskiego. |
|Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że Starosta był zobligowany do dokonania oceny, czy |
|informacja uzyskana od Lekarza Orzecznika ZUS w piśmie z dnia z dnia 15 stycznia 2014 r. o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącego|
|jest wiarygodna i wystarczająca do wydania przedmiotowej decyzji na podstawie art. 99 ust. 1 pkt. 2 lit. b) ustawy o kierujących |
|pojazdami. Prawidłowa wykładnia powołanego przepisu powinna prowadzić do uznania, że Lekarz Orzecznik ZUS jest zobowiązany wskazać |
|uzasadnione zastrzeżenie odnośnie stanu zdrowia kierowcy, a jeżeli tego zaniecha, Starosta winien zobowiązać ZUS do uzupełnienia wniosku|
|i dopiero wówczas dokonać oceny wskazanych okoliczności z punktu widzenia spełnienia przesłanek ustawowych do skierowania na badania |
|lekarskie. |
|Tymczasem w przedmiotowej sprawie organ l instancji nie uzyskał żadnych dodatkowych informacji od ZUS. Wprawdzie zwrócił się o |
|uzupełnienie wniosku Lekarza Orzecznika ZUS, jednakże nie wyegzekwował uzyskania żadnych danych, poprzestając jedynie na jednozdaniowej |
|informacji zawartej w piśmie Zastępcy Głównego Lekarza Orzecznika o stwierdzeniu uzasadnionych i poważnych okoliczności mogących |
|stanowić istotną przeszkodę do prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu publicznym. Podkreślić należy , że nie jest wymagane aby |
|informacja zawierała szczegółowe dane dotyczące stanu zdrowia kierowanego na badania, gdyż te dane podlegają ocenie dopiero w toku |
|badania , jednakże skoro to starosta posiada uprawnie do kierowania na badanie sprawdzające , a nie lekarze orzecznicy, to niezbędnym |
|jest aby decyzja starosty w tym przedmiocie nie była iluzoryczną fikcją, lecz znalazła przypuszczalne oparcie w przedstawionym we |
|wniosku uzasadnieniu zastrzeżeń dotyczących stanu zdrowia kierowanego na badania. Natomiast w rozpatrywanej sprawie Starosta nie |
|dysponował żadnym materiałem mogącym stanowić przedmiot analizy, aby stwierdzić, czy zostały spełnione przesłanki z art. 99 ust. 1 pkt. |
|2 lit.b) ustawy o kierujących pojazdami. Pogląd, iż starosta nie bada przyczyny złożenia wniosku przez ZUS, byłby równoznaczny z |
|uznaniem braku racjonalności ustawodawcy. Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 4 marca 2014 r.,|
|sygn. akt III SA/Kr 971/13, "jeżeli starosta nie miałby w tym zakresie żadnych uprawnień to należy zadać pytanie, dlaczego decyzji o |
|skierowaniu na badania nie podejmowałby bezpośrednio ZUS. Zupełnie nieracjonalne byłoby przy takiej wykładni powołanych przepisów |
|powierzanie takiej decyzji staroście. Organ jest w tym przypadku gwarantem tego, że ograniczenie praw obywatelskich następuje z |
|uzasadnionych przyczyn" (powołany powyżej wyrok publ. na: http//orzeczenia.nsa.gov.pl). |
|W konsekwencji, poprzestając jedynie na informacji uzyskanej z pisma Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 2 października 2014 r., organy |
|dokonały błędnych ustaleń stanu faktycznego i niezasadnie (przedwcześnie) przyjęły istnienie uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu |
|zdrowia skarżącego, z uwagi na fakt, że organ nie wyjaśnił, dlaczego uznał, że zachodzi konieczność skierowania skarżącego na badania. |
|Organ nie podał też żadnej innej okoliczności ustalonej przez siebie, jako przemawiającej za wydaniem takiej decyzji, ani też nie podjął|
|czynności zmierzających do wyegzekwowania żądanego w piśmie z dnia 17 listopada 2014 r. wyjaśnienia na czym polegają uzasadnione i |
|poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego. Z użytego przez ustawodawcę sformułowania co do istnienia uzasadnionych zastrzeżeń |
|co do stanu zdrowia wynika, że otrzymawszy zawiadomienie starosta jest obowiązany ową przesłankę ocenić. Oznacza to, że ma obowiązek |
|ustalić, czy zawiadomienie jest na tyle uzasadnione, że wynikają z niego takie okoliczności, które uzasadniają skierowanie kierowcy na |
|badania lekarskie, aby podczas nich można było stwierdzić istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. |
|Skierowanie kierowcy na badania lekarskie w związku z zawiadomieniem właściwego organu o stanie zdrowia kierowcy nie może być |
|automatycznie skutkiem tego zawiadomienia. Konieczne jest stwierdzenie, że wynikają z niego uzasadnione zastrzeżenia, co do stanu |
|zdrowia kierowcy (por. wyrok NSA z 21 października 2014 r., sygn. akt I OSK 564/13, publ. na: http//orzeczenia.nsa.gov.pl). |
|Podkreślić należy, że zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych ( tekst jedn. Dz.U. z|
|2014 r. poz. 1182), przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub |
|spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Powołany przepis stanowi zatem podstawę prawną do uzyskania przez organ informacji o|
|stanie zdrowia skarżącego w zakresie wykazującym uzasadnione wątpliwości co do stanu zdrowia osoby, która ma być skierowana na badania |
|lekarskie. |
|W oparciu o powołany przepis ustawy Starosta, wobec lakonicznego pisma Lekarza Orzecznika ZUS nie zawierającego nie tylko |
|wystarczających, ale jakichkolwiek danych na poparcie wywiedzionych przez niego twierdzeń, nie tylko był uprawniony, ale wręcz |
|zobowiązany do zwrócenia się o uzyskanie informacji z ZUS, jakiego rodzaju schorzenia skarżącego stanowią uzasadnione i poważne |
|okoliczności, mogące stanowić istotną przeszkodę do prowadzenia przez skarżącego pojazdów mechanicznych w ruchu publicznym. |
|Reasumując stwierdzić należy, że organy administracji publicznej rozpatrujące przedmiotową sprawę nie dokonały wyczerpującej i |
|wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego, zwłaszcza co do znaczenia treści wniosku lekarza orzecznika ZUS jako dowodu w |
|sprawie. Stanowi to naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 k.p.a., które mogło mieć |
|istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji organy naruszyły również art. 99 ust. 1 pkt. 2 lit. b) i ust. 2 pkt. 1 lit. c) ustawy o |
|kierujących pojazdami, rozstrzygając sprawę przedwcześnie, bez dokonania prawidłowych ustaleń, czy w stosunku do skarżącego zachodzą |
|przesłanki do zastosowania powołanego powyżej przepisu. |
|Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ pierwszej instancji powinien uwzględnić przedstawione wyżej stanowisko Sądu, działając |
|jednocześnie w poszanowaniu zasad postępowania administracyjnego określonych w k.p.a. |
|Uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzające ją rozstrzygnięcie organu l instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa |
|materialnego i postępowania w zakresie wyżej opisanym, które mogło mieć i miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd działając na |
|podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. |
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło