III SA/Kr 44/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie: AWSA Dorota Dąbek spr. WSA Elżbieta Kremer Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2006 r sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 30 sierpnia 1991 r Nr [...] w przedmiocie likwidacji ogrodów działkowych skargę oddala wyroku z dnia 4 kwietnia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 marca 2003r., sygn. akt II SA/Kr 3083/03, rozpoznając skargę Wojewody stwierdził niezgodność z prawem uchwały Rady Gminy [...] z dnia 30 sierpnia 1991r. nr [...] w przedmiocie likwidacji ogrodów działkowych w [...] wskazując, że właściwym do wydania decyzji w sprawie likwidacji czasowego ogrodu działkowego był zarząd gminy a nie rada, zaskarżona uchwała wydana została zatem przez organ niewłaściwy. Wyrokiem z dnia 22 listopada 2005r., I OSK558/05 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. W uzasadnieniu wskazano, że sąd I instancji nie zwrócił uwagi, iż zaskarżona uchwała składa się z 4 paragrafów a tylko §1 dotyczy likwidacji ogrodów działkowych, natomiast §2 i 3 są związane z kompetencjami właściciela gruntu tj. gminy [...]. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił ponadto, że sąd I instancji winien zwrócić uwagę na treść art. 1 pkt 17 ustawy z dnia 17 maja 1990r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz U. nr 34, poz. 198), jak również rozważyć charakter prawny zapisu §1 uchwały w związku z art. 11 ust. 2 ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych co do tytułu likwidacji ogrodu. Sąd I instancji winien także wypowiedzieć się czy i ewentualnie jakie znaczenie ma w sprawie prawomocna decyzja z dnia [...]1994r. o wygaszeniu użytkowania działki oddanej w użytkowanie decyzją Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] 1984r. Polskiemu Związkowi Działkowców z przeznaczeniem na ogródki działkowe. W ponownie prowadzonym postępowaniu sądowym przed sądem I instancji K. W. złożył wniosek o dopuszczenie go do udziału w sprawie wskazując, że jest właścicielem nieruchomości powstałej z podziału działki stanowiącej uprzednio teren ogrodu działkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wynik niniejszego postępowania dotyczy interesu prawnego K. W. i postanowił dopuścić go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika, stosownie do treści art. 33 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie zawarł w swoim wyroku wyraźnego i jednoznacznego zapatrywania prawnego w przedmiocie zgodności z prawem zaskarżonej uchwały, zawarł jednak w swoim wyroku wskazania, jakie braki zawierało postępowanie przed sądem I instancji i jakich ustaleń winien dokonać sąd I instancji w ponownie prowadzonym postępowaniu sądowo-administracyjnym. Zgodnie z poglądem prawnym wyrażonym przez NSA, punkt wyjścia do oceny zgodności z prawem zaskarżonej uchwały stanowić winny wnioski wynikające z analizy jej treści w kontekście art. 11 ustawy z dnia 6 maja 1981r. o pracowniczych ogrodach działkowych (Dz. U. nr 12, poz. 58 z późn. zm. ), przy równoczesnym uwzględnieniu faktu istnienia prawomocnej decyzji z dnia [...] 1994r. o wygaszeniu użytkowania działki oddanej w użytkowanie decyzją Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] 1984r. Polskiemu Związkowi Działkowców z przeznaczeniem na ogródki działkowe. Ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów wynika, że przedmiotowy ogród działkowy miał charakter czasowy, co wynika z treści decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] 1987r. o lokalizacji czasowego ogrodu działkowego. Lokalizacja czasowa ogrodu nastąpiła na okres 5 lat tj. do końca [...] 1992r. Jednocześnie z akt sprawy wynika, że w terminie 1 roku o którym nowa w art. 11 ust. 2 cyt. powyżej ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych nie została wydana decyzja o likwidacji ogrodu działkowego. Zgodnie zatem z treścią art. 11 ust. 3 ustawy, czasowy pracowniczy ogród działkowy stał się ogrodem stałym. A zatem od maja 1992r. przedmiotowy ogród działkowy miał charakter ogrodu stałego. Do jego likwidacji nie znajdują zatem zastosowania przepisy art. 11 ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych, z wyraźnego brzmienia tego przepisu wynika bowiem, że ma on zastosowanie jedynie do likwidacji ogrodów czasowych. W ustawie o pracowniczych ogrodach działkowych, poza ogólnym w swej treści art. 20, brak szczegółowej regulacji prawnej dotyczącej zasad likwidacji ogrodów o charakterze stałym. W ocenie sądu nie oznacza to jednak braku możliwości zlikwidowania takiego ogrodu. W przedmiotowej sprawie należy uznać, że likwidacja ogrodu nastąpiła mocą decyzji z dnia [...] 1994r. o wygaszeniu użytkowania działki oddanej w użytkowanie Polskiemu Związkowi Działkowców z przeznaczeniem na ogródki działkowe. Uznać zatem należy, że z tą właśnie chwilą nastąpiła likwidacja stałego ogrodu działkowego, a decyzja ta stała się prawomocna na skutek oddalenia skargi na tę decyzję przez Naczelny Sąd Administracyjny w Ośrodek Zamiejscowy wyrokiem z dnia 19 października 1995r., sygn. akt SA/Kr 2965/94. Mając powyższe na uwadze uznać należy, że wydana w dniu 30 sierpnia 1991r. uchwała rady gminy [...] miała jedynie charakter wewnętrzny, jej celem było wyrażenie woli rady gminy Kłaj dokonania likwidacji ogrodu działkowego i umocowanie zarządu gminy, który był organem właściwym w sprawie podjęcia decyzji o likwidacji ogrodu, do podjęcia stosownych działań zmierzających do realizacji tego celu. Zaskarżona uchwała rady gminy nie mogła zatem i nie wywołała żadnych skutków prawnych w kwestii likwidacji ogrodu, skutki zaś takie faktycznie powstały dopiero z chwilą wydania wskazanej powyżej decyzji z dnia [...] 1994r. o wygaszeniu użytkowania działki oddanej w użytkowanie Polskiemu Związkowi Działkowców z przeznaczeniem na ogródki działkowe. Powyższe wnioski potwierdza też dodatkowo treść wyroku Sądu Wojewódzkiego Wydział I Cywilny z dnia 13 marca 1998r., sygn, akt IC 623/97, w którym oddalono powództwo o złożenia oświadczenia woli o ustanowieniu użytkowania wieczystego na rzecz polskiego Związku Działkowców, albowiem mocą decyzji z dnia [...] 1994r. użytkowanie ogrodu działkowego wygasło. Uwzględniając powyższą argumentację uznać należy, że zaskarżona uchwała nie naruszała prawa. Dlatego też skarga została oddalona, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270). Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.