III SA/Kr 43/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 listopada 2014r. K. J. wniósł, na podstawie art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę na Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08, domagając się wymierzenia temu organowi grzywny. Równocześnie skarżący wniósł o wydanie orzeczenia sądowego w trybie art. 154 § 2 w/w ustawy. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych odpisu wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 uchylił zaskarżoną przez K. J. decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2008r. o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia [...] 2005r. stwierdzającej wygaśnięcie z dniem 30 kwietnia 2005r. własnej decyzji nr [...] z dnia [...] 1999r. o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Sąd uchylił również decyzję pierwszej instancji, a w pkt II wyroku określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. W uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie zarzucił organom administracyjnym naruszenie przepisów postępowania w zakresie bezprzedmiotowości decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyr. NSA z dnia 30 maja 2001r., sygn. akt II SA 2015/00, niepubl.). Bezczynność zaś organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Innymi słowy, z bezczynnością organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności mamy do czynienia w sytuacji, gdy będący adresatem rozstrzygnięcia sądowego właściwy w sprawie organ administracji publicznej nie wykonuje orzeczenia sądowego, które to orzeczenie dotyczyło aktu administracyjnego tegoż organu. Należy jednak zauważyć, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona na Komendanta Powiatowego Policji, którego nie dotyczył wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r. Wyrok ten uchylał decyzje Komendanta Głównego policji oraz Komendanta Wojewódzkiego Policji , dotyczył bowiem wydanej w trybie odwoławczym decyzji Komendanta Głównego Policji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz decyzji organu pierwszej instancji, tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2008r. nr [...]. Nie jest zatem możliwe skuteczne zarzucenie Komendantowi Powiatowemu Policji niewykonania orzeczenia sądowego zapadłego w sprawie, skoro to orzeczenie nie dotyczyło wydanych przez niego rozstrzygnięć. Wyrok odnosił się do Komendanta Głównego Policji i Komendanta Wojewódzkiego Policji. Organem pierwszej instancji, zobowiązanym do wykonania powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08, był zatem Komendant Wojewódzki Policji, który był "właściwym organem" w rozumieniu art. 154 p.p.s.a. Należy zwrócić uwagę, że postanowieniami z dnia 28 maja 2010r., sygn. akt III SA/Kr 106/10 oraz z dnia 29 czerwca 2011r., sygn. akt III SA/Kr 1033/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie już odrzucał skargi K. J. na Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08. Okoliczność ta nie powoduje jednak, że rozpatrywana obecnie skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nią objęta pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (tzw. stan powagi rzeczy osądzonej). Powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Stwierdzić trzeba, iż powaga rzeczy osądzonej jest cechą przypisaną tylko tym orzeczeniom sądu, które zawierają rozstrzygnięcia co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Powaga rzeczy osądzonej łączy się zatem z materialnoprawnymi skutkami rozstrzygnięcia (orzeczenia) Sądu co do istoty sprawy. Jeżeli więc Sąd nie wydał orzeczenia co do istoty sprawy, a takiego w niniejszej sprawie nie wydano, to nie można mówić o powadze rzeczy osądzonej. Oznacza to, że postanowienie, którym została odrzucona skarga wniesiona przez stronę, nie rodziło skutku powagi rzeczy osądzonej, a zatem postanowienie o jej odrzuceniu nie stało na przeszkodzie ponownemu wniesieniu kolejnej skargi przez tę samą stronę w terminie do zaskarżenia. Okoliczność, że Sąd już orzekał prawomocnymi postanowieniami w przedmiocie odrzucenia skargi nie wyklucza możliwości wniesienia "nowej" skargi, bowiem odrzucenie skargi nie powoduje powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 16 lipca 2009 r., sygn. akt II OZ 589/09, LEX nr 552913). Mając na uwadze powyżej wskazane argumenty Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na niewykonanie wyroku sądu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji nie jest dopuszczalna, albowiem dotyczy niewykonania wyroku przez organ, którego nie dotyczył wyrok. Z tego powodu skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a..