III SA/Kr 376/09

PostanowienieWSA w Krakowie2009-04-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Kremer

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na niegospodarność organu samorządowego, narażanie na straty i utrudnianie rozwoju gminy, wynikająca z braku uregulowania stanu prawnego drogi, podlega kognicji sądu administracyjnego w trybie skargi na działanie organu?
Ratio decidendi
Skarga na niegospodarność organu samorządowego, narażanie na straty właścicieli działek oraz utrudnianie rozwoju wsi i gminy, wynikająca z braku uregulowania stanu prawnego drogi, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Tego rodzaju skargi, zgodnie z art. 229 pkt 3 KPA, powinny być kierowane do rady gminy. Ponadto, rozpatrywanie skarg w trybie działu VIII KPA pozostaje poza zakresem kognicji sądu administracyjnego, gdyż nie ma w nich stron postępowania ani rozstrzygnięć adresowanych do wnioskodawcy, a jedynie działania wewnętrzne organu.
Stan faktyczny
Skarżący J. Z. złożył skargę na Wójta Gminy, zarzucając mu uchylanie się od skomunalizowania drogi przez 15 lat, co uniemożliwia sprzedaż sąsiednich działek. Skarżący podniósł zarzuty niegospodarności, narażania na straty oraz utrudniania rozwoju wsi i gminy. Organ w odpowiedzi wniósł o oddalenie lub odrzucenie skargi, wskazując na brak podstaw do wydania decyzji administracyjnej i kompetencje sądów powszechnych w sprawach cywilnych.
Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na działanie Wójta Gminy p o s t a n a w i a s k a r g ę o d r z u c i ć. W ostatecznie sprecyzowanej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. Z. podniósł, że Wójt Gminy uchyla się od 15 lat od skomunalizowania drogi biegnącej przez działkę nr [...] położonej w O. Brak regulacji prawnej dotyczącej tej drogi uniemożliwia sprzedaż sąsiadujących z nią działek, w związku z czym skarżący podnosi wobec Wójta zarzut niegospodarności, narażanie na straty właścicieli działek oraz utrudnianie rozwoju wsi i gminy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie względnie odrzucenie skargi, wyjaśniając, że kwestia uregulowania stanu prawnego działek należy do kompetencji sądów powszechnych w postępowaniu cywilnym. Tym samym Wójt Gminy nie ma podstaw do wydania decyzji administracyjnej i stąd zarzut bezczynności Wójta w tym względzie jest bezzasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Treść skargi J. Z. odpowiada skardze w rozumieniu art. 227 działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), który stanowi, że "przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw". Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) określa art. 3 § 1 - 3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Punkt 8 § 2 artykułu 3 wymienia m.in. skargi na bezczynność organów, ale jedynie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Pkt 5 w/w artykułu odnosi się ściśle do kontroli sądu administracyjnego w stosunku do aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Zwraca w sprawie uwagę, że J. Z. zarówno w skardze jak też w żadnym z pism poprzedzających nie określił, że skarży konkretne orzeczenie Wójta Gminy o charakterze wyżej wskazanym. Co więcej, skarżący po wezwaniu go przez Sąd ( zarządzeniem z dnia 26.06.2009r.) o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez wskazanie jej przedmiotu tj. czy została złożona na działanie Wójta Gminy w trybie działu VIII ustawy Kpa, czy też dotyczy konkretnej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności - wyjaśnił, że skarga jest złożona na takie zachowanie organu, które powoduje w konsekwencji niegospodarność, narażenie na straty właścicieli działek oraz utrudnianie rozwoju wsi i gminy. Art. 229 pkt 3 kpa stanowi, że skargę o charakterze złożonym przez skarżącego tj. na wójta ( burmistrza lub prezydenta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rozpatruje rada gminy, w związku z czym do tego organu J. Z. powinien wnieść skargę. Zaniechanie tego rodzaju nie wpływa jednak na orzeczenie Sądu, gdyż zasadnicze znaczenie ma okoliczność, że rozpatrywanie skarg w trybie działu VIII kpa pozostaje poza zakresem kognicji sądu administracyjnego. Wynika to z założenia, że w przedmiotowym postępowaniu skargowym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do wnioskodawcy a jedynie zawiadamia się go o swoich działaniach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności będących przyczynami skargi. Do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII kpa nie ma zatem zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu ( podobnie WSA w Warszawie w wyroku z dnia 20.06.2007r. IV SA/Wa 140/07 i z 07.12.2006r. I SA/Wa1785/06 oraz NSA W-wa w postanowieniu z 18.02.2005r. OW 166/04). Mając na uwadze powyższe, orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło