III SA/Kr 372/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata F. F. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 372/12 w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Komenda Wojewódzkiego Policji z dnia 20 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi F. F. wykonującemu zawód w "[...] – Adwokaci Spółka Partenrska" ul. K w K kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt. III SA/Kr 372/12, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 12.10.2012 r. ustanowiono dla strony adwokata (k. 73), którego Okręgowa Rada Adwokacką wyznaczyła w osobie mecenasa F. F. (k. 84). Wyznaczony adwokat sporządził i wniósł skargę kasacyjną od w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającego skargę strony. W jej treści zwarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym w wysokości czterokrotności stawki minimalnej, wobec faktu, że opłaty te nie zostały opłacone ani w części ani w całości (k. 91). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 grudnia 2014 r. sygn. akt I OSK 708/13 oddalił skargę kasacyjną strony bez orzekania o wynagrodzeniu dla adwokata za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku można przyjąć, że adwokat oświadczenie takie złożył. Zachodzą więc warunki do przyznania wynagrodzenia za spełnioną z urzędu pomoc prawną. Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez adwokata który nie prowadził sprawy w I instancji przysługuje stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 180 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 75% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.