III SA/Kr 420/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 05 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. J., T. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lipca 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 420/13 w sprawie ze skargi S. J., T. J. na decyzję Wojewody z dnia 11 marca 2013 r. znak [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. P O S T A N O W I E N I E Dnia 05 września 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 05 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J., T. J. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w sprawie ze skargi S. J., T. J. na decyzję Wojewody z dnia 11 marca 2013 r. znak [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 22 lipca 2013r. sygn. akt III SA/Kr 420/13 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przez S. J. i T. J. sprzeciwu od postanowienia Referendarza Sądowego z 07 czerwca 2013r. oddalającego wnioski skarżących o prawo pomocy. Postanowienie zostało doręczone skarżącym w dniu 12.08.2013 r. Zawierało pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia. W dniu 21.08.2013 r. skarżący zażalili się na ww postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia podlegającego zażaleniu. W przypadku wniesienia zażalenia po terminie, sąd odrzuca postanowieniem zażalenie, stosownie do art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone orzeczenie - postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lipca 2013 r. - zostało doręczone skarżącym w dniu 12.08.2013 r., zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 19.08.2013 r. Tymczasem skarżący wnieśli środek zaskarżenia dopiero w dniu 21.08.2013 r. , z czego wynika, że z uchybieniem terminu ustawowego do dokonania wskazanej czynności procesowej. Wobec powyższego na podstawie powołanych wyżej przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia UZASADNIENIE Skarżący S. J. i T. J. w wyznaczonym im w zarządzeniu z dnia 23.04.2013 r. terminie do uiszczenia wpisu od skargi wnieśli zażalenie na to zarządzenie. Wezwaniem z dnia 08.07.2013r. zostali zobowiązani do usunięcia braków tego zażalenia w postaci dołączenia 2 egzemplarzy zażalenia w terminie do 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 11.07.2013 r. W dniu 05.08.2013r. skarżący wnieśli wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków zażalenia, załączając do wniosku odpisy zażalenia w liczbie czterech. Wniosek uzasadnili złym stanem zdrowia, w szczególności niepełnosprawnością T. J. i codziennymi zajmującymi ich zajęciami domowymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia przyczyn niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. W rozpoznawanej sprawie Sąd przyjmuje, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, przy czym orzekający w tej sprawie Sąd nie jest w stanie z całą pewnością ustalić, czy składając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, skarżący zachowali siedmiodniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Należy zatem rozpoznać przedmiotowy wniosek pod względem merytorycznym (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2011 r., I OZ 65/11, opubl. w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skarżący w ocenie Sądu nie wskazali na konkretną okoliczność uniemożliwiającą im uzupełnienie braków formalnych zażalenia w terminie. Ogólny stan zdrowia i codzienne czynności nie mogą być same w sobie przeszkodą w dochowaniu terminu do wykonania czynności procesowej. W związku z tym Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a.