III SA/Kr 420/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J., T. J. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi S. J., T. J. na decyzję Wojewody z dnia 11 marca 2013 r. znak [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 7 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 420/13 oddalił wnioski S. J. i T. J. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 11 marca 2013 r. znak [...] w przedmiocie wymeldowania. Postanowienie zawierające pouczenie o prawie do wniesienia sprzeciwu w terminie do 7 dni od odebrania postanowienia zostało doręczone skarżącym w dniu 14.06.2013 r. W dniu 04.07.2013 r. skarżący wnieśli do Sądu sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Wskazali w uzasadnieniu wniosku, że w terminie do wniesienia sprzeciwu skarżący T. J. chorował, w związku z czym nie mogli podjąć żadnej czynności procesowej. Stan jego zdrowia na tyle się pogorszył, że skarżąca S. J. musiała podjąć starania o umieszczenie męża w Zakładzie Opiekuńczo – Leczniczym. Wskazali także, że wnuk J. K., który mieszka z nimi, był zobowiązany z końcem roku poprawić oceny, co uczynił i uzyskał promocję do 2 klasy Gimnazjum przy Szkole Podstawowej. Dodali, że wnuk jest na ich utrzymaniu i że ma orzeczoną niepełnosprawność. Na koniec wskazali raz jeszcze na pogarszający się stan zdrowia skarżącego T. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia przyczyn niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. W rozpoznawanej sprawie Sąd przyjmuje, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia Referendarza, przy czym zaznaczeniu podlega okoliczność, że orzekający w tej sprawie Sąd nie jest w stanie z całą pewnością ustalić, czy składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skarżący zachowali siedmiodniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Należy zatem rozpoznać przedmiotowy wniosek pod względem merytorycznym (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2011 r., I OZ 65/11, opubl. w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zważyć należy, że same w sobie podnoszone problemy zdrowotne skarżącego T. J. nie uniemożliwiły drugiej stronie, skarżącej S. J., dokonania czynności procesowej wniesienia sprzeciwu – w wymaganym terminie. W każdym razie nie wskazują na to okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Skarżący wskazują raczej na konieczność podjęcia starań o umieszczenie T. J. w Zakładzie Opiekuńczo – Leczniczym, natomiast nie wykazują by został on tam umieszczony i by okoliczność tego rodzaju faktycznie uniemożliwiła dochowanie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia Referendarza z 07 czerwca 2013 r. W związku z tym Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a.