III SA/Kr 46/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2010r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata Ł. K., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...] K, od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy) w tym 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych, czterdzieści groszy) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 sierpnia 2011r. przyznane zostało skarżącemu S. K. prawo pomocy obejmujące ustanowienie dla strony skarżącej adwokata z urzędu w sprawie jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2010r. wydane w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 30 września 2011r. na pełnomocnika S. K. został wyznaczony adwokat Ł. K., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K przy ul. [...]. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik skarżącego w piśmie skierowanym do Sądu w dniu 20 listopada 2012r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w formie sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy, udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 a – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. Jak wynika z akt sprawy – pełnomocnik skarżącego sporządził w dniu 10 października 2011r. skargę kasacyjną, którą następnie, w osobie ustanowionego substytuta popierał podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 28 września 2012r, co potwierdzone zostało protokołem z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym . W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami ) oraz § 18.1 pkt. 1,2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).