III SA/Kr 465/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer spr. Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Halina Jakubiec Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2008 r. sprawy ze skargi C. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr : [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi s k a r g ę o d d a l a Decyzją z dnia [...] znak [...] Prezydent Miasta cofnął C. B. uprawnienie do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B. Jako podstawę prawną swego rozstrzygnięcia organ administracyjny powołał art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym – zwaną dalej ustawą (Dz. U. z 2005r., nr 108, poz. 908 ze zm.). Cofnięcia dokonano do czasu poprawy stanu zdrowia strony, która umożliwiłaby ponownie prowadzenie pojazdów silnikowych. W uzasadnieniu powołano się na orzeczenie lekarskie Ośrodka Medycyny Pracy z dnia [...] nr [...] stwierdzające u C. B. istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B. Również Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego orzeczeniem lekarskim z dnia [...] nr [...] potwierdził istnienie u strony przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B. W odwołaniu od powyższej decyzji C. B. podniósł, iż badania w dniu [...] 2005r. były wykonane w Ośrodku Medycyny Pracy nieprawidłowo, a orzeczenie lekarskie jest krzywdzące. Natomiast w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w dniu [...] 2005r. nie zostały wykonane badania oczu. W przekonaniu strony, jego schorzenia nie ograniczyły możliwości widzenia w stopniu uzasadniającym cofnięcie prawa jazdy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] znak [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Po złożeniu skargi przez C. B. na w/w decyzje, została ona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16.01.2007r. sygn. III SA/Kr 62/06 uchylona z uwagi na naruszenie prawa procesowego w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – ppsa (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu [...] decyzję znak [...] na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz na podstawie § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami – zwanym dalej rozporządzeniem (Dz. U. z 2004r., nr 2, poz. 15) utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]. Organ powołał się na poczynione zgodnie z wytycznymi Sądu co do kierunku postępowania wyjaśniającego ustalenia, że w orzeczeniu lekarskim nr [...] z dnia [...] wydanym w trybie art. 122 ust. 1 w/w ustawy uprawniony lekarz określił skarżącemu datę ponownego badania lekarskiego na dzień 15.06.2005r., natomiast na dokumencie prawa jazdy serii D Nr [...] zawarta jest adnotacja, że prawo jazdy jest ważne do 15.06.2005r. Skarżący poddał się zatem badaniu lekarskiemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, z uwagi na określony w orzeczeniu lekarskim obowiązek. Przedmiotowe orzeczenia lekarskie zostały przekazane organowi I instancji, przy czym zawarto w nich informację, że data ponownego lub kontrolnego badania lekarskiego jest zbędna. Dodatkowo ustalono, że w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego, wbrew twierdzeniu skarżącego, wykonano pogłębioną diagnostykę okulistyczną obejmującą wywiad chorobowy oraz badanie m.in. ostrości wzroku bez korekcji oraz po korekcji, obuocznej ostrości wzroku po korekcji, pola widzenia, rozpoznawania barw, widzenia obuocznego. Rozpoznana została u skarżącego wada refrakcji narządu wzroku wymagająca korekcji okularowej i obniżona ostrość widzenia jednego oka pomimo zastosowania korekcji okularowej, co dało podstawę do wysunięcia wniosków o niefunkcjonalności narządu wzroku skarżącego z punktu widzenia warunków wymaganych do posiadania prawa jazdy. Stwierdzono również, że wyniki wszystkich badań i konsultacji, w tym okulistycznej zawarte są w historii choroby a skarżący miał zapewniony wgląd w całość akt sprawy. Organ wskazał ponadto, że orzeczenia lekarskie zostały sformułowane zgodnie ze wzorem stanowiącym załącznik do w/w rozporządzenia i zawierają wszystkie wymagane prawem elementy. Co ważne, wzór nie zawiera pozycji pod tytułem uzasadnienie. Decyzja organu II instancji oparta jest na ostatecznym orzeczeniu lekarskim, stanowiącym środek dowodowy, którego ocena przekracza kompetencje organu administracji państwowej, nie posiadającego wiadomości specjalnych w tym względzie. Na koniec organ wyjaśnił, że pismem z dnia 9.10.2007r. w trybie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego – kpa (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) wystosował do C. B. zawiadomienie o prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów zgromadzonych w toku postępowania. Skarżący w dniu 16.10.2007r. stawił się w siedzibie Kolegium, zapoznał się z aktami i złożył oświadczenie. Powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego C. B. zaskarżył do sądu administracyjnego, wskazując na brak spowodowania przez niego wypadku do dnia wydania decyzji o cofnięciu mu uprawnień do kierowania pojazdami, brak w aktach sprawy dokumentacji z zabiegu laserowego lewego oka oraz na niemożność pełnego wypowiedzenia się co do zawartości akt administracyjnych z uwagi na dostęp do akt jedynie przez pracownika organu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując w całości stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy wskazanej jako pierwsza Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak określonej kognicji Sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Skarga C. B. nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podnieść, że postępowanie przeprowadzone ponownie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze na skutek uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 16.01.2007r.sygn. III SA/Kr 62/06 decyzji organu z dnia [...] znak [...] uwzględniło w pełnym zakresie wytyczne Sądu i jest w tej mierze prawidłowe. Nawiązując do meritum sprawy – ustawa Prawo o ruchu drogowym wiąże ściśle uprawnienie do posiadania prawa jazdy m.in. z brakiem przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem (art. 90 ust. 1 pkt 2 ustawy), w przedmiocie których wypowiada się właściwy lekarz na podstawie rozporządzenia w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Badanu takiemu mają obowiązek poddać się osoby ubiegające się o wydanie prawa jazdy po raz pierwszy i inne określone w art. 122 w/w ustawy. Stan faktyczny niniejszej sprawy wskazuje, że badanie lekarskie C. B. w dniu [...] 2005r. wynikło z potrzeby określenia stanu zdrowia skarżącego pod kątem możliwości kierowania pojazdami silnikowymi kat. B z uwagi na to, iż dokument prawa jazdy wydany 5.06.1995r. wskazał datę ważności prawa jazdy do dnia 15.06.2005r. (na dokumencie widniała również adnotacja o konieczności używania do jazdy okularów). Prawidłowym działaniem orzekających w sprawie jednostek tj. Ośrodka Medycyny Pracy i Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego było przesłanie wydanych orzeczeń zarówno z dnia [...] i z dnia [...] organowi orzekającemu z mocy prawa o wydaniu prawa jazdy (w sprawie Prezydentowi Miasta ), gdyż stwierdzały one istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez C. B. pojazdami silnikowymi kat. B (nastąpiło to zgodnie z § 11 ust. 2 rozporządzenia). Należy podkreślić, że orzeczone przez organ cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym w trybie art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy nie następuje automatycznie z mocy prawa, ale jest następstwem zaistnienia przesłanki przewidzianej prawem (w postaci stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem) oraz jest konsekwencją postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem rozstrzygnięcia w formie decyzji. Faktem jest, że treść orzeczenia OMP i IMPiZŚ, odpowiadając ściśle treści załącznika nr 5 do rozporządzenia, ograniczyła się jedynie do stwierdzenia istnienia u skarżącego przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. B, co jak wskazał przykładowo Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 28.11.2006r. sygn. III SA/Wr 310/06 stanowi niewystarczająca podstawę do wydania w trybie art. 140 ust. 1 pkt 1 decyzji. Brak ten jednak został uzupełniony przez organ poprzez wezwanie do dodatkowych wyjaśnień Instytutu, który ostatecznie rodzaj przeciwwskazań określił w piśmie z dnia 6.09.2007r. Sprecyzowane zostało, że C. B. posiada wadę refrakcji narządu wzroku wymagającą korekcji okularowej i obniżoną ostrość widzenia jednego oka pomimo zastosowania korekcji okularowej. Powyższe uzasadniło w ostateczności wydanie decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B. Z punktu widzenia zachowania wymogów formalnych postępowania należy też wskazać, że organy nie naruszyły przepisów prawa procesowego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Wymaga zwłaszcza podkreślenia dochowany wymóg zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu zgodnie z art. 10 kpa poprzez poinformowanie skarżącego o możliwości zaznajomienia się z aktami w związku z zakończeniem postępowania i możliwości wypowiedzenia się, co C. B. uczynił, składając oświadczenie datowane na dzień 16.10.2007r. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 skargę oddalił.