III SA/Kr 424/13

Kraków, dnia 12 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. Ż. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skarg G. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego z dnia 11 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego z dnia 11 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego z dnia 11 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego z dnia 11 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego z dnia 4 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego z dnia 4 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego z dnia 4 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego z dnia 4 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego z dnia 4 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego z dnia 4 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi A. Ż. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 880,00 zł (słownie: osiemset osiemdziesiąt) tytułem wynagrodzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług Ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego G. P. adwokat A. Ż. w skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie mu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 grudnia 2015 r. sygn. akt I OSK 1235/14 oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i art. 210 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.) mają zastosowanie do kosztów pomiędzy stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonywaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w art. 258-261 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz. 461 z późn. zm.). Zgodnie z treścią § 18 tego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: 1) w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł; 2) w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Pełnomocnik skarżącego reprezentował go w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, za co przyznano mu już wynagrodzenie w kwocie 2640,00 zł. Do rozważenia została zatem kwestia przyznania pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie za sporządzenie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 424/13. Należy zauważyć, że wyrok ten dotyczył jedenastu spraw, a połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie pozbawia ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy te są nadal samodzielnymi sprawami (por. wyrok NSA z dnia 1.04.2010r., sygn. akt II OSK 2060/09, a także postanowienie NSA z dnia 10.06.2008r., sygn. akt II FZ 231/08). Oznacza to, że w każdej z tych spraw należałoby przyznać pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie za sporządzenie skargi kasacyjnej. Należy jednak zauważyć, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie przepis art. 250 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach sąd może obniżyć wynagrodzenie. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie obniżenie wynagrodzenia pełnomocnikowi skarżącego jest uzasadnione, gdyż pomimo tego, że wskazanym wyrokiem zostało objętych jedenaście spraw skarżącego, jego pełnomocnik sporządził i wniósł tylko jedną skargę kasacyjną. W ocenie Sądu okoliczność ta stanowi uzasadniony przypadek, o którym mowa w przytoczonym powyżej przepisie. Z tego powodu, uwzględniając nakład pracy pełnomocnika skarżącego, Sąd uznał za zasadne obniżenie pełnomocnikowi pełnego wynagrodzenia za sporządzenie jedenastu skarg kasacyjnych, skoro została sporządzona jedna skarga kasacyjna. Ponadto pełnomocnik skarżącego nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a zatem wynagrodzenie za to mu nie przysługuje. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 250 § 2 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.