III SA/Kr 437/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 sierpnia 2009 r. wniosku K. P. o wstrzymanie wykonalności postanowienia w sprawie z Jej skargi na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie postępowania egzekucyjnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 10 marca 2009 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2009 r. nr [...] w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego W dniu 15 kwietnia 2009 r. skarżąca złożyła skargę na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania. Na uzasadnienie podniosła, że kontynuowanie postępowania egzekucyjnego może doprowadzić do nie dających się usunąć "uszczerbków majątkowych" skarżącej oraz przyniesie negatywne skutki dla osób trzecich tzn. pracowników skarżącej, którzy w przypadku utraty płynności finansowej przez firmę stracą pracę. Skarżąca podkreśliła, iż cały jej majątek w postaci nieruchomości jest znany i objęty zabezpieczeniem dla celów postępowań UKS. Miejsce pobytu skarżącej jest znane, a ona sama nie uchyla się od stawiennictwa i nie zbywa , ani nie obciąża swojego majątku. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w §3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu prawnego ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie skarżąca swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uzasadniła w sposób przekonujący, podając okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej. Skarżąca podniosła , iż natychmiastowe wykonanie postanowienia zachwiałoby płynnością finansową jej firmy, co mogło by prowadzić do konieczności redukcji zatrudnienie. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.