III SA/Kr 400/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. S. na pismo Rektora [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na drugi kierunek studiów p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata P. P. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...], [....] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwotę 180,00 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych, czterdzieści groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2012 roku przyznane zostało skarżącej A. S. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2012 roku nr [....] wyznaczył do przedmiotowej sprawy dla skarżącej pełnomocnika w osobie adw. P. P. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [....]. Wyznaczony pełnomocnik w dniu 18 września 2012 roku sporządził wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2012 roku sygn. akt III SA/Kr 400/12 o odrzuceniu skargi A. S. na pismo Rektora [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na drugi kierunek studiów. W skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia za sporządzenie przedmiotowej skargi. Postanowieniem z dnia 31 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny przywrócił skarżącej A. S. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 maja 2013 r., sygn. akt II OSK 826/13 skargę kasacyjną oddalił. W dniu 28 czerwca 2013 roku do tut. sądu wpłynął wniosek adw. P. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały pokryte w całości, ani w części. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" w/w rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat P. P. został pełnomocnikiem A. S. po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienia o odrzuceniu skargi, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, należało zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" cyt. rozporządzenia. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, zatem wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie w/w skargi kasacyjnej wynosi 180 zł (240 zł x 75 %). Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów w kwocie 41,40 zł (180 zł x 23%) w myśl § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).