III SA/Kr 408/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego postanawia: odrzucić zażalenie skarżącej spółki na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 408/15 w przedmiocie oddalenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 408/15 Skarżąca spółka wniosła zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 15 grudnia 2015 r., przedmiocie oddalenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 408/15. Po przesłaniu akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, Sąd ten zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. polecił zwrócić zażalenie WSA w Krakowie w celu usunięcia dostrzeżonych braków, poprzez wezwanie r.pr. E. C. do nadesłania oryginału lub kopii (poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami), odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego A Sp. z o.o. w K, wykazującego, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była do tego uprawniona w chwili dokonywania tej czynności. W konsekwencji w dniu 2 maja 2016 r. do pełnomocnika strony skarżącej skierowano wezwanie o ww. treści, wyznaczając mu 7 dniowy termin, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej spółki przedstawił poświadczoną za zgodność kopię odpisu aktualnego KRS, według stanu na dzień 9 marca 2015 r. Jednocześnie z akt sprawy wynika, że pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej spółki w postępowaniu przed sądem zostało udzielone r.pr. E. C. w dniu 17 grudnia 2012 r., natomiast przedłożona wraz ze skargą poświadczona za zgodność z oryginałem kserokopia odpisu aktualnego KRS, obrazowała stan na dzień 9 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a." przedstawiciel ustawowy albo organ osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Natomiast zgodnie z treścią art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. Ewentualne braki formalne zażalenia, o ile uniemożliwiają nadanie mu prawidłowego biegu, mogą być uzupełnione w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 193 i 197 § 2. Nieusunięcie ich w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2). W rozpoznawanej sprawie wezwanie skierowane do pełnomocnika skarżącej spółki o uzupełnienie braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie oryginału lub kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej, poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, zostało jasno i precyzyjnie sformułowane. Wyraźnie wskazano, że chodzi o taki odpis KRS, który wykaże, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była do tego uprawniona w chwili dokonywania tej czynności. Skarżąca spółka nie zrealizowała tego wezwania i w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braku formalnego zażalenia we wskazany sposób, przedłożyła bowiem poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię aktualnego odpisu KRS wg. stanu na dzień 9 marca 2015 r., który to swoim zakresem nie obejmuje daty udzielenia pełnomocnictwa, tj. dnia 17 grudnia 2012 r. Sąd podkreśla w tym miejscu, że żaden przepis P.p.s.a. nie wymaga, aby dokumentem, o którym mowa w art. 29 tej ustawy był wyłącznie pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Istotą takiego dokumentu nie jest spełnienie określonych kryteriów odnośnie jego formy prawnej, lecz wykazanie podmiotu umocowanego do udzielenia w spółce pełnomocnictwa. Decydujące znaczenie ma treść takiego dokumentu, a nie jego forma (por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt II GSK 1541/13). Istotnym jest zatem, czy za pomocą nadesłanego odpisu, wykazane zostało prawidłowe umocowanie organów spółki do podejmowania czynności w jej imieniu, a więc i udzielenia pełnomocnictwa radcy prawnemu do reprezentowania jej w związku z wniesionym środkiem zaskarżenia. Jak już wyżej wspomniano pełnomocnik skarżącej spółki załączył do skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 marca 2015 r. pełnomocnictwo z dnia 17 grudnia 2012 r. oraz odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego, stan na dzień 9 marca 2015 r. Również odpis aktualny KRS przedłożony w odpowiedzi na wezwanie z dnia 2 maja 2016 r. obrazował stan na dzień 9 marca 2015 r. Wynika z tego, że strona skarżąca nie przedłożyła odpisu KRS, który wykazywałby, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była do tego uprawniona w chwili dokonywania tej czynności. Rolę taką mógłby spełnić odpis pełny KRS, który jednak nie został przedłożony. Reasumując, Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie stronę wezwano w sposób jednoznaczny o przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu skarżącej spółki (czyli odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego) obejmujący stan prawny na dzień udzielenia pełnomocnictwa (oryginał lub uwierzytelniony odpis tego dokumentu). Z treści wezwania jasno zatem wynikało, jakich dokumentów, potwierdzających uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu spółki, oczekiwał Sąd. Strona skarżąca w odpowiedzi przedłożyła jedynie aktualny KRS, który nie obejmował swym zakresem istotnego dla sprawy okresu, tj. daty udzielenia pełnomocnictwa. Zatem przedłożona kserokopia odpisu aktualnego KRS nie pozwalała na stwierdzenie, zgodne ze stanem rzeczywistym, czy osoba udzielająca to pełnomocnictwo była w czasie wnoszenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 grudnia 2015 r., prawidłowo umocowana do podejmowania czynności w imieniu skarżącej spółki. Skoro zatem pełnomocnik nie przedstawił pełnego odpisu z KRS skarżącej, tym samym nie potwierdzając, iż w dniu wnoszenia środka zaskarżenia był prawidłowo umocowany przez Spółkę, musiało to skutkować odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.